Αφου αφήσαμε τον κόσμο να εκτονωθεί, ας εκτονωθουμε κι εμείς.
Αγαμήτου Απάρτου κι Ανοργάσμου γωνία ξέρετε τι είναι φαντάζομαι.
Λοιπόν, όλες αυτές που δεν πάνε πουθενά αλλού, παρά μόνο εκεί που τις ανέχονται (και στα λέω εγώ, δεν ακούς...), ανακάλυψαν τον κόσμο όλο απο το Ιnternet. Πως να κανουν φίλους.
Ετσι κάνουμε φίλους? Που είναί οι παιδικοί μας φίλοι? Που είναι οι φιλίες ετών. Οοοολοι μετακόμισαν και άλλαξαν περιοχή και δεν έχουν τους φίλους τους κοντά? είναι μια φθηνή δικαιολογία που ακουω τελευταίως.
Πως γίναμε έτσι?
οτι έχω τους παιδικούς μου φίλους, δεν έχω κανέναν. Γνωρισα στην πορεία του βίου, ανθρώπους καταπληκτικούς, αλλά δεν έπεται πως μου κάνουν για φίλοι.
Αυτό που κοιμάσαι και ξυπνάς κι αναπνέεις στον ίδιο ρυθμό. Που είναι του ιδίου κοινωνικού κλπ επιπέδου μ' εσένα. Που όσες λέξεις της ελληνικής και αν ξέρουν, γνωρίζουν και ποτε θα τις χρησιμοποιήσουν μπροστά σου.
Ναι ναι, είμαι πριμαντέλ, και φαίνομαι και πολύ το χαίρομαι.
Και δεν με νοιάζουν οι άνθρωποι που δεν έχουν τρόπους (όταν έχω νεύρα κι εγώ δεν έχω, άλλά δεν εχω και πλουσιο φρασεολόγιο του λιμανιού)... Αμα αγριέψω όμως μακριά.
Δεν είναι η πρώτη φορά που μου γράφουν έτσι. Εκείνο που δεν μπορώ να καταλάβω, είναι γιατί ανακατεύονται. Δεν πήγα σπίτι τους, γιατί έρχονται στο δικό μου να βρίσουν και να υπερασπίσουν τι?
Κλίκες γίνανε τα θηλυκά στο νετ και νομίζουν πως κάτι κάνανε. Ολες οι... δεν βρίσκω λέξη λυπάμε, πήρανε ένα πισί και μάθανε τι θα πει ιντερνετ και μπλόγκ. Τραχανάς έχουν ξεχάσει πως γίνεται......
Κάποια κατάλαβε πως δεν έχουμε τίποτα κοινό και απομακρύνθηκε και πολύ το χάρηκα... τουλάχιστον αντελήφθη ότι δεν θα γίνω κλικα με τις κατίνες. Γιατι΄αυτό που γίνεται εδώ μέσα με πολλές γυναίκες μαζί "κατινοκλίκα" λέγεται... δεν μπορώ να του δώσω άλλη εξήγηση.
Γνώρισα υπέροχους ανθρώπους νέους και μεγαλύτερους και τους χαίρομαι. Είμαστε γνωστοί.
Κανείς άλλος δεν έχει θέση εδώ μέσα...
κι όποιος νομίζει πως έχει, απείλησα πως θα δει τι θα πάθει.... η ανάρτηση παρακάτω είναι η αρχή....
εγώ δεν άρχισα πόλεμο με καμμία, την άποψη μου έγραψα, με σχολίασαν αρνητικά και ήρθα εδώ στο σπίτι μου και ανάρτησα για τα ζώα.... Υστερα περνοδιαβαίνουν και βρίζουν. Δεν αντελήφθην....
Ναι αρπάζομαι και θυμώνω χωρίς λόγο και σημασία πολλή τους έδωσα.
Αγαμήτου Απάρτου κι Ανοργάσμου γωνία ξέρετε τι είναι φαντάζομαι.
Λοιπόν, όλες αυτές που δεν πάνε πουθενά αλλού, παρά μόνο εκεί που τις ανέχονται (και στα λέω εγώ, δεν ακούς...), ανακάλυψαν τον κόσμο όλο απο το Ιnternet. Πως να κανουν φίλους.
Ετσι κάνουμε φίλους? Που είναί οι παιδικοί μας φίλοι? Που είναι οι φιλίες ετών. Οοοολοι μετακόμισαν και άλλαξαν περιοχή και δεν έχουν τους φίλους τους κοντά? είναι μια φθηνή δικαιολογία που ακουω τελευταίως.
Πως γίναμε έτσι?
οτι έχω τους παιδικούς μου φίλους, δεν έχω κανέναν. Γνωρισα στην πορεία του βίου, ανθρώπους καταπληκτικούς, αλλά δεν έπεται πως μου κάνουν για φίλοι.
Αυτό που κοιμάσαι και ξυπνάς κι αναπνέεις στον ίδιο ρυθμό. Που είναι του ιδίου κοινωνικού κλπ επιπέδου μ' εσένα. Που όσες λέξεις της ελληνικής και αν ξέρουν, γνωρίζουν και ποτε θα τις χρησιμοποιήσουν μπροστά σου.
Ναι ναι, είμαι πριμαντέλ, και φαίνομαι και πολύ το χαίρομαι.
Και δεν με νοιάζουν οι άνθρωποι που δεν έχουν τρόπους (όταν έχω νεύρα κι εγώ δεν έχω, άλλά δεν εχω και πλουσιο φρασεολόγιο του λιμανιού)... Αμα αγριέψω όμως μακριά.
Δεν είναι η πρώτη φορά που μου γράφουν έτσι. Εκείνο που δεν μπορώ να καταλάβω, είναι γιατί ανακατεύονται. Δεν πήγα σπίτι τους, γιατί έρχονται στο δικό μου να βρίσουν και να υπερασπίσουν τι?
Κλίκες γίνανε τα θηλυκά στο νετ και νομίζουν πως κάτι κάνανε. Ολες οι... δεν βρίσκω λέξη λυπάμε, πήρανε ένα πισί και μάθανε τι θα πει ιντερνετ και μπλόγκ. Τραχανάς έχουν ξεχάσει πως γίνεται......
Κάποια κατάλαβε πως δεν έχουμε τίποτα κοινό και απομακρύνθηκε και πολύ το χάρηκα... τουλάχιστον αντελήφθη ότι δεν θα γίνω κλικα με τις κατίνες. Γιατι΄αυτό που γίνεται εδώ μέσα με πολλές γυναίκες μαζί "κατινοκλίκα" λέγεται... δεν μπορώ να του δώσω άλλη εξήγηση.
Γνώρισα υπέροχους ανθρώπους νέους και μεγαλύτερους και τους χαίρομαι. Είμαστε γνωστοί.
Κανείς άλλος δεν έχει θέση εδώ μέσα...
κι όποιος νομίζει πως έχει, απείλησα πως θα δει τι θα πάθει.... η ανάρτηση παρακάτω είναι η αρχή....
εγώ δεν άρχισα πόλεμο με καμμία, την άποψη μου έγραψα, με σχολίασαν αρνητικά και ήρθα εδώ στο σπίτι μου και ανάρτησα για τα ζώα.... Υστερα περνοδιαβαίνουν και βρίζουν. Δεν αντελήφθην....
Ναι αρπάζομαι και θυμώνω χωρίς λόγο και σημασία πολλή τους έδωσα.
