H blogo-νουνά μου η Ραλλούκα, έχει γεννέθλια σήμερα. Κερνά για τα 50 καράτια της και μας προσκαλεί να περάσουμε απο το σπιτικό της.
Για όσους δεν γνωρίζουν ειναι η αιτία που άνοιξα το μπλόγκ και με "μύησε" στα μυστικά. Ηξερα τι είναι blog, όσον αφορά στην Αμερική και τους δημοσιογράφους. Την κεντρική ιδέα. Υστερα ήρθε ο έρωτας.... ε το δικό μου μπλόγκ.
Πληκτρολόγησα την λέξη σπανακόπιτα στο γκούγκλη και μου έβγαλε, της ανίδεης, ένα ποστ με τίτλο "η σπανακόπιττα της νιόπαντρης". Ναι σιγά μην ήξερα τι είναι ποστ.
Διάβασα, συντονίστηκα με την συνταγή και μετά άρχισε η περιήγηση.
Ανιδέου μιλάμε, έβλεπα πως αφήνουν σχόλια. Αφησα κι εγώ, μου απάντησε και μου έστειλε μέηλ, γιατί δεν χώραγε το μυαλό της, πως εγώ ως γυναίκα δεν ήθελα παιδιά...
Βρεθήκαμε να με πάρει απο το χέρι να με οδηγήσει σε μονοπάτια που δεν ήξερα, να με βαπτίσει στα μπλόγκς και να την αγαπώ πολύ γιατί είναι αξιολάτρευτη.
Μην κοιτάτε που καμμιά φορά δεν καταλαβαίνω τι γράφει...είναι το ξανθό μου, που δεν βοηθάει...
Κάποτε κάνει κάτι απουσίες, γιατί της τρώνε την ώρα οι γατότριχες, αλλά όταν επανέλθει ο χειμαρρος, δεν την μαζεύεις...
Χρόνια πολλά καράτι μου, μοναδικό (είπαμε FL-IF), να είσαι ευτυχισμένη και χαρούμενη, να γελάς πάντα, να έχεις υγεία και η ζωή να κυλά σαν νερό. Να σε χαίρεται που σ' αγαπά και σε προσέχει και να είστε πάντα μαζί κι αγαπημένοι.
