Νοσταλγώ...

Και που λες συμπεθέρα μου, τα παλιά τα χρόνια ήταν αλλιώς.

Ούτε ΤΕΙ είχαμαν, ούτε ΙΕΚ, ούτε επαγγελματικά Λύκεια.

Ενα Πανεπιστήμιο, ένα Πολυτεχνείο και κάτι ψιλά, Αθήνησι και αλλαχού κεντρικώς. Στην άνω κάτω Μαγουλίτσα, σπέρνανε χωράφια.

Τίποτα περισσότερο. Κάτι ΚΑΤΕΕ, δεν ήταν της τάξεώς μας. Είμαστε και του Παρθεναγωγείου, τότενες! Κάναμε παρέα με την ανώτερη υποστάθμη!!!

Ακολουθούσαν τα αγόρια το επάγγελμα του πατέρα. Είτε δικηγόρος ήταν, είτε φούρναρης.

Μύτη δεν είχαμε ψηλά. Κάτι δακρυγόνα που έπεφταν κατα Χημείο μεριά, δεν ήταν επ' αδίκω οι αγώνες.

Τώρα...

Μπήκε στα ΤΕΙ λέει και δεν της αρέσει. στρώσε πωπουδάκι, κάνε τρία χρόνια δώσε εξετάσεις στο Πολυτεχνείο και άμε στο καλό. Αμα έχεις κότσια. Αν δεν έχεις, μην γκρινιάζεις, άει ξεκουμπήσου κι εσύ και όποιο άλλο, στο εξωτερικό.

Αυτό που αφήνουν την Ελλάδα, έρμαιο.. γμ μου την δίνει. Φεύγουν τα νειάτα για πάντα έξω. Για καλύτερο μέλλον.

Δεν τους δώσαμε λέει μια καλή Ελλάδα και φεύγουν. Στο διάλο και μην σώσετε να γυρίσετε πίσω. Να σας πάρουν και την υπηκοότητα γίνεται? Και τις περιουσίες. αει σιχτίρ πιά.

Βαρέθηκα να ακούω απο 20άρια, που δεν έχουν βγεί στη ζωή τέτοιες μαλακίες πιά. Κακομαθημένα. Εσείς τα κακομάθατε. δικά σας είναι.

Αμα ήσουν άξιος, να καθισεις εδώ να "πολεμίσεις" για όλα και να κερδίσεις την πατρίδα. Αλλά που. Με τις παλαιότερες γενιές τα βάζετε... νεροκολόκυθα!

Αχ, πως νοσταλγώ εκείνα τα χρόνια. Της νιότης τα απλά, τα όμορφα. Τότε που είμαστε λίγοι και εκλεκτοί. Τότε που και οι "κατώτεροι" προσπαθούσαν για το καλύτερο αλλά δεν έβγαζαν γλώσσα.

Τότε που το ΚΚΕ, ήταν πραγματική αριστερά και η Δεξιά, στη θέση της.

Τότε που πάρκαρες όπου ήθελες, όπως ήθελες. Ακόμη και τότε που βγαίναμε Κυριακή παρα Κυριακή βόλτα (επι χούντας) γιατί δεν κυκλοφορούσαν όλα τα αυτοκίνητα παντοτε, λόγω μεγάλης εκπομπής καυσαερίων, καλά ήταν.

Για θυμίσου....

Τότε που παρκάραμε στην πλατεία του Θεάτρου ψηλά στο Λυκαβητό και παρακολουθούσαμε τις συναυλίες. Τότε που παρκάραμε έξω απο το Ολυμπιακό (πολύ αργότερα). Τότε που.. .... .... τότε που...

Τότε που κάναμε ποδήλατο άφοβα στο κέντρο της Αθήνας, γιατί τα αυτοκίνητα ήταν πολύ λίγα.

Τότε που η πιο μακρινή μας βόλτα ήταν η Βάρκιζα και το Κεφαλάρι. Αντε και η Πολιτεία για καφέ και παγωτό.

Τότε που η πλ. Κολωνακίου, είχε την δική της αίγλη και η Φωκίωνος το ίδιο.

Τότε που η Κηφισιά, δεν είχε τόσους ψωνισμένους. Οι παλιοί Κηφισιώτες, απολάμβαναν τον καφέ τους και τον λουκουμά και το γλυκό στον Ανθό.

Αχ, οταν φθάνει κανείς να αναπολεί, δεν είναι καλό.

Οταν το τώρα δεν έχει καμμία σχέση και το τότε ήταν καλύτερο. Βράσε όρυζα.

Αλλά οι νέες γενιές δεν ενδιαφέρονται πλέον για τίποτα. Γιατί όντως τους τα παρείχατε όλα και συνεχίζετε να το κάνετε. Γιατί εσείς τα καταστρέψατε. Μια γεννιά πάνω απο μένα η δική μου και η παρακάτω. Δυστυχώς.

Ευτυχισμένη που δεν έκανα παιδιά γιατί δεν ήθελα... Τι να τους παραδώσω....

Γιατί να πω συγχαρητήρια στα ΄παιδιά που μπήκαν στα ΑΕΙ. γιατί? Σιγά τον κόπο. Χαράς το πράγμα. Και ο μαθητής του 12 μπαίνει πιά. Το τι γίνεται ύστερα δεν ξέρω, ούτε μ' ενδιαφέρει.

Είχαμε γιατί να παλέψουμε τότενες παλιά. Είχαμε όνειρα, είχαμε ιδανικά. Αυτά που μας έδωσαν οι γονείς μας. Μόνοι μας, βάλαμε τα χέρια μας και βγάλαμε τα μάτια μας.

Λουστείτε τα τώρα τα παιδιά σας, έτσι που τα καταστρέψατε.

Εγώ μένω να νοσταλγώ μόνο και να γκρινιάζω.

*** καλέ είδε κανείς σε άθλιο βίντεο την συναυλία του Κηλαϊδόνη στην Βουλιαγμένη....? Μια ΕΡΤΝΕΤ την μετέδιδε προχθές. Χαρά η μάνα, τραγουδούσε αρκετή ώρα.

Αναπόλησα κι εγώ...  

 

Μύλος η κατάσταση

Οχι, δεν θα πολιτικολογήσω, δεν είναι της τάξεώς μου. Απλά τον μύλο κοιτώ και λέω πως όπου φυτρώνει ένας μύλος, η κατάσταση γίνεται περίπλοκη.

Κι αυτός, εκεί που φύτρωσε, έκοψε τη θέα στο παλάτι. Μπάστακας, κατά το κοινώς λεγόμενο.

Τι τα θες τι τα γυρεύεις ορθογραφία απο την μυλωνους το πωπουδάκι, δεν λέει η παροιμία? Απο αυτό!

Μόνο για να έχουν να λένε οι νομικοί κύκλοι. !!! Κοίτα με τι ασχολούνται σοβαροί (λέμε τώρα) άνθρωποι.! εντάξει, κανένα ανεκδοτάκι να περνά η ώρα...

Ασε το άλλο. Βαδίζομεν με τους νόμους του Σόλωνα ! Το δίκαιον, δικάζει Σόλωνα. Γιατί πως θα λύσωμε την διαφορά του χωριάτη, που μεγαλώνει το δένδρο του κι απλώνει κλάρες στον κήπο του γείτονα και τρωει ο ένας τ' αχλάδια του άλλου!!! Με τον Σόλωνα..!

Απο τον καιρό του... μέχρι σήμερον, τίποτα δεν άλλαξε... Ηταν ο σοφός?

ξέρω γω πιά, έτσι που γίναμε. Μύλος η κατάσταση.

Δείτε κι απολαύστε μεγαλείο !

και πειτε ότι θέλετε. !!!!

Στα μάτια να τονε κοιτάς

Kαι που λες Ασπασία, τον άνθρωπό σου τον κοιτάς στα μάτια. Αμα αρχίσεις και δεν τον κοιτάς, γμ τα κι άσε τον. Πάμε γι άλλα.
Τρέχω, πως τρέχω έτσι,έφθασα στο διαταύτα.

Τον κοιτάς στα μάτια λέμε και του μιλάς γλυκά. Και σιγά, δεν φωνάζεις. Του χαμογελάς το πρωί που ξυπνάς δίπλα του και τον κρατάς απο το χέρι και κάνετε βόλτες στο πάρκο.

Αν συναντήσεις ένα παλιό σου φίλο, τον αφήνεις μαλακά και ασχολείσαι με τον άλλον. Αλλά κι αυτόν να τον κοιτάς στα μάτια, γιατί κοίτα, μπορεί να σε πάει ταξίδι στη σφαίρα!

O Nόμος !

Οχι δεν είναι νόμος ο γάμος. Ασχετη φωτό έβαλα. Οπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη. Καμαρώστε νύφη που πέτυχα πρωί πρωί κιόλας καιτά τις 9.30. Βιαζόσαντε. Κόκκινο το νυφικό με μαύρη κορδελίτσα. Μεγαλωστε τη φωτό να δείτε και το ασορτιμάν του γαμβρού να φρικάρετε.

Εντάξει δεν είναι ελληνικός γάμος, με το άσπρο, άσπηλο κι αμόλυντο νυφικό. Στο Δημαρχείο ήταν και μήπως πιστεύουν και τίποτα? Δεν έχουν Θεό!

Ο Νόμος λοιπόν λέει...

πως προηγούνται όλων οι ποδηλάτες.

Ναι ναι όπως το διάβασατε. Ακομη και των πεζών. Εχουν ποδηλατόδρομους, έχουν σηματοδότηση και σου σέρνει και τον αναβαλόμενο ο ποδηλάτης.

ταύτα βλέπουν οι δικοί μας και ξεθαρρεύουν. Αμ εδώ δεν εχει νόμο μαλάκα μου. Σε πατώ και προηγούμαι. Και άμα σ' άρεσει. Αντε να βρεις δίκιο. Που? εκεί που δεν έχει δρόμο για σένα?

Δεν θα συγχιστώ. Θα στραβοτιμονιάζω να το φχαριστιέμαι να τους τρομάζω και να τους βρίζω όσο θέλω.

Κι όταν γίνουμε Ευρώπη, γιατί δεν είμαστε, μην γελιέστε, τότε θαχω πεθάνει.!

Στην ισάδα της Γερμανίας, συμβαίνουν αυτοί οι νόμοι. ελα μου δω, ν' ανέβεις Σύνταγμα -Ψυχικό... στην ανηφόρα... για να μην πω για τον Λυκαβητό... και την Κυψέλη. Ελααα, συγκεντρωθείτε...

Ντλίν, ντλίιιιν, είναι κανείς εδώ?

Ντλιιιιν ντλίιιιν, ντλιιιν!~!!!
 χτυπώ, το κουδούνι!

Εεεεεε, μ΄ακούει κανείς?
Είναι κανείς εδω? ή μου τριγυρνάτε ακόμη?

Καλό μας χειμώνα κι απο χρόνου διακοπαί!

βαρέθηκα !

Το ετοίμασα,

το προγραμμάτισσα,

το έζησα όσο το έφτιαχνα.

και το βαρέθηκα.

αλλωστε έχω ξαναπάει.

Ετσι γρήγορα κι απλά. Το αποκαθήλωσα. Τέλος. Εκανα ταξίδι στα χαρτιά. πρώτη φορά είναι? Μου απέδειξα πόσο έξυπνη είμαι και πόσα μπορώ να κάνω. Δεν είναι η πρώτη φορά! απο παιδί το ίδιο γίνεται. Τσιτώνω και "θα περάσει το δικό μου"... και τέλος ! ποιός τολμά να μην μου περάσει!!!

Το γκρέμισα καλύτερα να πω. Γράααααααααπ,. του δίνεις μια και το πετάς στον γκρεμό και κάθεσαι και γελάς με τους άλλους, που δεν καταλαβαίνουν και στεναχωριούνται. ¨την καημένη, δεν θα πάει διακοπές"... πτωχοί τω πνεύματι...!

Ετσι είναι οι Υδροχόοι και όχι μόνο! Κάποιος Λέων που είναι απέναντι, μου είπε πως έτσι είναι κι εκείνος. Αρα, δεν είμαι η μόνη στο σύμπαν! Η μόνη που φτιάχνει κατι και ως νάρθει έχει βαρεθεί. Μια ιδεα είναι όλα! Για τους άλλους.

Δεν χρειάζεται να πάω τόσο μακρυά.

Μια χαρά είμαι εδώ, και θα περάσω καλύτερα.
και τον Υδροχόο, δεν τον ρωτάνε, ούτε του λένε όχι.

Καλό μας μήνα, γεμάτο με ότι ο καθ' ένας επιθυμεί. .. κι εγώ την ησυχία μου!

που να γεμίζεις βαλίτσες και να ταλαιπωρείσαι τώρα...!