Les Patineurs, par, Emil Waldteufel
H Παραμονή των Χριστουγέννων, είχε ξημερώσει. Με το ζόρι σηκώθηκα, το φως έλουζε το δωμάτιο. Η ημέρα ήταν ψηλά ήδη. Ετριψα τα μάτια. "τι φως περιεργο ημέρας είναι τούτο" αναρωτήθηκα και σηκώθηκα.
Εεεεε, βέβαια, όλα ήταν άσπρα έξω. Και η λίμνη παγωμένη!
Κατέβηκα για πρωϊνό. Με υποδέχτηκαν με φωνές.
"Ελα να πατινάρουμε"....
"ποιός"? αναρωτήθηκα το ίδιο δυνατά.
"Εσύυυυυυυυ!" μου φώναζαν όλοι μαζί.
"Με τι προσόντα?, ξαναρώτησα, θα ανέβω στα μαχαίρια, με ποιά ισορροπία?"
"Θα δεις, θα δεις" ξαναφώναξαν όλοι μαζί και άρχισαν να με τραβολογούν.
Ντύθηκα με τα απαραίτητα και βγήκαμε έξω. "Το βράδυ θα κάνουμε πίστα" μου είπε ο Per, όσο έβαζε τα παγοπέδιλα. Δεν πολυκατάλαβα κι ως να ξαναρωτήσω, είχε φύγει. Συνάντησε τον γείτονα πέρα μακριά και πατινάριζαν και οι δύο μαζί....
Εμεινα να χαζεύω. Οταν έχεις γεννηθεί στον πάγο, λογικό και πριν περπατήσεις να πατινάρεις! σκέφτηκα και σε λίγο ως να το καταλάβω, η λίμνη είχε γεμίσει κόσμο που εκανε φιγούρες...
"Σήκω και βάλε μαχαίρια" μου φώναξε ερχόμενος κοντά μου ο Gunar."Μπα, είναι καλύτερα να βάλει τις μπότες, ως να μάθει" απάντησε ο Per, γελώντας. Ηξερα πως θα διασκέδαζε να με δει να πέφτω και αποφάσισα να του κάνω το χατίρι.
"Αφησέ με να σου δείξω" ήρθε κοντά μου ο Gunar, τραβώντας με απο το χέρι, ενώ με το άλλο, τραβούσε μια πολυθρόνα απο τις "καλοκαιρινές" απο την αποβάθρα.
"Στηρίξου στην πλάτη της πολυθρόνας και τσούλισε στο κομμάτι που είναι γυαλισμένο, πιο πέρα" με οδήγησε. Μια χαρά στηριζόμουν, μια χαρά "πατινάριζα" για περίπου ένα τέταρτο. Ολη η κοινότητα, είχε μαζευτεί τριγύρω και με κοιτούσε... Απτόητη εγώ, με την καρέκλα έκανα πιρουέτες, σηκώνοντας το ένα πόδι κιόλας".
Χειροκροτήματα, φωνές, είχα γίνει το αξιοθέατο.
"Αφησε την καρέκλα τώρα και πήγαινε μόνη σου" με παρότρυνε ο Gunar. O γλυκός μου, ερχόταν δίπλα μου, μη τυχόν και σκάσω κάτω. Αφησα την καρέκλα και γλύστρισα μόνη μου.
Τα χειροκρατήματα, έγιναν δυνατότερα, τα σφυρίγματα έσκισαν την ησυχία, οι φωνές ακούστηκαν με αντίλαλο ως πέρα.
Τα πρώτα μου γλυστρήματα στον πάγο.....
Την άλλη ημέρα, φτιάξαμε πίστα, φόρεσα μαχαίρια και πήρα την πολυθρόνα μου μαζί.......
