Χρόνια πολλά !!!!

Γενέθλια για τον AΘΗΝΑ 9,84

Γενέθλια σήμερα για τον ΑΘΗΝΑ 9,84 το σταθμό που σηματοδότησε την αυγή της ελεύθερης ραδιοφωνίας στην Ελλάδα.
Συμπληρώνει 21 χρόνια, με σεβασμό στην αντικειμενική ενημέρωση και τη ψυχαγωγία.

Το 1987, με την εμφάνιση της Ιδιωτικής Ραδιοφωνίας στην Ελλάδα, ο Νίκος Κανελλόπουλος, ξεκίνησε την παραγωγή και παρουσίαση της εκπομπής «Η Κλασική Κόμπακτ Δισκοθήκη», στον Αθήνα 9.84 fm, η οποία τιμήθηκε πολλές φορές για την υψηλή της ακροαματικότητα.

Η εκπομπή συνεχίζεται μέχρι και σήμερα, κλείνοντας τα 21 χρόνια «ζωής» και καταρρίπτοντας το ρεκόρ διάρκειας στο χώρο της Ιδιωτικής Ραδιοφωνίας.

Η εκπομπή σήμερα μεταδίδεται κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 9 το πρωί.

Tasmania.....!

Tαξίδι σήμερα, με ούριο άνεμο στα πέρατα της Οικουμένης.
Εκεί που ο Ειρηνικός συναντά τον Ινδικό Ωκεανό, στο νότιο ημισφαίριο.
Εκεί που ο ουρανός αγγίζει την γη.
Εκεί που οι παράδεισοι είναι πραγματικοί.

Μεταξύ της Ν. Ζηλανδίας, η πολιτεία της Αυστραλίας με πρωτεύουσα το Ηobart. Ενας τόπος που φημίζεται για τα δάση του, ένας παράδεισος μοναδικός.


Μέσα στα πάρκα, κατοικοεδρεύουν καγκουρώ - τι με κοιτάς περίεργα εσυ με το άσπρο τρίχωμα - τα οποία ενίοτε γίνονται τσάντες.... εθνικός πλούτος...

Απολαύστε ηρεμία. Δεν σας μεταφέρει "αλλού" το τοπίο?

Κάι το έτερον εθνικό τους προϊόν, εις το θηλυκό εδώ. Η "τάζαινα", με άγριες διαθέσεις, μη και της πειράξετε τα μωρά της........

"Φύγαμε" πάλι......

.... δικαίωμα.... !!!!

Π Ο Λ Ε Μ Ο Σ !!!!! ΕΞΩ ΟΙ ΒΛΑΧΟΙ !!!

Το παρακάτω μόλις μας ήρθε ως σχόλιο.

Σας το κάνω ποστ, γιατί ΝΑ οι βλάχοι με τα κόμπλεξ που κουβαλούν !!!!!!!
Η υπεροψία μου αυτή είναι και όποιος δεν την αντέχει ΔΕΝ ΕΡΧΕΤΑΙ ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ.
Το κείμενό μου, χαρακτηρίστηκε απο πολλούς φίλους που το διάβασαν ένα απο τα καλύτερα "της καριέρας μου".
είπα, δεν ενοχλώ κανέναν, αρκεί να μην μου την πούνε, σας ειδοποίησα. Δεν φτάνει που απαντήσατε, τολμήσατε και αναφερθήκατε και στους φίλους μου, που έκαναν σχόλιο!!! διπλή εκδίκηση τώρα.....

Πολύ καλά κάνατε και φύγατε κυρία μου. Πάρα πολύ καλά, γιατί δεν πήρατε μαζί και το υπόλοιπο πόπολο? Χάρη θα μας κάνατε. Οταν έχω γενιά απο το 1860 στην Αθήνα σπουδαγμένους στο Πανεπιστήμιο, τότε που οι δικοί σας έβοσκαν πρόβατα και δεν ήξεραν που πέφτει το Μουσείο.....
Σας ειδοποίησα...... koulpa, έτοιμο αγόρι μου το καλάμι μου?????

Ο/Η Που πας μωρή ξυπόλυτη στα αγκάθια; άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ηρθε μια βλάχα απ το χωριό στην ξελογιάστρα Αθήνα....":

Τι έχουμε εδώ; Προσπαθούνε να την… ¨πούνε¨ οι πρωτευουσιάνοι στα χωριατόπαιδα;
Ενδιαφέρoν!
Πόσοι από σας που σχολιάσατε, είστε Αθηναίοι παιδάκια;
Έτσι…για να ξέρουμε και τι λέμε δηλαδή!
Και..αν είστε όλοι… ειλικρινά λυπάμαι για σας, γιατί δεν ευτυχίσατε ποτέ να ζήσετε τη χαρά του να έχεις το δικό σου χωριό, να ζεις στην…¨ιδιόκτητη¨ Αθήνα των…λίγων… και να γυρνάς το καλοκαίρι, το Πάσχα, τα Χριστούγεννα, εκεί που μυρίζεις το χώμα, που τα λουλούδια φυτρώνουν μόνα τους παντού, που οι άνθρωποι δεν τρέχουν σαν παλαβοί πέρα δώθε…που ζουν! Που ξέρουν να ζουν!
Έζησα τα περισσότερα χρονιά της ζωης μου, στην… Αθήνα σας, αποφάσισα να σας την κάνω χάρισμα, και να γυρίσω πίσω στο χωριό μου, το έκανα… και νοιώθω επιτέλους ήρεμος άνθρωπος, που δεν με κυνηγά ο χρόνος.
Ξέρω, θα μου πείτε ότι όλος αυτός ο πανικός συμβαίνει εκεί γιατί μαζευτήκανε όλα τα…βλαχαδερα, εμ; Τι να σας κάνω; Γιατί δεν φροντίσατε να…αποκτήσετε τίτλους ιδιοκτησίας; Να μην τολμήσει να πατήσει κανένας; Όμως… ποτέ δεν είναι αργά…
Κάντε την επανάσταση σας εσείς παιδιά της πρωτεύουσας, και στείλτε πίσω στα χωριά τους τους βλαχαρους…Α… να μην ξεχάσουν να πάρουν μαζι τους…Τα πανεπιστήμια… τα θέατρα…τα μουσεία…και ότι άλλο τέλος πάντων, γιατί… τι σας χρειάζονται εσάς; Έτσι κι αλλιώς… 5-10 και ο.. κούκος θα είστε, όχι μόνο δεν τα γεμίζεται, αλλά ζήτημα είναι αν πιάνεται δυο σειρές, ¨πρωτευουσιάνοι¨ μου εσείς…
Δεν είμαι αυτή που…χτυπάει η καμπάνα ( ελπίζω δηλαδή, όχι ότι έχω κανένα πρόβλημα αν είμαι δηλαδη …) αλλα..δεν τα αντέχω τα παράλογα, και δεν μπορώ να…το βουλώσω όταν τα συναντώ!!!
Ζουζουνα…με όλη τη συμπάθεια που σου έχω, θεωρώ αυτό σου το κείμενο επιεικώς απαράδεκτο. Τέτοια υπεροψία δεν την μπορώ, και δεν την αντέχω!!!
=================================================================

κι ας μου "χάλασε" το προηγούμενο. Θα το ξαναποστάρω άλλη ώρα.

... δικαίωμα....

Ηρθε μια βλάχα απ το χωριό στην ξελογιάστρα Αθήνα.....!

"Μωρ, Βλάχα, Βλαχοπούλα

και τσελιγκοπούλα...."

Οι βλάχοι, μπορεί να είναι ένδοξη φυλή (φυλή? σωστά το γράφω?), αλλά όταν έρθουν στην Αθήνα και "εξευγενιστούν" και περάσουν και απο ένα πανεπιστημιάκι, ωρεεεεεεεεεεε, μαύρο φίδι που μας έφαγε τους λοιπούς. Η χειρότερη ράτσα, είναι ο εξευγενισμένος βλάχος/α.

Αδιάφορα περνούν διπλα μου όλοι. Σέβομαι την καταγωγή τους και πολλές φορές ξοδεύω ώρες να μάθω τα τοπικά τους (τα οποία κρύβουν επιμελώς μερικοί, θέλοντας να ξεχάσουν το απο που είναι).
Οταν πρόκειται να μου βγεί "η βλαχάρα" και ο "βλάχαρος" απο την γωνία και να μου την πει ... κρατάτε Τούρκοι τ' άρματα και την Βασίλω πέρα.
Ε, δεν γεννηθήκαμε όλοι Φερρών και Φυλής γωνία κύριοι. Κάποιοι γεννήθηκαν στο χωράφι.
Αντί να είναι περήφανοι γι αυτό γιατί η έρμη η μάνα τους, κοπίασε τόσο.......
ωχ, εγώ θα φτιάξω τον κόσμο?
Ελα, που θα μου το παίξουν εμένα γνώστες των καλών τρόπων και του "σαβουρέ βίβρ", ήξεραν στο χωριό κάτι άλλο εκτός απο τον τραχανά. Ηξεραν να τρώνε σολομό και πατέ φουρέ. Γιατί τώρα χωρίς αυτό δεν κάνουν....
Δεν είναι πολιτισμός αυτό.
Ελα, που θα μου πούνε ρετιρέ το δυάρι κοτέτσι που αγόρασαν σε κεντρική λεωφορο των προαστίων!
Ελα, που ξέρουν να ντυθούν με την τελευταία λέξη της μόδας τα fashion victims.
Ωπα, που ξέρουν να φερθούν και να σταθούν!!! Είτε σε κοινωνική εκδήλωση, είτε σε γραφείο, είτε.... παντού τέλος πάντων.
Οχι, τι κοινό έχουν οι βλαχάρες μ' εμένα? Μ' εμάς καλή μου και μ' εσένα φίλε μου, που το συζητάμε συχνά πυκνά. Που συζητάμε για τους "λεπτους τρόπους" που διαθέτουν, την "άψογη" συμπεριφορά με την οποία μας αντιμετωπίζουν.
Τ Ι Π Ο Τ Α. Απολύτως. Η βλαχιά τρέχει απο τα μπατζάκια.
Πολιτισμός λένε, ότι είναι αυτά. να φεύγεις απο το χωριό και να καλυτερεύσεις την ζωή σου. Σας επλάνησαν, πλάνη, πλανεμένη......
Καλά. Ας ανοίξετε κανένα λεξικό να δείτε τι είναι πολιτισμός.
Η παρέα χάλασε απο την πρώτη βλαχάρα που ήρθε φοιτήτρια στην Αθήνα, για να πηδηχτεί με πλουσιόπαιδο. Οι προσμήξεις ήταν αναπόφευκτες. Κοινωνικώς τίποτα το κοινό. Πηδηματικώς.... τότε ελέγοντο πολλά. Ετη αργότερα το κατάλαβαν το καλόπαιδα των Αθηνών και χώρισαν.....
Ασε που όποιος τόλμησε κάποτε να περάσει σε σχολή της επαρχίας, μας έφερνε και απο ένα φρούτο. Εχουμε αποχαιρετήσει πολλούς παιδικούς φίλους άξιους της τύχης τους. Τους συναντάμε συχνά πλέον μόνους τους.
Βλαχάρα μου, μάθε να τρως ανάμεσα σε κόσμο, μάθε πως να χειρίζεσαι το μαχαιράκι και το πιρουνάκι, μάθε να μιλάς, μάθε να φέρεσαι στο κοινωνικό σύνολο και μετά να μας πεις για το πτυχίο που έχεις. Κάνε και κανένα ταξίδι στο εξωτερικό και άνοιξε τον ορίζοντα και ύστερα, έλα να μας "παραβγείς'.
Δεν κάνει το παπουτσάκι της Καλογήρου τον άνθρωπο. Ούτε το συνολάκι ένα νούμερο μικρότερο της τάδε μάρκας, στο οποίο προσπαθείς να χωρέσεις εις μάτην.
Τον άνθρωπο τον κάνουν άλλα πράγματα.
Εχετε δει λοξή ματιά βλάχας, την ώρα που περνάς απο δίπλα της ? Ωχούουουουύ μαζί με τα μαχαίρια. Σου έχει κόψει κουστούμι απο πάνω μέχρι κάτω και ..... έπεσες? ε, αφού σε κοιτά έτσι, περιμένεις κάτι καλύτερο? Το ταξίδι που προγραμμάτισες, περιμένεις να πάει καλά, ενώ της το είχες πει την προηγούμενη μέρα? Χα! .... ψώρα όλη η χώρα......
Εχετε ακούσει βλάχο/α με αξάν να προσπαθεί να μιλήσει την καθαρεύουσα? Χα!
Τουλάχιστον η μάνα του και ο πάτερας του, μάθαινε ελληνικά απο τον παπά στην εκκλησία και ποτέ δεν έκανε λάθος εκφοράς.
Εχετε ακούσει βλαχάρα, να μιλά, γαλλικά με βαριά ελληνική προφορά ? να μην σας μείνει άντερο απο το γέλιο.
Γιατί δεν μείνατε στα χωριά σας και μούρθατε όλοι εδώ να μας στριμώξετε στην Αθήνα?
Θα στηρίζατε την περιοχή σας και αφ' ενός δεν θα ερήμωνε, αφ' ετέρου θα βρισκόσαστε στο φυσικό σας περιβάλλον.
Αναπόφευκτο κακό είστε και πρέπει να σας ανεχόμαστε κιόλας. Συνεχώς πέφτετε πάνω μας, με το τελευταίο μοντελο αυτοκινήτου που σας έχει αγοράσει η εταιρία σας με leasing.....

ξου..... στην τραχανοπλαγιά σας !


αφιερωμένο εξαιρετικά.......

Ημέρα εορτής! Εδώ η αλήθεια !

πως το λέτε εσείς εδώ? Update το λέτε.
Ευχαριστώ όλους πολύ που τριγυρίσατε τόσες ημέρες στο επετειακό μου.
Το παιγνίδι που στο τέλος τούτου του post έτρεξε, βρήκε ο Μαρκόνι, ο οποίος ανέφερε πως παίζω μπιλιάρδο.

Σωστά!

Το έπαθλό του?

θα πάμε για κυνήγι μαζί !

Ελάτε φίλοι μου, επιβιβαστείτε.

Σας εταξα πάρτυ επ' ευκαιρία της επετείου ενός χρόνου στην bloggo-σφαιρα.

Θα σας υποδεχτώ στο εξοχικό μου.

Μην ανησυχείτε θα το βρείτε.

Χωράτε όλοι.

Θα περάσουμε καλά.

Οπως περνάμε πάντα εμείς.

Θα σας διαθέσω τα ιδιωτικά μου μέσα μεταφοράς για να μην ταλαιπωρηθείτε.

Επειδή δεν χωράτε όλοι, γιατί ζωή ναχετε είστε και πολλοί, θα επιβιβαστείτε το αεροπλάνο μερικοί, άλλοι θα πατε με τα ιδιωτικά μου σκάφη και οι υπόλοιποι με τα αερόστατα.

οι καπετανέοι μου, θα σας μεταφέρουν χωρίς να το καταλάβετε.

Θα σας περιμένω εκεί να σας υποδεχτώ. Πρώτη πόρτα μετά τους κήπους. Για αυτούς θα σας μιλήσω αργότερα γιατί θα σας πω τι θα κάνουμε εκεί.

Ναι ναι, δικό μας είναι ετούτο, ελπίζω να σας αρέσει.

Ο μπάτλερ μου είναι έτοιμος να κάνει κάθε επιθυμία σας πραγματικότητα. Εχει επιμεληθεί τα πάντα μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια. Δεν του αρέσουν οι φωτογραφίες και έτσι προτίμησε να βγεί ..... όπως εμείς στο Θησείο....

Περάστε φίλοι μου, καλώς ήλθατε, εδώ στο γαλάζιο χωλ, αφήστε τα πράγματά σας και θα τα βρείτε στα δωμάτιά σας. Γνωριστείτε μεταξύ σας και .....

αχ, πανέμορφα λουλούδια. Για μένα τα έφερες Ματθίλδη? σε ευχαριστώ πολύ.

Περάστε για ένα δροσιστικό. Δεν πειράζει που δεν είστε κατάλληλα ντυμένοι, εμείς έτσι κυκλοφορούμε σπιτι μας, με την σαγιονάρα και το Τ-shirt.

To υπηρετικό προσωπικό στις διαταγές σας. Κάθε επιθυμία σας προσταγή του. Λίγη σαμπάνια για το καλώς ορίσατε, λίγο κρασί, ότι προτιμάτε. Ενα μεζεδάκι στο πόδι για να ξαποστάσετε απο τόοοοσο ταξίδι.

Μπορείτε να ανεβήτε, σε μία απο τις πολλές κρεββατοκάμαρες και να αλλάξετε, για να ετοιμαστείτε για το δείπνο.

Δεν ξέρω ποιό στύλ προτιμάτε, αλλά εμείς αυτά διαθέτουμε. Διαλιέχτεεεεεεεεε!

Σας παρακαλώ, να είστε έτοιμοι για το δείπνο, εννοώ το επίσημο δείπνο στις 8 ακριβώς.

Θα δοθεί στην μεγάλη τραπεζαρία που είναι κατάλληλα στολισμένη να σας υποδεχτεί.

Τα μαγειρεία έχουν πάρει φωτιά και οι 40 μαγείρισσές μας, έχουν ανακατώσει το σύμπαν για να σας ευχαριστήσουν.

Μερικά απο τα εδέσματα που ετοίμασαν, τα βλέπτε παρακάτω. Δεν είναι όμως μόνο αυτά

σας περιμένουν τόσες εκπλήξεις που δεν έχετε φανταστεί.

κι επειδή όλο και κάποιο παιδί θα κουβαλήσετε μαζί σας, να ξέρετε πως θα υπάρχει και ο απαραίτητος μεζές για τους μικρούς μας φίλους που επιμελήθηκαν τα μαγειρεία μου.

Η επόμενη ημέρα θα μας βρεί να κάνουμε πικ νικ στους κήπους μας και .....

οι πιο τολμηροί μπορούν να με ακουλουθήσουν σε ένα κυνήγι που τόσο μου αρέσει

επάνω και κάτω, βλέπετε φωτογραφίες απο την περισυνή διασκέδαση με φίλους

βεβαίως το μεσημέρι γίνεται ένα γερό τσιμπούσι στην πρόχειρη τραπεζαρία για όσους δεν πήγαν πικ νίκ.

Η βραδυά μας, θα είναι αφιερωμένη στο χορό.

Τις ντάμες σας κύριοι. Οι κυρίες παρακαλώ να βγάλουν τα μπλοκάκια τους για να κρατάνε σειρά προτεραιότητας μην έχουμε ξιφουλκίες για τα μάτια τους.

Οσοι δεν είστε φαν του ειδους, μπορείτε άνετα να πάτε στην άλλη μεγάλη σάλα να παίξετε ή να παρακολουθήσετε μπιλιάρδο.

Εγώ που θα είμαι? Μα, θα πηγαινοέρχομαι. Δεν θα χάσω μια καντρίλια και δεν θα αφήσω κανέναν να μου πάρει μια παρτίδα μπιλιάρδο. α!

Είμαι πολύ χαρούμενη που σας φιλοξένησα στην εξοχική μου οικία. Φαντάζομαι περάσατε πολύ καλά και η φιλοξενία μου, στάθηκε αντάξια της φιλίας που μου προσφέρετε απλόχερα.

Τώρα βέβαια, είναι και αυτοί που θέλουν καπως πιο light αντιμετώπιση, γιατί δεν νοιώθουν άνετα στα αερόστατα..... σωστά. Ολα τα έχω σκεφτεί. Μην ανησυχείτε.

Για σας λοιπόν αγαπημένοι μου, ετοίμασα κάτι άλλο.

Θα πάμε στην παραλία ένα πρωί, θα κάνουμε εξάσκηση στο beach volley,

Oσοι θέλετε θα αράξετε στην σκιά ή στον ήλιο.

Θα περάσουμε την ημέρα μας χαλαρά και το βραδάκι θα κάνουμε ένα beach party, που θα μείνει αξέχαστο.

η δεύτερη φωτογραφία ειναι απο το περισινό πάρτυ μου.

Είμαι βεβαία ότι θα περάσετε καλά.

Τα ζουζούνια μου, θα βοηθήσουν για την τέλεια παραμονή σας στο εξοχικό μου ή στην ιδιωτική μου παραλία.

Θέλω να πιστεύω πως η φιλοξενία μου, είναι αντάξια της ζεστής φιλίας που απλόχερα μου προσφέρετε.

Βρείτε και την αλήθεια στο παραπάνω κείμενο, κατά το παιγνίδι που τρέχει και είχα πρόσκληση της Φαραώνας, αλλά όλα πρέπει να έρθουν στην ώρα τους, για μένα.....

Χρόνια μου πολλά, μέρος γ!

Απο δω και κάτω φίλοι μου, αδυνατώ να κρατήσω σειρά γνωριμιών.

Πότε ήρθε το Μαράκι Αναλόγου και Φουαγιέ γωνία, με το αστείρευτο χιούμορ και τα ίσα αυστηρά της σχόλια όταν χρειάζεται,
πότε ήρθαν τόσοι άλλοι στην ζωή μου, ούτε και ξέρω.
Ο Χρ. Βαρδάκας, που τόσο ευγενικά μιλά απο το "καφενείο του",
Η Road artist με τα πολιτιστικά της,
η Αχτίδα, απο την όμορφη Θεσσαλονίκη με τις συνταγές της,
η Χελώνα, με τους χαμηλούς τόνους της,
η Κυρά κι Αρχόντισα Φαραώνα, απο την Κέρκυρα, με την μεγάλη καρδιά και την ακόμη μεγαλύτερη αγκαλιά και τα γλυκά της λόγια, για κάθε περίπτωση. Είδατε τις καλλιτεχνιες της? στην άκρη κάτω απο τα δώρα, κάτω απο το μαγαζί του Μελωμένουμας.
Θα σε βάλω σε καλύτερη θέση μόλις τα καταφέρω η μεγαλοκοπέλα.....
o fresco απο την θεσσαλονίκη,
η φεγγαραγκαλιασμένη κι αυτή απο το βορρά, που με βρήκε στο Facebook, άλλο μπέρδεμα, τι να σας λέω,
ο Ράδιο Μαρκόνι.... ελήφθη over, ήρεμη δύναμη - βοηθα με καλέ την γυναίκα, πως λένε την φίλη μας στον Καναδά, που μου θύμισε έντονα το ταξίδι μου και συζήτησα τόσα μαζί της..... α, ρε Μαρκόνι, παρέα με την θείτσα κάνεις κόλλησες κι εσύ....., κατόπιν τριήμερης σκέψης. Μου ήρθε.
Ιουστίνη την λένε την γλυκύτατη δημοσιογράφο που περνά την ζωή της μεταξύ Ιθάκης ή Παξών μμμμ κόλλησα, Καναδά Αθήνας και μας στελνει ανταποκρίσεις.
η An-lu..., η γλυκύτατη παρουσία στην πρώτη μας συνάντηση με το απίθανο χαμόγελο,
ο Κάβειρος, που βαριόταν να σχοληθεί μαζί μου..... τι θες τώρα? πίττα και τούρτα? σε φωτογραφία και πολύ σου είναι... και δεν έχεις και πισί τούτες τις ημέρες........
Ο Κούλπα, με τον οποίο έμαθα τι σημαίνει να έχεις 2 και 3 μπλογκς. Είχα κολλήσει σε ένα που δεν έγραφε απο καιρό και αναρωτιόμουν
το ίδιο είχα πάθει και με την Ραλλού και μυαλό δεν είχα βάλει.
Οταν κατάλαβα την βλακεία μου.....ακόμα γελάμε....
ο Αλέξης Β ( και Γ και Δ και Ε - δεν μας πειράζει) με τις ατελείωτες ιστορίες του., ....Τύπωσον, διάβασον....
η Artanis απο τον βορρά, με τις ιστορίες της.
η Μαρία μυρωδάτη, με συγχωρείτε Λεμονάτη, απο το εξωτερικό.
η Αναμελλα, η αδελφή του Μελωμένου, που στάζει μέλι κι εκείνη,
η Μερόπη, Κύπρια, μαχόμενη δικηγόρος, γειά σου "πολεμιστή" μου εσύ.
ο Τσοπάνης και το μαντρί του,
το Firaki μου, το μικρό γλυκό νεραϊδάκι που μας μιλά στον πληθυντικό....
To patsiouri, που δεν μπορεί να καρφώσει ένα καρφί στον τοίχο, χωρίς να ρίξει το σπίτι,
η Νιόβη, που το έργο που επιτελεί ως ανάδοχος μητέρα με συγκινεί και την τιμά ιδιαιτέρως,
ο Μετεωρίτης (εγκυμονεί δίδυμα και περιμένουμε μωρά πάλι - τι χαρά),
το αστροπελεκάκι μου, που περιμένω πότε θα το γνωρίσω. Ενας εκπληκτικός και χαρισματικός άνθρωπος και παιδαγωγός.
ο Νίκος Κ, (και Λ και Μ και Ν),
η bluesmartoula και η γκάφα της, που με έκανε να γελώ μέρες ολόκληρες. Αχ γλυκειά μου, όταν όμως ο άνθρωπος έχει χιούμορ.......
η fevis, που με τα κατεβατά της, για όοοοοοοολα τα θεματα, μου κράταγε παρέα. Εστω και ξενητεμένη, φαντάζομαι θα τριγυρνά εδώ.
η Ελενίτσα το Ελαφίνι, που γνώρισα και περιμένω να την ακούσω να πιανίζει,
η Ιf-ιγένεια και η Ιφιγένεια που ξεχωρίζουν η κάθε μία με τα γραπτά τους.
το σκουλικάκι (ντοϊνγκ, ντόϊνγκ, που πηδολογά),
οι δίδυμοι Κίτσος και Μήτσος, γνωριμία τελευταία μα όχι "τελευταία". Με χιούμορ που σκίζει και μάτι που τριγυρίζει και καταγράφει, άψογος !!!
e-Diva (συλλαβίστε περικαλώ να μάθετε το όνομά της σωστά), που μας ήρθε απο το βορρά, και καταγράφει κατεβατά επι κατεβατών.......
ο Αντώνη, που μου τάχωσε γιατί δεν τον κάλεσα στην συνάντηση
ο geokalp, που κι αυτός με το παράπονο έμεινε.....
ρε παιδιά, ρε παιδιά. πόσα να θυμηθώ η μεγαλοκοπέλα - επαναλαμβάνω και γίνομαι κουραστική !

κι άλλοι κι άλλοι, που πέρασαν κι έφυγαν και άλλοι που πέρασαν κι άφησαν το αποτύπωμά τους.

ήρθατε όλοι έτσι ξαφνικά, όπως ο έρωτας. Οπως το τσουνάμι
Ολοι μαζί και ο καθένας ξεχωριστά, ήρθαν και έφεραν τα πάνω κάτω στην bloggo-ζωή μου.

Και αν παρέλειψα καποιον, να με βαρέσει, την μεγαλοκοπέλα. Του επιτρέπω. Γιατί ποιόν να πρωτοθυμηθώ. Στην πρώτη συνάντηση είχα ξεχάσει το Λαχανάκι. Ελπίζω γλυκό μου, πολύφυλλο, πως σε αποζημίωσα πιά.......(τα καλύτερα έρχονται).

Ξέκλεβα ώρες να διαβάσω, τύπωνα ότι δεν προλάβαινα, παρακολουθούσα απλά άλλους, περνώ καλά μαζί σας κι εσείς νομίζω καλά περνάτε.
Γίναμε φίλοι, εμείς οι άγνωστοι και κάνουμε παρέα, ανησυχούμε, αν χαθεί λίγες ημέρες ο άλλος, αν δεν δούμε ανάρτησή του, λες και είμαστε κολλητοί.
Μιλάμε με τέτοια χαρά και άνεση στους κολλητούς μας για τους bloggers, και ζηλεύουν.
Εμαθα εδώ μέσα, πράγματα που είχα .... "ξεχάσει", άλλα που αγνοούσα, και πιο πολύ έμαθα την αλληλεγγύη. Οταν χρειάστηκε είσαστε πάντα εδώ. Γι αυτό ιδιαίτερα ευχαριστώ.

Τα σχόλιά σας θα τα διαβάζω το σάββατο. Οι απαντήσεις μου θα έρθουν όλες μαζί γιατί θα λείπω πολλες ώρες..

σας φιλώ για σήμερα και σας επιφυλάσσω τα καλύτερα για την Κυριακή που είναι η επέτειος.

Δωράκι, δωράκι. Ο Κulpa, μου έφτιαξε αυτό. Λέει, πως δεν μου πολυμοιάζει. Η μαμά μου, είπε πως μου μοιάζει. Ο ζωγράφος πατέρας είπε δεν μου μοιάζει, του θύμισε την θείτσα Μάρθα. Χμ..... Η μάνα ξέρει το παιδί της καλύτερα.

Οπως και να έχει, το έφτιαξε για μένα με αγάπη κι αυτό μετράει.

ευχαριστώ για τα δωράκια σας, Γλαρένια, Μαρίνα και Πάνο !

Χρόνια μου πολλά β' μέρος

είναι δώρο του Μελωμένου και μπαίνει πρώτη φάτσα μούρη.

... σας προειδοποίησα πως τριήμερο είναι το γλέντι εδώ.
πρώτα απο όοοοοολα, πατήστε το εικονίδιο, κάτω απο την λέξη δώρο για την επέτειο, που μου έστειλε η Γλαρένια και συνοδέψτε το κείμενο με μουσική. Σχόλια δεν θέλω. Αν ήξερα να βάζω μουσική στο μπλόγκ μου θα το είχα ήδη κάνει..... ξανθιά είμαι, ότι θέλω κάνω.

η συνέχεια λοιπόν. .... που είχαμε μείνει........ στο μπέρδεμα που είχα, να θυμάμαι ονόματα, μπλόγκς και αναρτήσεις.


..... δεν μπορείτε να φανταστείτε. Ούτε περιγράφεται. Προσπαθούσα να θυμάμαι. Εις μάτην, όσες προσπάθειες και αν έκανα.

Το φθινόπωρο προχωρεί και ανακαλύπτω έναν κύριο (που άργησα να ξεκαθαρίσω αν τελικά είναι κύριος ή κυρία), που έγραφε για τις νεραϊδες. Ωρεεεεε, πράμα! Εγώ τις φοβόμουν, εδώ που τα λέμε, μεταξύ μας. Αυτά τα μυτερά αυτιά δεν μου καλάρεσαν. Δεν έχω ζήσει και σε χωριό, γιατί να πιστεύω μύθους, θρύλους και παραδόσεις. Μια βόλτα στην Σουηδία στην φίλη μου που ζει σε δάσος, γεμάτο με δοξασίες, δεν με είχε πείσει, απλά έμαθα και άκουγα........Ο Μελωμένος καλέ, τι ποιός !!!

Εκείνο τον καιρό παράλληλα, άρχισα να σκαρώνω παιγνίδια. Γέμισα τον τόπο με παιδικά παιγνίδια και άλλα.
Νάσου και η Μαρινένα, με τις κόρες της και το καθημερινό της ημερολόγιο, που ώρες ώρες, κάνει τον ψυχοθεραπευτή. Φτάνει να διαβάσεις τι ακριβώς είπε η μικρή νεραϊδίτσα Ραφαηλία και να κρατάς για ώρες την κοιλιά σου απο τα γέλια. Δεν φτάνει αυτό. Η μαμά, με την ωραιότατη πένα της, κάνει τέτοια περιγραφή που βρίσκομαι μές τη μέση στο γραφείο να γελώ τρανταχτά.

Ο τρελλοί τουρίστες (crayzy tourists) ήρθα σαν τους Χιώτες 2-2 για να μου χαρίζουν ταξίδια δω κι εκεί μέσα κι έξω απο την Ελλάδα. Μαζί τους έφεραν και την γνωριμία μου με την φάβα με κρεμμύδι.
Α, η φαβουλοκρεμμυδούλα. Ανακάλυψα πως δεν θάπρεπε να συγχίζομαι με τις φοβίες που με είχαν καταβάλει, γιατί και τα πολύ νέα κορίτσια, σε ηλικία που θα μπορούσα να είχα κόρη, τα ταλαιπωρούσαν κι αυτά. Με δειλά βηματάκια, κατάφερε τόσο καιρό που την ξέρω η φαβούλα να γίνει καλύτερα. Τώρα την περιμένω σε επόμενη συνάντηση bloggers. Ξέρετε, απο αυτές που διοργανώνω και σας "γανώνω" τα αυτιά μετά.....
Τότε έρχεται και ο ηλιογράφος, με την αχτένιστη φραντζούλα, ταξιδεύει και μας ταξιδεύει με τις υπέροχες φωτογραφίες του.
Η Ναταλία με τις δίδυμες κόρες και η Ρίτσα Μασούρα, άξια δημοσιογράφος, εμφανίζονται στις γνωριμίες μου εκείνο τον καιρό.

Περιδιαβαίνοντας, πέφτω πάνω στον Αθεόφοβο, του οποίου η πένα άξια και στηβαρή, παίρνει επαίνους και δημοσιεύεται στο αφιέρωμα της Ελευθεροτυπίας. Μάλλον ιατρός το επάγγελμα, μας έχει χαρίσει "άπαιχτες" αναρτήσεις. Ακόμα και τις ώρες που δεν "καταλαβαίνω" απο την κούραση, τυπώνω Αθεόφοβο και διαβάζω αργότερα.
Ο Γιώργος, ως εραστής της ζωής, με γραφή και σκέψεις που νομίζω πως κάνω εγώ, ανοίγει νέο παράθυρο στις γνωριμίες μου. Λιτός και μετρημένος ο λόγος του, εεεε, η γραφή του ήθελα να πω, και.... χωρίς σχόλια απαντήσεις πολλές φορές και καλά κάνει, σ' όποιον αρέσει.

Κάθε τόσο γλυκά, ξεχυλίζουν απο το μπλογκ μου, μα με τις 100 αναρτήσεις μου, μα, με γεννέθλια άλλων, μα με ... γλυκατζού δεν είμαι. Γλυκειά είμαι να το παινευτώ. βούρ για τουρτες λοιπόν και νάσου μια Γλαρένια αγκαλιά για μένα. Πόσο την περίμενα. Περιδιάβαινα και έλεγα πως έχει για όλους μια Γλαρένια αγκαλιά.... για μένα.......

Η Ρενάτα, με τις "συγχίσεις' τις "χαρές" και τις "αντάρες" έρχεται να μου δώσει πολλές φορές μαθήματα όπως στους μαθητές της. Αχ, οι νέες κοπέλες, πόσο κουράγιο έχουν για αγώνα και μάθηση. Και τα παιδιά που είναι στα χέρια τους, πόσο τυχερά είναι......

Ο Ζακυνθινός καρδιοκλειδωμένος, άλλοτε με "σοβαρά" θέματα και άλλοτε με την ζεστή καλημέρα απο την Ζάκυνθο μου κεντρίζει το ενδιαφέρον. Αντε, πότε θα έρθεις να σε δούμε.

Η Βασιλική με την Αστροφυσική της, γεμίζει τον τόπο ραδίο και εισηγήσεις και συζητήσεις και Πλανητάρια. Ολα αυτά στην Θεσσαλονίκη, όπου δεν μπορεί κανείς εύκολα να παρακολουθήσει.

Στις 26/9 τριπλή χαρά. Η μπουμπού του Μάνου, γεννιέται, η Θεία Λένα, κάνει εγχείρηση καρδιάς, το μωρό γατί της Ραλλούς πηγαίνει σπίτι του.

Το Μουκελάκι, νομίζω πως εμφανίζεται εκείνη την εποχή. Εγώ το βλέπω πυγολαμπιδάκι κι εκείνη λέγεται Μούκου, με πρίγκηπα τον γελαστρονι!! Μετά απο επικοινωνία μηνών, ξεμπερδεύτηλα.
Και σας επαναλαμβάνω. Μεγάλη γυναίκα είμαι.... με προσοχή τις πληροφορίες.

Ενας χαρεμιτζής εμφανίζεται και ψάχνει χανουμάκι την ζουζούνα να την προσθέσει στο χαρέμι του. Σκληρή η γραφή του και ασύμφωνη μ' εμενα, πολλές φορές, κάνει επισκέψεις ο Στρατάρχης και ανταποδίδω.

Ενα λαχανικό φυτρώνει στην πέρα αυλή, δεν με επισκέπτεται, αλλά βρίσκω εξαιρετικό τον μπαξέ του και πηγαίνω συχνά. Πρέπει να δίνω προσοχή στο αν είναι αγόρι ή κορίτσι, πράγμα που πολλές φορές δεν καταλαβαίνω με την πρώτη και συγχίζομαι γράφοντας ουδέτερα σχόλια.

και βέβαια συνεχίζεται η αναφορά μου, στα πρόσωπά σας. Θέλω όοοοοολους να σας αναφέρω. Οοοοοοολους να σας ευχαριστήσω που περνάτε απο δω κατά καιρούς.

Χρόνια μου πολλά ! Blogger ενός έτους !!!

Σήμερα γιορτάζει όλη η γη
με πουλιά θα στείλω μιαν ευχή
στην καρδιά,
χρόνια σου πολλάααα.

κάπως έτσι ήταν το τραγουδι που μου αρέσει ιδιαίτερα.
Κι εγώ γιορτάζω στις 25 μαίου. Οοοοχι δεν έχω γεννέθλια ΠΑΛΙ. Ωωωωωωωπα, δεν θα μεγαλώνω εγώ 2 φορές το χρόνο..... για να τρώτε γλυκό εσείς.

Γράφει το ημερολόγιό μου, πως άνοιξα το blog (με την παρακίνηση της Ραλλούς, για να αποδίδουμε τα ίσα).

Θα σας σκοτίσω με τρείς ημέρες ανάρτηση ως τις 25. Τότε θα έχει γλυκά.

Προς το παρόν και για τρείς συνέχειες θα ασχοληθώ με τους φίλους, έναν έναν με την σειρά, που τους απέκτησα εδώ μέσα. Τι να σας κάνω. Είμαι πληθωρική γυναίκα. Με τόσες γνωριμίες, που πρέπει να τις αναφέρω μία μία και να τις τιμήσω ανάλογα, θα μου πάρει.....

Σκέφτηκα να βάζω τα αβατάρ σας, τα Link σας, όμως θα με συγχωρέσετε. θα γράψω απλά. θα ανεχτείτε την πενα μου μόνο και στις 24 και 25 θα έχει και happening !

Eψαχνα, στην αρχή του Μάη, του περασμένου χρόνου, να βρω μια συνταγή για αξιοπρεπή σπανακόπιττα γιατί είχα μια διένεξη με την μητέρα (θέλει για δεν θέλει άνιθο η σπανακόπιττα) και έπεσα πάνω στο "η σπανακόπιττα της νιόπαντρης", ανάρτηση της Ραλλούς.

Την φάγαμε τελικά, μαζί με την Ραλλου, συζητώντας για παιδάκια που δεν ήθελα ποτέ (εγώ το αξιοπερίεργο φαινομενο), για ένα σωρό άλλα και προσπάθησε να με πείσει να ανοίξω μπλογκ, γιατί της άρεσε ο τρόπος που της έγραφα "ατελείωτα" mails.

Περιπλανιόμουν για μέρες στα ονόματα στο blogroll της και διάβαζα εδώ κι εκεί.
Ως που ένα πρωί, μεσημέρι, απογευμα, δεν θυμάμαι τι, το αποφάσισα.
Δηλαδή τι είχαν, οι άλλοι καλύτερο απο εμένα? Εγώ είχα και φυτώρια στο κάτω κάτω....στην βεράντα....κι άλλες χάρες τόσες. η Ζουζούνα.
Και εγένετο blog. Ζουζού με έλεγε η Αντού η συμμαθήτριά μου. Ετσι είμαστε εμείς, χωρίζουμε τις σχέσεις ανα κατηγορία για να δίνουμε βαρύτητα. Ζουζούνα λοιπόν, δεν βαριέσαι, αποφάσισα το όνομα. Ομως... πως θα λέμε το blog? Είχα μόοοοοολις βγεί απο πολλές στεναχώριες που χωρίς να είναι δικές μου, είχα αφήσει και με ταλαιπωρούσαν. "Βρε εγώ a good life, είχα πάντα" αποφάσισα και γεννηθήτο blog.
"Να κάνεις επισκέψεις, να αφήνεις σχόλια, για να σε επισκέπτονται" ήταν οι προτροπές της νουνάς Ραλλούς.
Τις ακολούθησα κατά γράμμα. Κανείς. Τίποτα. Περνοδιάβαινα εδώ κι εκεί μου έγραφαν οι δικοί μου φίλοι, κανείς ξένος. Το απόλυτο τίποτα. "Τυφλοί είναι σκεπτόμουν".... δεν μπορούσα να εξηγήσω την αποχή σχολίων απο το δικό μου blog. Ο John-John παιδικός μου φίλος, ο Γιώργος μας, η Μαριώ, η Ντόρα, ο Σπυράκος, ήταν αυτοί που με διάβαζαν... μόνο ή τουλάχιστον έτσι φανταζόμουν. Εμαθα πως να βάλω "μετρητή", αλλά δεν ήξερα να τον διαβάζω......
Εγραφα, έγραφα, έγραφα.....καλλιεργούσα, κεντούσα, και ξανάγραφα.
Είχε περάσει ένας μήνας και....29/7 το πρώτο σχόλιο απο μη γνωστό. Να χαρώ, να γελάσω, να κλάψω απο χαρά....
Ο Βασίλης. Φαίνεται πως το ποδαρικό του ήταν το καλύτερο όλων. Μείναμε φίλοι.

Και τι ανακαλύπτουμε προ ημερών?????

Εχουμε ανοίξει την ίδια ημέρα τα blog μας.

Πάτε, πάτε γρήγορα να του πείτε χρόνια πολλά στις 24 γιατί έχει και γεννέθλια (και δεν δουλεύει και το Pc του στο σπίτι, να του τα πείτε προκαταβολικά στις 23, να τα δει απο το γραφείο), άντε άντε, μαρτύρησα, γρήγορα μην ξεχαστείτε. Στις 24 τα γεννέθλιά του και στις 25 bloggo-γεννέθλια.

Εχουμε ζήσει τις α π ί σ τ ε υ τ ε ς συμπτώσεις με αυτο το παιδί !

Να είσαι γερός, δυνατός, με δίψα για γραφή πάντοτε και να μείνεις έτσι όπως είσαι. Ενα μεγάλο παιδί. Να σε χαιρόμαστε !!!!

Πάμε πιο πέρα τώρα.
Ο Σπιτόγατος, με έβαλε στην λογική του bloggο-παίγνιδου. Εγραφα για το παιγνίδι μια ιστορία.... δεν καταλάβαινα και πολλά, δεν με διάβαζε κανείς πιά, ούτε οι φίλοι μου....

H Emilyd, που χάθηκε εν τω μεταξύ και ο Dodos, μου χάρησαν στην συνέχεια σχόλια απλόχερα. Ο dodos, πηγαινοέρχεται ακόμη στην blogo-ζωή μου. Ηρθε ξαφνικά με το πενάκι του εχθές και πολύ χάρηκα.
Η Greca, που περιμένει μωράκι τώρα και χάθηκε, ήρθε εκείνο τον καιρό, να με επισκεφτεί και "που είσαι βρε Ρηνάκι, χάθηκες", καθως και ο Μάνος S, ως "μπαμπάκας που μεγαλώνει μαζί με τα παιδιά του". Τότε είχε ένα μόνο παιδί. Υστερα ήρθε η μπουμπού στην ζωή όλων μας, και έμελλε να γίνει και νονός μου πάλι στην φρουτοπία του. Mέσω αυτού ξαναβρήκα τον Παραμυθά, που έγινε παππούς πιά. Πως αλλαζει ο κόσμος. Τον ήξερα μικρή, τον ξαναβρήκα παππού. Κι ο εγγονός να γίνει παππούς σαν τον παππού του χαρωπός!

Απο σόι πάμε καλά εδώ μέσα.
Ο Πετεφρής, δεν ήρθε ποτέ. ή τουλάχιστον δεν άφησε σχόλιο ποτέ. Καλέ κύριε Πετεφρή μου, έλατε να μου αφήσετε ένα σχόλιο και τι στον κόσμο!!!!

Κρυφοδιαβάζω την εκπληκτική γραφή του, "μεταφράζω", βλέπω και παθαίνω να καταλάβω πολλές φορές, άλλοτε αναρωτιέμαι γιατί λείπει η γιαγιά μου, και δεν μπορεί να με βοηθήσει.... αλλά επιμένω. Σταθερά.
Ο h. Constantinos, πνευματώδης, που προσπαθούσα να διαβάσω και να συνδέσω τις ιστορίες του. Η Θεία Λένα, που με το όνομά της, παρακινήθηκα να μπω στον κόσμο της και να μάθω και να ζησω μαζί της τόσα.
Ο Ιcarus, με τις πτήσεις του που έφυγε γρήγορα απο τα blog.
Η Νερίνα, με την οικογένεια και τις κόρες της,
Ο βοηθός, ο Ιούλιος ο vlachos, το πιστό σκυλάκι, που μπήκαν όλοι στην ζωή μας (και ο dancer μαζί) που πόσοι ήταν, ποιοί ήταν, δεν ήξερε κανείς. Ανακάλυψα μόνο πως δούλευαν και σκότωναν μύγες στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο και έκαναν τους έξυπνους. Αφού σκάρωσα αρραβώνες με τον Ιούλιο, με τέτοια μαεστρία που τους ξαπόστειλα και τους 3-4-5 μαζί και τους ξεφορτωθήκαμε μια και καλή.
Εκείνο τον καιρό ήρθε η nebula in caelo στην ζωή μου, που πίστευα πως ήταν αδελφή με τον Βασίλη, που δεν ήταν, αλλά έτσι φωνάζονταν. Χα, χα, ολο συγγένειες έχουμε εδώ πιά. Διάβαζα τα Ναξιώτικά νέα της διαρκώς.
Η Μαρίνα απο την Θεία Λένα, ήρθε στα μέρη μου, κατά τον Αύγουστο.
Υστερα γνώρισα την Tρελλοφαντασμένη. Την Κυρά του Βορρά, όπως την αποκαλώ και που είσαι καλέ, έχω καιρό να επικοινωνήσω, να δω το φωσάκι σου να ανάβει.
Η avra καλοκαιρινή, έγραφε για τον μικρό της. Ολο μικρές μαμάδες τριγύριζαν γύρω μου. Δεν θα το πιστέψετε. Μόλις τελείωσα την φράση μου, νάσου κι ανάβει κι εκείνης το φωσάκι. Απο πολύ καιρό είχα να chatάρω μαζί της.
Η Lifewhispers, με την ατσάλινη πέννα, έβαζε πράγματα και πρόσωπα στη θέση τους. Την γνώρισα ένα χρόνο κοντά αργότερα, απο κοντά.
Μια απόπειρα για να καταλάβω ποίηση ήταν η παρέα με την Ηλιαχτίδα. Την Μαρία Νικολάου που γράφει, γράφει και ποστάρει ασταμάτητα.
Οι διακοπές ήταν αφόρητες. Ολοι είχαν φύγει.
Κατά το τέλος Αυγουστου ήρθε ο Αντώνιος να με συναντήσει. Ο Τονίνο μου, ο γλυκός υδροχόος που "είδε ο γύφτος την γενιά του και ξέρετε τι έγινε μετά... όταν πιά γνωριστήκαμε και με ένα σχόλιό του μου "ξανάλλαξε" τ΄ όνομα... μ' έλιωσες βρε!
Η γλυκεια kat, με λίγα και καλά λόγια, περιέγραφε τόσα. Αγχωμένα νειάτα......
Η Θαλασσινή, με τον κρητικό της οίστρο με ταξίδευε σε άλλους τόπους απο όπου είχα μια μακρινή καταγωγή
Ο adaeus, που κάποτε κάποτε τον διαβάζω (ομολογώ, δεν είμαι και πιστή φαν του).
Στις 7/9 είχαμε την βάπτιση στην Φρουτοπία. Ο νουνός μου ο Μανωλάαααατσης, ο μπαμπάκας ντε, με αποκάλεσε Αγριοκερασοζουζουνα. Αντε βαπτίσια και χαρές και φασαρία τόση. Κάθε τόσο μας απειλεί και κλείνει το μπλογκ. Ξαναματαανοίγει σε λίγο. Βαρέθηκα και ζαλίστηκα το πήγαιν έλα.... Κάαααατσε κατω σύντεκνε....!
Τσούπ, νάσου και το γλυκοπατατονατασσάκι (ούφ τόγραψα), εμφανίζεται κι εκείνη με τον Ακη της, την΄ιδια εποχή.
Η vassilia vaxevani, που την έχασα στο συναμετάξυ, και η Αγγελοσκονούλα, που ήρθε για να μείνει, ήταν φίλες της ιδίας εποχής.

εδώ σταματώ την πολυλογία μου. η συνέχεια επι της οθόνης περικαλώ. αμ, τι νομίσατε, έτσι θα γλυτώνατε απο εμένα? Χα, χα, χα ! σας χαμογέλασαν !

θα κρατήσει τρείς μέρες και τρείς νύχτες το γλέντι.

Μια φορά παντρεύεται κανείς....ε, όχι, αυτό είναι απο αλλού...

Μια φορά εορτάζει 1 χρόνο στην μπλογκόσφαιρα κανείς... και είμαι χαρούμενη και περήφανη που σουλατσάρω δω πέρα.

Κάθε τόσο λέω σ' όποιον αρέσω, αλλά δεν είδα και κανέναν να ξεκολλά (το καλάμι μου το έχω στείλει για λουστράρισμα στον καλό μου φίλο Kulpa, που με φροντίζει ιδιαιτέρως).

Ευχαριστώ για την προτίμηση, συγνώμη που δεν μπαίνω σε καλούπια να παίξω παιγνίδια..... αλλά είμαι υδροχόα. Σαν το νερό που κυλά κι εγώ.

Κερασόπιττα

Απόψε, στρώθηκα έξω, έκανα 'περιβάλλον" με κεριά και κεράσια (άντε κι απο χρόνου) και θυμήθηκα πως χρωστώ την συνταγή της κερασόπιττας. Ορίστε λοιπόν, τώρα που τα κεράσια, μπήκαν στις προθήκες, όχι πολύ φτηνά, αλλά απο δω και πέρα θα 'πέφτουν".

Υλικά
800 γρ. κεράσια
350 γρ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
5-6 κ.σ. γάλα
200 γρ. βιτάμ
4 αυγά
200 γρ. ζάχαρη
1 βανίλια
Ξύσμα ενός λεμονιού
Ζάχαρη άχνη για το πασπάλισμα

Εκτέλεση:
Πλένουμε τα κεράσια, τα σκουπίζουμε καλά κι αφαιρούμε τα κουκούτσια.
Ανακατεύουμε το αλεύρι με την βανίλια.
Χτυπάμε στο μίξερ το βούτυρο με τη ζάχαρη μέχρι το μείγμα να αφρατέψει.
Συνεχίζοντας το χτύπημα προσθέτουμε ένα ένα τα αυγά.
Κατόπιν ρίχνουμε το λίγο λίγο αλεύρι εναλλάξ με το γάλα.
Προσθέτουμε το ξύσμα λεμονιού κι ανακατεύουμε.
Αλείφουμε με βούτυρο ένα ταψάκι διαμέτρου 22-24 εκ.
Ρίχνουμε μέσα τα τρία τέταρτα της ζύμης, από πάνω αραδιάζουμε τα κεράσια κι από πάνω ρίχνουμε την υπόλοιπη ζύμη.
Ψήνουμε την κερασόπιτα για μία ώρα περίπου σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 σε αερόθερμο .
Όταν το γλυκό μας είναι έτοιμο το αφήνουμε να κρυώσει και μετά το βγάζουμε αναποδογυρίζοντας το ταψάκι μας.
Πασπαλίζουμε με ζάχαρη άχνη.

Καλή επιτυχία και καλή όρεξη (που δεν σας λείπει, το γνωρίζω !!). Με παγωτό δε είναι μμμμ ! υπεέέέέέροχο!! γιαμ γιάμ....

Λένα, Ελενίτσα, Ελενάκι μου.....

Χρόνια Πολλά

Ενα μπουκέτο για την αδελφή μου,με τις καλύτερες ευχές μου

να είσαι τυχερή, ευτυχισμένη και χαρούμενη !

Να σε χαιρόμαστε Λενάρα μου

και πολλά πολλά λουλούδια για τις bloggo - φίλες

Μαριλένα,

Ελενίτσα (πριγκήπισσα),

ιδιαιτέρως καλή επιτυχία και στις εξετάσεις της

Θεία Λένα,
με την ευχή, να είναι χαρούμενες και ευτυχισμένες

και ακόμη σε όποιον εορτάζει ή έχει αγαπημένο/η, Κώστα, Ντίνο, Ντίνα, Ελένη, εύχομαι ότι καλύτερο για μια ζωή ευτυχισμένη και χαρούμενη !

Ανοιξιάτικη βροχή

Μια ανοιξιάτικη μπόρα, πέρναγε και άφησε τα σημάδια της.

Κλείσε τα μάτια και ταξίδεψε με τον μαγικό τους ήχο.

Αφησε τον εαυτό σου να περιπλανηθεί σε τοπία άλλα.

Αφησε τους ήχους του δάσους να σε συντροφεύουν.

Τα φύλλα, γεύονται τις φρέσκες σταγόνες.

Ακου το νερό που τρέχει στο αυλάκι κελαριστό.

Δώσε στο όνειρο διάσταση, πάρε απο το όνειρο χαρά.

Τραγούδησε μαζί με τη βροχή το πιο ξένοιαστο τραγούδι.

Να φωνάξω τις νεραϊδες, να σε αποκοιμήσουν στην αγκαλιά τους.

Να στείλω τις σταγόνες της βροχής να σε νανουρίσουν

με το μοναδικό τους τραγούδι.

Σ' ευχαριστώ που είσαι εδώ

Ναι ναι, για σένα το ξεδίπλωσα, που δεν κατάλαβες εχθές και ρώταγες.