.. γμ τον αερόσακκό μου, γμ...!

Μου δίνουν που μου δίνουν οι μπουκίτσες, κάτι κιλά παραπάνω, δεν μου τα δίνουν στο σωστό μέρος! Οπου θένε, πάνε και κάθονται.

Παίρνω το καρότσι της λαϊκης της μητέρας, το Σ, το απομεσήμερο, γεμάτο με ποτήρια για την δουλειά (η καλή γραμματέας, είναι και κουβαλητής και δούλα...), να τα πάω ως το αυτοκίνητο (εκτελούνται μεταφοραί Η ΒΑΣΙΛΩ Η ΠΑΙΝΕΜΕΝΗ)!!!

Στο δρομο που επήγαινα, βλέπω μια... όχι αυτό είναι απο αλλού!
Στο δρόμο, μου ήρθε μια σκέψη (εννίοτε σκέπτομαι η ξανθιά)!

"Κράτα Βασίλω μ' το καρότσι, γιατί μονίμως σου φεύγει, όταν βρει η ρόδα κάπου, δεν το κρατάς καλά και σκάνε τα ψώνια κάτω". Σφίγγω το χέρι στο καρότσι και ουουουουουπς, ντάααααααααπ, πάρτη κάτω.

Η μόνιμη λακούβα της οδού Σύρου, όπου έχω τάμα να σκοντάφτω. Εννίοτε και να πίπτω!!

Ανοιξαν οι αερόσακκοι ?

βεβαίως και άνοιξαν!

Μια χαρά δούλεψε το σύστημα ανάρτησης.

Μόνο που δεν έχει αερόσακκους παντού. Να γιατί γκρινιάζω.

Πέφτεις στα γόνατα, τα σακατεύεις, για πολλοστή φορά το αριστερό... μετά σκάς με την κοιλιά και το στομάχι και εντάξει όλα. Και με τα ποδια ψηλά να χάσκουν ανάποδα. Σκηνή που και να την θέλεις δεν την πετυχαίνει ο καλύτερος σκηνοθέτης. Μόνο εγώ πέφτω έτσι. Οπως η φωτό πιο πάνω.. Ακριβώς με αερόσακκους.

Γελάστε καλέ, ελεύθερα. Εδώ γέλασα εγώ μέχρι δακρύων.

Μόνο τα νύχια δεν είχα υπολογίσει αυτή τη φορά, και είχαμε φθορές. Ευτυχώς και δεν τα είχα φτιάξει γαλλικό να βρίζω.

Με λίγο νερό στο πάρκινγκ, και ένα πέρασμα με αντισιπτικό, κουκλα η κυιρία!

Αλλά αυτούς τους αερόσακκους, γμ, δεν μπορούσαν να τους έχουν και τα γόνατα! Μα τζάμπα, τρώω ψωμάκι και πατατούλες?

Θα περάσει, μόνο που θα κάνει 50 μέρες (γιατί ως να παντρευτώ, δεν πιάνει) και μέχρι τότε το αλοίφω με αλοιφές!.

Τα ποτήρια? τα ποτήρια μια χαρά αφίχθησαν! ούτε ένα ραϊσμα.

και η επωδός της μητέρας "αχ, παιδάκι μου, αυτά τα παθαίνεις γιατί δεν έφτιαξα κουλουράκια όταν περπάτησες"... !