Ζιννννννννννννννν, Ζινννννννννννννν!

Η Σταυρούλα διαβάζει ένα σωρό βιβλία και μας μεταφέρει αποσπάσματα συνήθως.
Ως διαγώνια διαβάζουσα...δεν τα προλαβαίνω όλα. Ομως παίρνει το μάτι αρκετά. Στην πρόσφατη ανάρτηση όπως θα δείτε τσίμπησα αυτό το παρακάτω.

Howard Zinn, "Αυτοβιογραφία: Δεν μπορείς να είσαι ουδέτερος σ' ένα τρένο που κινείται", μετάφραση Νίκος Σταμπάκης, Εκδόσεις Αιώρα.


Μπορεί να λέει ότι θέλει ως Howard Zinn, και να γράφει. Σεβαστά, αλλά ως εκεί. Στην Αμερική ζούσε, είναι μακριά απο την κουλτούρα του Ελληνα. Αν και με ρίζες ευρωπαϊκές, καλά πολέμησε (γιός εβραίων εμιγκρέδων απο την αυστροουγγαρία, καλά , βομβάρδισε την Ουγγαρία...) και αντιστάθηκε... και μετά δίδαξε ιστορία και ναναι 'λαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει αλλά θα τον κρίνει η ιστορία κι αυτόν. Τα επαναστατικά του νοήματα, βοηθούν τους νέους? Σε ποιά κοινωνία? Είδαμε τα μαντάτα της Αμερικής.

Ως αντιρρησίας, όπου με βολεύει, και πράττοντας κατά του κεφαλιού μου (μια χαρά το κουμαντάρω), βρήκα υπερβολή και το τρένο και τις κινήσεις.
Με έβαλαν στο τρένο και δικό μου είναι το καράβι (διότι το τρένο δεν μ αρέσει, η ανεξαρτησία του πελάου, είναι αλλιώς), μόνη μου το κουμαντάρω. Και στις φουρτούνες και στις γαλήνες.
Δεν επαναστάτησα ποτέ, με τον τρόπο των άλλων, δεν κατέβηκα στο πεζοδρόμιο, όταν φλεγόταν το Χημείο και η Νομική, δεν πήγα κόντρα εκεί που δεν μ' έπερνε. Σιγά μην φάω ξύλο εγώ για τους άλλους. Είδατε κανα δεξιό, να τρώει ξύλο εκείνα τα χρόνια. Τα κουμούνια δέρνανε!!! αυτά κατέβαιναν στο πεζοδρόμιο  χα, χα, χα, που το θυμήθηκα, έτσι το λέγαμε!!!!!
Προτιμώ τις πολυθρόνες. Σε καιρό πολέμου, θα δούμε...
Τώρα τελευταία, αφού έχουν άποψη και ψήφο οι Αλβανοί, και πάνε αυτοί, απέχω κι απο εκεί. Δεν μ' ενδιαφέρει. Ζαμανφουκιαπανω τούρλα, που λέγαμε κάποτε.
Ασε την ηλικία που περνά και χάνεται και γιατί εγώ να παλέψω? αφού άλλοι αποφασίζουν.

Λοιπόν, πιο τρένο μου λένε εμένα. Περαστικοί είμαστε. Και δεν έχω να παραδώσω τίποτα σε κανένα παιδί. Πρόσεχα και δεν ήθελα. Και όσο για το γενικό σύνολο, που κάποιος σχολίασε σε παλαιότερο ποστ, Οχι, ο γιος φίλης ήτο... που μου το πέταξε κατάμουτρα... απλά μ' αφήνει αδιάφορη το παιδί του καθενός και οι απόψεις των γονιών του. Αφού το φέρατε, εχετε υποχρέωση να του αφήσετε κιόλας.

Και επειδή το "τιμημένο" ήταν που κατέβαινε πάντα στο δρόμο και φώναζε (εμείς κρατούσαμε την καλλικέλαδο, για άσματα στις εκδρομές) και πήραμε ένα μήνα άδεια το 1982 θαρρώ? βοηθήστε την χνουδωτή μου μνήμη, οφείλω ένα ευχαριστώ (σ' αυτούς που έχουν πεθάνει πλέον, βέβαια) και τίποτα άλλο. Και στο (μη γνωρίζον κατεύθυνση και θέση), πασόκ που μας έδωσε και την περίφημη αύξηση μισθών και καταστραφήκαμε.. αυτουνού δεν του οφείλω τίποτα...

Κλεινω μόνο, το γόνυ στους παλαιότερους που 'πολέμησαν" και περαστική όπως είμαι - κι εσείς φαντάζομαι - πάω παραπέρα.
Σεβομαι σέβομαι, αλλά και το δικό μου καράβι, μόνη μου το κουμαντάρω. Δεν είδα και κανέναν να βοηθήσει. Απο λόγια... Στα έργα κολλάμε.

Οι παπίτσες, οι πάπιες και οι παπάρες !

παπαπαπαπαπαπαπαά! παπαπαπαπαπαπαάααααα! λα λα λα λα λα λα λα!
οχι καλέ, δεν θα τραγουδήσουμε τα παπάκια, πρωί πρωί!!!! Ούτε ψητή θα την φάμε, μπλιάχ!
ΟΟοοοοχι, όοοοχι, ούτε για το "παπάααακι, πάει στην ποταμιάαααα"... θα πούμε...

Αλλά για κάτι παπάρες θα σου πω.... Στον υπερθετικό, αμα δεν είναι παπάκια, τι είναι? Παπάρες.
Ε, ναι, γραμματικώς στέκει, ακουστικώς δεν.....
Τι είναι η παπάρα, είναι η μεγάλη πάπια. Πως θα την πεις? Συναυλίζομαι με δαύτες, κατά την ώρα του κολυμπίου! Κάνουν "συχρονική κολύμβηση" όπως συνηθίζω να λέω. Και καλά κάνουν. Μέχρις εκεί.

Εχθές, ημέρα απεργίας, δεν ξέρω ποιών, απο τους πολλούς δεν κρατώ μπλοκάκι... ο εκπαιδευτής, δεν ήταν εκεί.... Βούτηξαν οι παπάρες στο νερό, πήραν καβάλα και εκείνα τα βοηθητικά όργανα και περιφέροντο.... "δεν θα μας αφήσουν ήσυχες" μουρμούρισα στην Αλεξ, να αλλάξουμε διάδρομο. "μπαααα, θα μαζευτούν για να κάνουν γυμναστική" μου απάντησε η αισιόδοξη, ενώ "αρπαζε" τις φωνές μιας παραροπούλου, η οποία έκανε 50άρια. "Οταν είμαστε στη μέση, δεν μπορούμε να περάσουμε οι άλλες".... καλά, κυρά μου, εδώ ήταν στη μέση όλη η παπαριά του κολυμβητηρίου, η Αλεξ, μια σταλιά σε πείραξε? Λοξοδρόμησε και πήγαινε... Αθλητές ολόκληροι και σέβονται αν πας σιγά, και προσπερνούν, όχι η θείτσα γοργονα κολυμπητοπούλου!!!!

Ρωτάνε, γυμναστή που περιφέρεται όοοολες, μαζί (ρε έχουν χορωδία οι πάπιες?) "δεν έχει γυμναστική σήμερα"? και απαντά "όχι", ο περιφερόμενος (με τον Ιουδαίο καμμία σχέση).
Διάσπαρτες στο 50άρι, να μην ξέρουν τι να κάνουν. Τι κάνουν κυρά μου στο κολυμβητήριο? ε, βέβαια αυτές έρχονται για γυμναστική, δεν ξέρουν να κάνουν τίποτα άλλο. δεν κολυμπάνε. Μα επιπλέουν. Μα, έχουν έρθει εδώ για συγκεκριμένη εργασία, η οποία δεν γίνεται... Διάσπαρτες ενοχλούν γενικώς και αορίστως μ' εκείνα τα παλούκια που επιμένουν να έχουν καβαλήσει. Ρε, λες να νομίζουν ότι μ' αυτά επιπλέουν...
Στο κεφάλι εμφανίζονται διάφοραι μόδαι. Το παλιό σκουφάκι της θάλασσας, με την παραπάνω στρίντζω πάπια, σε θαλασσιό χρώμα. ενα απροσδιορίστου καπελάκι, άσπρο πανί με πλαστικό απο μέσα. Αυτή η πάπια, ησυχία δεν έχει, ρωτάει ξανά και ξανά, τι ώρα είναι, που είναι η τουαλέττα. "πάμπερ" μουρμουρίζω, γιατί η τουαλέτα είναι μακριά...

Αργά, αργά. Αργάμιση, να μην σου πω.. με ησυχία. Χωρίς πάπιες. Ούτε παπάρες. Α, ρε γμ την απεργία μου μέσα.... Τουλάχιστον τις άλλες μέρες, είναι μαζεμένες δεν βόσκουν στο λιβ.. όχι στον διάδρομο...!

Και μας το είπαν. Ερχονται πάπιες πολλές, για να κάνουν σώμα, χρώμα και δεν ξέρω τι άλλο.

Αργά, αργά, αργάμιση, να έχει ησυχία! Οταν οι πάπιες κοιμούνται! σσσσ, τέτοια ώρα μόνο μπλούτςςςςςςςςςςςς!!!!!!!

Την σχολική μου... μέσα !

Ετσι, έτσι να ξεκινήσει με γκρίνια η εβδομάδα!.

Οδική εκπαίδευση, μηδέν εν Ελλάδι, 'ξα,πανέκαθεν! Και φεύγει η κυρά Κατίνα το πρωί μη χάσει τη θέση η κενταυρού και απαρατάει το Θανασάκη και την Κικίτσα να πάνε μόνα τους σχολείο.
Εκεί όπου πλεον απο 10ετίας? φύεται σχολική τροχονόμος! Η οποία είναι μια άλλη καντίνα κατινοπούλου, που έχει πάρει πολύ σοβαρά το ρόλος της!
Απο οδική συμπεριφορά και εκπαίδευση, είχε και στο χωριό της γαδαρο! Της είπανε, πέντε, της δώσανε και μια ποδιά, επιτελεί έργον! Μη ψ@@@ ναι μην ψήσω το έργο που επιτελεί.

Πως θα μάθει το κοριτσάκι των 8 ετών, οδική συμπεριφορά όταν  περνάει αέρα πατέρα, με τις ευλογίες της κατίνας? πως θα μάθει ότι με τον Γρηγόρη περνάμε με τον Σταμάτη περιμένουμε!
πως?
Για ένα τέταρτο, τα νεύρα μου ζζζζζζζζζζμπαράλια.
Μονίμως πλακώνομαι, όπου τις πετύχω. Δεν έχει δικαιοδοσία, να μου επιτρέψει ως εποχούμενη να περάσω με κόκκινο για μένα, διότι αν προκαλέσω ατύχημα, δεν θα μου το αναγνωρίσει κανείς και δεν θα με πληρώσει και κανείς.
Δεν παρακολουθεί το φανάρι λοιπόν, παρά μόνο επιτρέπει στο κάθε ένα σκασμένο που θέλει να περάσει απέναντι, να περνάει. Βρε "δεν περνάς κυρά κατίνα, δεν περνάς, δεν περνάς...", και σταματά εμένα.
Αντί να προσέχει να τηρούνται οι αναλογίες των φαναριών μην βγεί κανας Τάσος, πρωί πρωί με το ντατσούνι απο το φανάρι και της πατήσει τον Γιαννάκη, αρπάζεται μαζί μου, που βλέπω το σωστό.

"δεν είσαι μάνα εσύ?" μου είπε μία προ πολλών ετών στην Γκράβα. "λεσβία είμαι" ούρλιαξα... και ο απο δίπλα, βγήκε να την πλακώσει.

Η άλλη το πρωί μου επέτρεψε να περάσω με κόκκινο... αρνήθηκα ευγενικά, έδειξα το κότινο, αει στο διάλο ρε, που ξέρεις και απο φανάρια και μετά μόλις άναψε το πράσινο, έβαλε την πλάτη της να περάσουν τα σκασμένα. ... Η κόρνα και η διάλεκτος του λιμανιού, σε όλο μου το μεγαλείο. Η Αλεξ, δίπλα, τρομοκρατημένη...

Και απο πότε ο πεζός και που έχει προτεραιότητα, αφού στην Κηφισίας, όταν ο τροχονόμος, κατεβάζει το ρεύμα αυτοκινήτων, στέκονται οι πεζοί και περιμένουν στη νησίδα... ή στα πεζοδρόμια? χωρίς δεύτερη κουβέντα?

Δύο μέτρα και δύο σταθμά για τα μούλικα? Εμείς δεν είμαστε παιδιά, που τότε δεν υπήρχαν και φανάρια? ολοι προσέχαμε, μια μαμά, επέβλεπε, περνούσαμε, και σταματούσε και κάποιος οδηγός. Ασυνείδητοι, υπάρχουν πολλοί πάντοτε.

Δεν άφησα ποτέ παιδί να περιμένει να περάσω. Πάντα δίνω προτεραιότητα, όπου δεν έχει φανάρι. Ε, δεν ήρθαν οι μουλάρες με το γαϊδαρο να μας μάθουν οδική συμπεριφορά. Οχι εμενα τουλάστιχον!

Ρε ούστ, θα το φάω το Αλβανάκι, και δεν θα το πληρώσω κιόλας.

Χα, χα χα το άλλο με την Αννούλα και την νταλίκα το ξέρετε ?

Της πατρίδας μου η σημαία, έχει χρώμα γαλανό!

Για να σε δω, να την ανεβάζεις, στο μπαλκόνι! Ελληνας είσαι μην το ξεχνάς! Αντε γιατί θα μας πάρουνε φαλάγγι, τα αλλοδαπά!!!!
Ελα μπράβο! κι άσε τα δεν πάω παρέλαση, δεν βάζω σημαία.
Το εθνικό σύμβολο είναι, είτε το θέλεις είτε όχι.
Μόνο να γκρινιάζεις πως περνάμε κρίση ! Ο καιρός θα είναι καλός, λέει, βάλε την στο μπαλκόνι και κάτσε να πεις καφέ δίπλα! Δεν χρειάζεται να ξοδέψεις στην καφετέρια. Ανοιξε και την Τιβούλα να δεις τα κακόμοιρα, που το κάνουν υποχρεωτικά! και το παιδάκι σου, να το πας στην παρέλαση, δεν είναι κακλό!!!!  να μάθει πως είναι έλληνας! Διότι με τόσα αλλοδαπά, τριγύρω στην τάξη... θα το ξεχάσει στο τέλος.

Χρόνια πολλά σ' όποιον γιορτάζει, διότι ξεχνιέμαι !!! οι γιορτές μου ξεκινάνε τον Οκτ. και τερματίζουν την πρωτοχρονιά, τα άλλα......

Μέριασε βράχε !!!

""""Μέριασε βράχε να διαβώ το κύμα αγριεμένο,
λέει στην πέτρα του γυαλού, θολό,  μελανιασμένο
Μέριασε, μες στα στήθη μου, που 'σαν νεκρά και κρύα,

μαύρος βοριάς εφώλιασε και μαύρη τρικυμία""""".

... κλπ.... βρήτε το, να το διαβάσετε.

Οταν ο Βαλαωρίτης έγραφε, με αλληγορία, αναφερόμενος στην υποδουλωμένη στους Τουρκους Ελλάδα, δεν φανταζόταν, πως χρόνια αργότερα, πάλι η ίδια αλληγορία, στα μέτρα της Ελλάδας θα ήταν. Με άλλο τρόπο.

Διότι αν ο λαός ξεσηκωθεί, μαύρο φίδι που τον έφαγε, τον βράχο (λέγε με κράτος).
Αλλά, σκύλος που γαυγίζει, δεν δαγκώνει κατά την λαϊκή ρήση και το μόνο που κάνει ο Ελληνας, είναι να φωνάζει. Τίποτα άλλο. Μην πω φωνάζει απο τον καναπέ και καραμελίζει "λεπτά δεν έχουμε" και δεν πληρώνει για πετρέλαιο στην πολυκατοικία. Αλλά τσάντα Vuitton, παίρνει με δόσεις! και τζίπ!

Τα οράματα, πέθαναν για την Ελλάδα ! "Λιοντάρι δεν θα ξυπνήσει ποτέ ξανά"!

Χρόνια πολλά !

Μωρό μου, χρόνια σου πολλά.....!!!



Βακαλάος μετ' αλιάδας !!!

Αμα δεν το γράψω σήμερα, θα ξεχάσω να τ' αγοράσω κιόλας! Θα με κυνηγά η μητηρ όλη την εβδομάδα με γκρίνια !

Καλή Ανοιξη, πρώτα απο όλα. Επίσημα σήμερα !
Αν ο Μάρτης, θέλει κρύο και βροχή, έτσι του κάπνισε.. τι να κάνουμε! αρματωθείτε!

Ο έρμος ο βακαλάος, βρωμερός ξεβρωμερός, είναι δυναμωτικός. Απο τότε που γεννιόμαστε σουπα βακαλάου μας ταίζουνε. Χαλάλι, τότε βγάζαν τα κόκκαλα. Τώρα πρέπει να ξαλμυρίσεις και να ξεπετσιάσεις τον Μαρτιάτικο. Η παράδοση βλέπεις!!! Γμ τα έθιμά μου, μέσα....!!
Εμαθα πριν απο καμμια 8αριά χρόνια να τηρώ το έθιμο γιατί δεν έτρωγα και η Αννούλα, δεν το παίδευε... Και νηστική εγώ δεν λέει... Ούτε να τρωω πατάτες τηγανητές...
Βγήκαν και τα ξαλμυρισμένα και δεν ξαναπαιδευτήκαμε.

Κάνω κροκετάκια, λοιπόν.

Μπακαλιάρος, κατεψυγμένος και ξαλμυρισμένος. Το κακό είναι η πέτσα... Θέλει γερά μπράτσα να την ξε-απαυτώσεις. Φτού, ανασκουμπώσου και βγάλτην!
 Τον αφήνεις λίγο στο νερό και μαδάς την μαργαρίτα. Καλά ντε, μην βαράς. Κάνε κάτι άλλο, εν τω μεταξύ.
Πιάνεις μετά, με προσοχή, μην έχει κανα κοκκαλο πουθενά και τον κάνεις νιανιά!
Νιανιά, λέμε οτι τον μαδάμε!

Βάζουμε σε μια λεκάνη, ένα φλ. αλεύρι και νεράκι όσο πάρει να γίνει ένας πηκτός χυλός. Προσθέτουμε ένα σφηνάκι ούζο. Ναι ούζο. Οχι, δεν θα τραγουδήσει,  θα πάρει γεύση και θα κρατσανίσει ο κροκετάκης !!!!

Παίρνουμε κουταλιά κουταλιά και ότι πιάσει και βάζουμε στην φριτέζα. Οχι στο τηγάνι. Θέλει μπόλικο λάδι. οχι παιδί μου στην ηλεκτρική φρυτέζα. Δεν με ξέρει. Αμα δεν έχεις, βάλε σε μια κατσαρόλα.

Θα φας που θα φας, ώρα στο τηγάνι... κάνε το νόστιμο κιόλας. Αυτές οι κροκετούλες τρώγονται καλύτερα απο ότι τα κομμάτια ΝΑ, με το συμπάθιο...!!!

Oσο για την αλιάδα, άντε στα Ζουζουνοκουζινίσματα !!!! να διαβάσεις.
Αλιάδα παιδί μου, είναι η σκορδαλιά!!!
Λιάδα, γίνεται όπως η αλοιφή! γι αυτό την λένε έτσι... ή αλλιώς. Δεν ξέρω οικάζω... Θυμίθηκααααααααααααα! απο το allio, που στα ιταλικά είναι το σκόρδο!
ε, είναι να μην πάρω μπρός !

 Οπως και νάναι δεν τις πολυτρώω !

*** όχι φωτογραφία δεν έχει, αρκετή βρώμα έχει απο μόνο του το φαί, όχι να το φωτογραφίσουμε κιόλας!

Μ' ένα βιβλίο, έρχεσαι κοντά?

Οταν μιλάμε για απομακρυσμένα, μιλάμε για απομακρυσμένα στο χάρτη. "Τα 24 γράμματα", που δεν ξέρω τι είναι γιατί ποτέ δεν το έχω ανοίξει στο μεηλ μου και δεν ξέρω που με βρήκαν κι έρχεται, πρέπει να ξεγραφτώ, έκανε μια κίνηση και ζητά να στείλει ο καθ' ένας,  βιβλία στο Καστελλόριζο.
Εγώ δεν λέω όχι για την κίνηση. Αν χρειάζονται βιβλία... εντάξει. Ελεύθερη η βούληση του καθενός !

Αναρωτιέμαι όμως το εξής. Υπάρχουν σχολεία σ' όλη την Ελλάδα, μονοθέσια με δασκάλους που παιδεύονται στην κυριολεξία να  εκπαιδεύσουν παιδιά, και δεν έχουν ζητήσει ποτέ τίποτα! Που κανείς δεν τους σκέφτηκε να στείλει όχι ένα βιβλίο, ένα περιοδικό, ένα Μικυ Μάους, ένα ξενόγλωσσο βιβλίο, ενα λάπτοπ, ένα κάτι...

Μετά μου λέτε γιατί μαζεύτηκαν όλοι στις πόλεις.

Γνωρίζω πως το Καστελλόριζο, εχει την πιο μεγάλη παροικία και την πιο πλούσια που το συντηρεί μια χαρά. Στην Αυστραλία. Μην ρωτήσετε σε ποιά πόλη, δεν πρόλαβα να ρωτήσω τον πατέρα. Παίρνουν εισόδημα μηνιαίο απο εκεί..
Γιατί ρε παιδια να στείλω βιβλίο? Γιατί να στείλω οτιδήοτε εκεί. Τι ανάγκη έχουν? Πως είναι μακριά? Μ' ένα βιβλίο, το μακριά δεν γίνεται κοντά!!! λέω εγώ τώρα !!!

Ο εξάδελφός μου έκανε εκεί προ 10 ετών στρατιωτικό λίγους μήνες. Συνθήκες άθλιες και το γλυκό ήταν όλο κι όλο μπισκότα πτι μπέρ σε ένα μαγαζί μπακαλικοταβέρναψιλικατζιδικοπερίφτερο.

Ε, δεν θέλω να πιστέψω πως βρίσκονται τόσο πίσω. Στο 2000?
 ή έχουν μάθει έτσι και δεν τους ενδιαφέρει. Εχουν ότι χρειάζεται στα σπίτια τους και τον χειμώνα δεν υπάρχει λόγος για τίποτα άλλο. Ζουν χωρίς γλυκά? Δεν φτιάχουν στα σπίτια τους? Δεν μπορώ να το πιστεψω.

ναι απο την σιγουριά της πρωτεύουσας μιλώ, αλλά είμαι και καχύποπτη!

* σιγά σιγά τις αποστολές βιβλίων, θα πήξουν τα ΕΛΤΑ, θα πέσει η μέση τους στο κουβάλημα!!!!!
Χρειαζόμαστε μια παρακίνηση πάντα για να κάνουμε-στείλουμε κάτι στην απομακρυσμένη Ελλάδα?

Του Δημοσίου ταλαιπωρίες... ! και μη !!

H ... "αναμενόμενη", ταλαιπωρία της Αχτίδας μας... διαβάστε, διαβάστε  να φρίξετε, με έκανε να αναρωτιέμαι. Ολοι μα όλοι, μηδενός εξαιρουμένου, έχουμε παρόμοιες εμπειρίες! Μα με καρμπόν τους προσλαμβάνουν? Στο δημόσιο, λέω... καρμπονιζέ είναι οι υπάλληλοι? Με τι κριτήρια τους παίρνουν, ξέρουμε!


Αχ, βρήκα εχθές το πρωί, κάτι δημοτικές υπαλλήλους, μέσα στην ζωή, την εξυπηρέτηση και το κέφι.
 Αδύνατον? Δυνατόν!!!
Μακάρι να είχα ώρα να έμενα περισσότερο να τις απολαύσω.

Που? Στο κοιμητήριο Ζωγράφου. Επώνυμα το γράφω, δεν έχω να φοβηθώ τίποτα. Μια χαρά κυρίες, βουϊζαν, εξηγούσαν, έλεγα, μάλλον προς το ... διασκέδαζαν πήγαιναν... Μα τι άλλο να κάνουν. Και σε τέτοιο μέρος που εργάζονται, θέλει μια ισορροπία στο χιούμορ παραπάνω.

"Ποιόν έχετε εδώ?" ρωτούσαν τους ηλικιωμένους, για ν' αρχίσει λεπτομερής εξέταση, ανάλογα με το θέμα. Είναι και τα θέματα δικαιωμάτων βλέπεις, ούτε να πεθάνεις, δεν μπορείς.
Ρώταγαν για παιδιά, για ανήψια, για συγγενείς πρώτου, βαθμού, εξυπηρετούσαν με καταπληκτική ταχύτητα, είχαν ένα γλυκό λόγο για τον καθ' ένα και έναν καθυσηχαστικό "θα τα δούμε, όλα, θα τα βρούμε όλα, θα σας ειδοποιήσουμε εμείς"
Ηταν ιδιαίτερα ευγενικές προκειμένου να σε καθοδηγήσουν, σε οτιδήποτε.
"Την άλλη φορά θα ξέρω" είπα κάποια στιγμή και μου χαμογέλασε "να μην υπάρξει άλλη" και το εννοούσε.
"Δεν πειράζει αν δεν έχετε το ΑΦΜ, θα μας το τηλεφωνήσετε αργότερα".
Παρότριναν να γίνονται έγκαιρα αιτήσεις.
Εξυπηρετούσαν, μ' ένα λόγο! !!!

Μα τι να σας πω, μπορεί να έκαναν την δουλειά τους, αλλά είχαν τις απαραίτητες δόσεις ευγένειας και συμπόνιας και κατανόησης και δεν ξέρω τι άλλο. Ηταν όλες χαμογελαστές, δεν μπορείτε να φανταστείτε.

Σε μια σταλιά γραφείο, δεν ξέρω αν ήταν 10 ή πιο πολλές, το μόνο δύσκολο για όλους είναι πως τα γραφεία, είναι σκαρφαλωμένα σε 10 σκάλες αβολες. Υστερα, απλωνόσουν στις καρέκλες να ξεκουραστείς και μετά μόνο νερό που δεν σου έδιναν και κουλουράκι....

Μπράβο τους, γιατί αξίζουν να λέμε και τα καλά.

Διότι το σύστημα, κάπου χάνει! ας λέμε και τα καλά, γιατί έτσι όπως ζούμε... ούτε το 3000 το δημόσιο δεν θα έχει φτιάξει....

Μουσική παιδεία και πάσης Ελλάδος !

Είναι απο ταλεντ σοου!! Εχουμε κι εμείς εδώ στην Ελλάδα ταλεντ σοουςςςς!!!

Ακούστε τους 14χρονους και δείτε παιδεία! Εχουμε κι εμείς μουσική παιδεία στην Ελλάδα....πως αμέ!!!

Απλωθείτε, τεντώστε τα ηχεία και απολαύστε !!!

Τσουλάκια !

update !

Ωπα, μας την πέσανε οι κατινάρες πάλι. Μην περιμένετε ν' αφήσω σχόλια στην θέση τους βεβαίως...!είναι που λέμε, κατά μάνα κατά κυρη, κατά κόρη τσουλαρία!!!
Βλέπεις λοιπον, απο που παιρνει η νέα γενιά παραδείγματα, απο τις μάνες που έλεγα!

αει διαβάστε το κείμενο....


Οχι, δεν θα γράψω για τα χαλιά εισόδου, γνωστά απο ποιά επαρχία άραγε, ως "τσουλάκια". Για τα άλλα τσουλάκια, θα γράψω, των 19-20-25-30, που περιφέρονται.
Ρε, δεν αλλάζουν οι γεννιές ? Ολα τα ίδια μένουν? Την εποχή, που ήμουν στις ίδιες ηλικίες, δεν είχαμε στις παρέες, τέτοια είδη. Ο πρώτος, που έφερε, απεπέμφθη. Υστερα γύρισε πίσω με κατεβασμένο κεφάλι. Εμείς τάχαμε πεί. Αυτός ήθελε να μαμήσει...

Που πάνε, κυρία μου (που λέει κι ένας γνωστός), τα ξέ-μπιπ-μπίπ, με τα κολάν και τις μπουτάρες μέγεθος 7 εξτρα λάρτζ, και τις μίνι φουστες που αν τις ξεδιπλώσεις, κάνεις τεντόπανο, απο το μέγεθος?

αυτή βρήκα, σε μέγεθος 7xl, δεν μπόρεσα να βρω, άραγε, αυτές που τα βρίσκουν?

Είναι ντύσιμο της μόδας αυτό? Είναι ωραίο, θέαμα για τον αρσενιικό της ιδίας ηλικίας? γιατί εγώ "χάλασα"?΄και μου φαίνεται εμετικό το θέαμα, ή αυτές είναι τσουλάκια, που θα εξελιχθουνε σε κατίνες τσουλάρες!
Τα γράφω εγώ, μου τα χώνουν ύστερα.

Η γεννιά μου έβγαλε τέτοια παιδιά? Η απελευθέρωση της βλάχας που κατέβηκε το 80 απο την επαρχία, να σπουδάσει και να ΄βρει κάποιον να τον "τυλίξει"... σε όλο της το μεγαλείο στον απόγονο. Στον θηλυκό απόγονο!!! Για την μάνα βλάχα, θα επεκταθώ άλλη ώρα.

Πόσο θηλυκό είναι το ξώβυζο και ξέκωλο (ααα, τόγραψα χωρίς μπιπ, να το ευχαριστηθώ), με το βαμένο σε τρείς αποχρώσεις ξανθό μαλλί, που μιλάει με υπονοούμενα σεξουαλικά και απλώνει τα χέρια στα επίμαχα σημεία νεαρών της παρέας και καπνίζει ως τσιμινιέρα στην Κοκκινιά? Νίκαια όπως η Νις της Γαλλίας ένα πράμα... αντε...

Πόσο "επιθυμητό" είναι το στύλ αυτό, με το κολλάν, μαύρο περικαλώ, και το σταυροπόδι, λες κι έχει απλωθεί μισό μουσχάρ!!! Το κατακόκκινο κραγιόν, γμ τον Ντιόρι μου μέσα και το νύχι, καταψεύτικο με στράσι? Πόσο? ας μου πει ένας τριαντάρης. Και μεγαλύτερος νάναι, δεν θα με χαλάσει.
Θα μου πεις, για ένα μαμίση, καλή ειναι.. Ναιααιαιαιαι, το είδαμε το έργο. Τους είδαμε και παντρεμένους μερικούς...!!!

Πόσο επιθυμητή είναι αυτή η τσουλαρία, όταν χλευάζει την νηστεία.. Δεν σ' αρέσει μην την κάνεις, (το έχουμε ξαναδεί το έργο με τις εξευγενισμένες βλαχάρες), αλλά μην χλευάζεις τον άλλον, επειδή έχει αποφασίσει να κάνει κάτι που τηρεί η οικογένειά του.

Και οι καινούργιες λέξεις? αχ, αυτό το έργο, δεν μπορώ να το παρακολουθήσω...! Με τίποτα. Δεν αντιλαμβάνομαι τις διαλέκτους ! Με κανένα τρόπο.

Θα μου πεις, υπάρχουν κι άλλα παιδιά. Ναι, ειδα και τα παιδιά της Βαρβακείου (όχι της αγοράς μωρέ, της σχολής) κάθε πρωί. Αλλες τσουλαρίες απο εκεί οι μικρές!! των καλύτερων οικογενειών.

Εντάξει, υπάρχει και ένα 5% που αποκαλούνται φυτούλια ή αμάμητα...
Ελα, συγκεντρωθείτε και μην βρίζετε, μόνο μάθετε βασικές αρχές στα κορίτσια σας.

Να πλένονται
να λούζονται
να βάζουν αποσμητικό και όχι χύμα κολώνια με περισσότερη εσάνς !
και μα μάθουν να ντύνονται.
αααα, ΚΑΙ ΝΑ ΦΕΡΟΝΤΑΙ !!! πάνω και πέρα απο όλα αυτό!
κι ύστερα απο όλα αυτά, ας μάθουν να μην είναι λυσσάρες, για ένα μαμίση και να το δηλώνουν ευθαρσώς, προς πάσα κατεύθυνση, κι όπου κάτσει!
Δεν αντιλαμβάνομαι τίποτα πιά. Που ζω? Δεν ξέρω. 

Α, ρε Καιάδας... όχι, αυτό ήταν για τ' ανάπηρα... "τα fasion τσουλάκια", που τα πετάνε? Στην κοιλάδα του "Τσουλάδα" φαντάζομαι!!!

Xαρούμενη διάθεση !

Βγήκε ήλιος λαμπερός, γιατί να μην είμαι χαρουμενη και να χαμογελώ

Ανοιξη μυρίζει....!

Λατρεμένα τα νούφαρα σε κάθε βόρειο τόπο (γιατί στην Ελλάδα δεν έχω δει)!

Κι ένας κάμπος ... παπαρουνο-κάτι πρωτοξάδελφα

να ηρεμήσει το μάτι...!

Αντε χαμογελάστε και βγήτε στον ήλιο. Μάρτης,-γδάρτης, δεν ξέρω πόσο θα κρατήσει η λιακάδα!!!

Ας γιορτάσουμε !!!

Ε, αφού γνωρίζετε πως χωρίς στολίδια και γλυκά δεν κάνω..

μια ανοιξιάτικη τουρτα για να γιορτάσουμε ....

το τίποτα βρε παιδιά!...

Τον ήλιο

την Ανοιξη

γιατι...

"... και στης ζωής τους πιο βαριούςς χειμώνες

αλκυονίδες μέρες καρτερώ...'

Ενας βιεννέζικος μπουφές για να συνεχίσουμε

διαλιέχτεεεεεεεεεεεεεεε!

Λίγη σοκολάτα που είναι η αδυναμία μου !

Σοκολάτα με φράουλα..

και νεγράκια που λατρεύω

και κάτι νηστίσιμο, για να μην μας την πούνε...

Ρακή να φτιάξουμε για τον vad

και ολίγους μεζέδαι, συντροφιά !

Μια ποικιλία για το καλό !

και τσίπουρο γιατί θα μας το ζητήσουν !

και κότσι για όποιον τ' ορέγεται...

Εβίβα στην ζωή !

900 και σήμερα

Τι μετράω? 901 αναρτήσεις μετράω.... σε 4 παρά 3 μήνες χρόνια εδώ μέσα.
Τυχαία το είδα... στο μετρητή!

Πως με αντέχω? ούτε και ξέρω. Εκείνο που ξέρω, είναι πως γράφοντας εδώ, δεν γράφω πια στο χέρι ατελείωτα κατεβατά. Κια μου λείπει αυτό. Ούτε εδώ μέσα θέλω να γράψω τα πατερημά μου. Δεν είναι της κοινής θέας. Είναι δικά μου και δεν αφορουν κανέναν.

Ξέχασα να γράφω με το μολύβι, στο πανάκριο ιταλικό χαρτί μου. Να ξύνω και να σβήνω. Να σημειώνω εδώ κι εκεί. Πως έγινα έτσι.

Αλλά γράφω. Και κάποτε κάποτε που βαριέμαι, ανεβάζω δυο τρείς φωτογραφίες, κατι μουσικές, κανα γκλιτεράτο... που μ' αρέσει και έρχομαι στα ίσα μου!!!

Ο Ασκαρδαμυκτί τις χίλιασε. Μην μου εύχεστε το ίδιο! Δεν ξέρω αν θέλω. Φαινόταν πολύ μακρινό, όταν "γιόρτασα" τις 100. Αν δεν με θάψει το χιόνι, που δεν λέει να πέσει,  αν δεν με πατήσει τρένο, απο την κακογλωσσιά μερικών, μπορεί και να τις χιλιάσω.

Γλυκό? οχι, σήμερα, δεν προλάβαινα να κάνω γλυκό, άσε που θα μου την πέσουν οι νηστεύοντες (έχει αρχίσει απο εχθές το έργο) και θα πρέπει να κουραστώ με την σκέψη του τι νηστήσιμο να φτιάξω. Ασε που δεν το τρώω κιόλας !!!!
Δεν σας ξέμεινε χαλβάς απο προχθές? Απο αυτόν τραταριστείτε.
Σε βλέπω... όχι πολύ, δεν κάνει καλό! Βαραίνει στο στομάχι.

Μερσί πολύ που με ανέχεστε, όσοι (οι λοιποί, έφυγαν για άλλες γειτονιές και ποιον να πρωτοθυμηθώ ότι μου λείπει), και άντε να γιορτάζουμε ως τα βαθιά γεράματα!



 

Παλιοκατίνες, χρόνια σας πολλά !!!!

Καλέ το ξέχασα.... διότι δεν μ' ενδιαφέρει και να το θυμάμαι... Αλλοι μου το θύμισαν και μουρμουρίζοντας έγραψα στο εξοχικό !!!

Σιγά μην σας πω και χρόνια πολλά. Καταπιεσμένες θα είστε μια ζωή!!! και θα λέτε κι ευχαριστώ, προσπαθώντας να πασπαλίσετε με λίγη ροζ ζάχαρη τα όνειρά σας


κρίμα...



* γιορτή του άνδρα δεν υπάρχει πουθενά ε? τους έρμους!!!!!

Πάει κι αυτό!!!

Παει κι αυτό το τριήμερο, γιορτής, προσβλέπουμε στο επόμενο! Πότε είναι θυμίστε μου?
Πως περάσατε? Εθιμα, γιορτές, πανηγύρεις και η απειλή του χιονιού πάνω απο το κεφάλι μας.
Οχι, που θα έπεφταν μέσα. Ακόμη μια φορά...!!!

Εμείς σπίτι μας, έχουμε τον καπετάνιο στην γέφυρα, την Αννούλα, υποπλοίαρχο και το γενικό κουμάτο και τους μουτσους, δηλ., εμένα.
Ο καπιτέν, έβγαλε το δικό του δέλτίο..."δεν θα χιονίσει στην Αθήνα" και δεν σήκωνε δεύτερη.
Ο υποπλοίαρχος, ανακάτευε κατσαρόλες και άφηνε εντολές σε σημειώματα!
Ξεπάγωνε χταπόδια, έφτιαχνε ταραμοσαλάτες και μουρμούραγε "φύγε απο τα πόδια μου" (αλλά φτιάξε και τα υπόλοιπα! :))

Είπα κι εγώ να κάνω, μια τυρόπιτα πατσαβούρα, να μην κουραστώ ! Χα χα χα, με γελάσανε, και ήτανε Σαββάτο.
Αφού τριγύρισα ολουθε απο το πρωί ως το απόγευμα, κατέληξα στο σούπερ μάρκετ.
Δεν κάνω κι ένα γαλακτομπούρεκο να γλυκαθούνε? Τάθελε ο πισινούλης μου!

Φτάνω σπίτι, φορτωμένη με το μυαλό αλλου ν' αρμενίζει και δεν έχω πάρει φύλλο.
Φιτού και ξαναβγαίνω. "Που πας?" ρωτά ο Υποπλοίαρχος, με τα χέρια στη μέση. "Να πάρω φύλλο", τολμώ. "Να γυρίσεις γρήγορα, έχεις ψώνια ψυγείου και πρέπει να τα βάλεις μέσα. Ε, βέβαια, οι υποπλοίαρχοι, δεν βάζουν τα ψώνια στα ψυγεία!!

Ευτυχωωωωωωωωωωωωωως και είχε φτιάξει φαγητό, για την Κυριακή, και ήταν η κουζίνα ελεύθερη, Σάββατο αργάμιση. Μουρμούραγε που ξάπλωσα στον καναπέ, για λίγο."Πότε θα τα κάνεις"?. Αργάμιση τελείωσα ένα ταψί τυρόπιτα και ένα γαλακτομπουρεκο. Περίμενε μόνο να γλυψει την κατσαρόλα με το υλικο του γλυκού και να κάνει σχόλια. "Ξεμπερδεψες απο την κουζίνα'? Στις 12 παρά. Τι να κάνει και γιατί ρωταει. Γιατι τότε τελειώνουν όλα τα έργα που βλέπει και διορθώνει τα υπόλοιπα (πλένει και ξαναπλέει ότι έχω ήδη πλυνει). Ποιά είμαι εγώ που ξέρω να πλένω... ναι!
Κυριακή αποκριά, απο το πρωί να κάνω ταπερ, της Χαρικλούς, να μεταφέρω φαγιά και Μίμηδες, να ξανακάνω πατέ τυριών, γιατι τοχα ξεχάσει... κατευχαριστήθηκαν απο τα διάφορα, κι αυτό μουφτάνει.
Πέφτω στον ύπνο 3 ώρες για μεσημέρι πως βράδυ και σηκώνομαι να πάω βόλτα, ήσυχη πως δεν έχω και τίποτα να κάνω, παρ' ότι μια λαγάνα, μου τριβέλιζε το μυαλό. Αλλά με την μέθοδο του "φούρνου" για ν' ανέβει το ζυμάρι, ήθελα δεν ήθελα μια ώρα!

Επιστρέφω κατά τις 10.30 νωρίς κιόλας με το πάσο μου. Ο Καπιτέν, έπαιζε με τα βαρόμετρα και άλλα όργανα που δεν ξέρω να χειρίζομαι και μουρμούραγε πως "δεν θα χιονίσει". Αληθινός βγήκε, αλλά δεν το παραδεχόμαστε μπροστά του, μην το πάρει πάνω του.
Η μητέρα, μπαρδόν, ο υποπλοίαρχος, απλωμένη στον καναπέ, έβλεπε έργο. ΣΣΣΣΣΣΣΣΣ, βλέπει λέμε.
Κάποτε σε διαλειμμα, ορμάει κουζινάτη. "Θέλω γλυκό νεραντζάκι, που είπες ότι έφερες και σε περιμένει κι ένα χταπόδι".  "εμένα?" ρωτώ η αθώα. "Ναι, έφτιαξα το ένα και το άλλο, κάνε το ότι θες. Τι θα μπορούσα να το κάνω εκείνη την ώρα? Το μόνο που μου ήρθε ήταν να το πετάξω απο την βεράντα κάτω. Εριχνε καμμια σταγόνα, βρεμμένα ήταν κάτω, στο φυσικό του περιβάλλον θα επέστρεφε. "Αύριο θα κάνει κρύο, δεν ψήνω..." ξανατόλμησα!

Το δικό μου μυαλό στην λαγάνα. Να παίξω ήθελα, με τα αλευρια και τις ζύμες, όχι να πιάσω κουβέντα με το χταπόδι!
Ο υποπλοίαρχος, απεσυρθη, στα ιδιαίτερα, αφού είχε δώσει εντολές στον τρίτο!
Ο μούτσος, έπρεπε να σηκώσει τα μανίκια!

Ως τη μία π.μ. που έκλεισα φούρνο και μάτια κουζίνας, ήμουν όρθια και πάλευα με τα θεριά.
Και έγιναν δυο λαγάνες, καταπληκτικές, όχι γιατί τις έκανα εγώ, η συνταγή φταίει, και ο χταπόδης, έγινε με κριθαράκι, ένα απίθανο φαγητό. Νάναι καλά ο κύριος που δεν θυμάμαι απο ένα περιοδικό της κυριακής, που είχε μια συνταγή με εικόνες.

Εξουθενωμένη, πήγα στις 2 για ύπνο.
Καθαρή πρωί, οι γαρίδες, περίμεναν καθάρισμα, τα χτένια τηγάνισμα και οι καραβιδούλες το ίδιο.!! Αχ, και εγώ να κάνω πακέτα για όλους ταπερικά.

Γλυψανε τα μουστάκια που δεν έχουν, όλα μου τα ΚΑΠΗ, μηδε ενός εξαιρουμένου, πήρα και τα εύσημα του θείου Σταμάτη για το γλυκό, 

"Κουράστηκες παιδάκι μου", σφύριξε ο υποπλοίαρχος, αλλά δεν είδα να ασημώσει την μαγείρισα.
Είναι που δεν θέλω ν' ανακατεύομαι στα πόδια της. Ναι αλλά με ξερό χταπόδι και ταραμοσαλάτα θα την βγάζαμε !!!

* μακαρονόπιττα απο την δική της δεν έφαγα αλλά έμοιαζε ωραία. φύλλο, πάνω κάτω και στη μέση μακαρόνια παστίτσιου με κόκκινη πιπεριά φλωρίνης. Νομίζω πως είδα και λίγο τυρί με γάλα.

** ναι η λαγάνα είναι η δική μου!!!

Καθαρή Δευτέρα χωρίς....

Χταποδάκι και ταραμοσαλάτα...

δεν είναι Καθαρή!!!

οργανωθείτε λοιπόν και Καλή Σαρακοστή !

Μασκαρέματα !

να προσέχετε μην κρυώσετε !!!!

Καλή Αποκριά !

να περάσετε καλά και να προσέχετε τα φτερά !

Μπουρδέλο οι συνταγές !!!!!

Το έχουμε κάνει ....
... της επι χρήμασι!!!!

Βρε για συγκεντρωθείτε. Τι είναι η Καθαρά Δευτέρα? Τι αντιπροσωπεύει...

Τα μπλόγγια μαγειρικής, έχουν βάλει τα καλά τους και γράφουν ότι θέλεις. Επεσα εδω κι εκεί και μουρλάθηκα.
Οι παραλλαγές είναι ασυναγώνιστες. Ποιά θα πρωτοτυπίσει περισσότερο. Ούτε σε διαγωνισμό νάμαστε.

Ελα όμως που τρελλαίνομαι με τις βλακείες τους. Ευτυχως κρατιέμαι και δεν σχολιάζω. Επίσης δεν βάζω λίνκ εδώ που τους ξεφωνίζω, να τους κάνω διαφήμηση.
Μη Χ@@@@ !!! Κάνουνε τηγανητά καλαμαράκια.
Πότε?
Είπαμαν. Την Καθαρή Δεπτέρα.
Εχει ένα νόημα,  δεν τηγανίζουμε.
Προκειμένου για δημοσιότητα όμως! 
Τι να πω πιά. Ποιά έθιμα και ποιά.. ότι θέμε λέμε. Τίποτα δεν έχουμε κρατήσει ζωντανό απο την θρησκευτική παράδοση.
Οι πληροφορίες παρακάτω είναι ψαρεμένες απο το νετ, γιατί βαριόμουν να συντάξω...

Η Καθαρά Δευτέρα ονομάστηκε έτσι, επειδή οι χριστιανοί «καθαρίζονταν» σωματικά και πνευματικά. Την Καθαρά Δευτέρα σταματά η κατανάλωση κάθε αρτύσιμου φαγητού και ξεκινά μια νηστεία που διάρκειας 40 ημερών, όσες δηλαδή και οι μέρες νηστείας του Χριστού στην έρημο.

Χωρια που τα 50 μου χρόνια με κάνουν να έχω διαβάσει 43 συνταγές λαγάνας ανα την Ελλάδα. Ε, πρώτη φορά είδα συνταγή με γλυκόζη και μέλι ...!!!! τι διάλο, παστέλι θα φτιάσω?
κι άλλες πληροφορίες λοιπόν.

Η λαγάνα που συνηθίζουμε να καταναλώνουμε τη μέρα αυτή, παραπέμπει στα «άζυμα» της Παλαιάς Διαθήκης.

Η λαγάνα δηλαδή είναι είδος ψωμιού , σχήματος επίπεδου και ελλειψοειδούς που παρασκευάζεται χωρίς προζύμη και τρώγεται την Καθαρά Δευτέρα .
 
 
Μπά, αυτές όλες πάνε για βραβεία Πουλιτζερ Μαγειρικής!!! Για την δόξα και μόνο!
 
Μήπως ξέρουν τι έιναι η Παλαιά Διαθήκη? Πήγαν σχολείο? Γνωρίζουν τα Αζυμα των Εβραίων! βαρέθηκα πιά.
Μετά μιλώ για κατινες και μου την πέφτουν οι αγράμματες !!!!

** τι μου πταίει το μπουρδέλο και το έκανα τίτλο και κατέβασα το επίπεδό του? ε, ναι δεν μου ερχόταν αλλος!

Γίναμε και χορευταρούδες !

Οοοοχι, οχι εγώ. Η μπουμπούκα μου, το σήμα κατατεθέν του μπλόγκ μου, απο πάνω, η οποία αυτό τον καιρό μοστράρει τριγύρω, δεν ξέρω γιατί και απο που. Απο τον νετ, την έχω βρεί, οπότε σέρνεται ολούθε..

Μου την εστειλαν όμως σε ένα e-mail, μεταξύ των άλλων και όταν την είδα να σιέται και να λυγιέται, είπα "εδώ είμαστε"....
Τέλος, η μπουμπούκα είναι πιά χορευταρού!

Σας φιλά αμφιτερομαγούλως και σταυρωτώς και συνεχίζει τον χορό!

Μάρτης, γδάρτης ....

Πεντάγνωμος και παλουκοκαύτης, αλλά φέρνει την Ανοιξη, στο άρμα του και δεν πα να τον λένε όπως.
Εδώ στην πόλη...τίποτα δεν θυμίζει, ούτε Μαρτιο, ούτε άνοιξη βέβαια μένει, μόνο να το λέμε!

Αντε να βάλετε και βραχιολάκι μην μας κάψει ο ήλιος.
Καλέ, ποιός ήλιος, το δελτίο καιρού, εχει να δει ήλιο απο ημερών.
Βοριάδες, κουβαλά η συνεφιά και τούμπαλιν !
αλλά...

Χελιδόνι μου σπαθάτο
χελιδόνι του Μαρτιού
έλα λίγο παρακάτω
απ την στέγη του σπιτιού
να μου πεις και να σου πω
πως πολύ σε αγαπώ.

Ταύτο λέγαμε παιδιά και φορούσαμε το βραχιολάκι. Μα, τότε δεν υπήρχαν πολυκατοικίες για να κρύψουν τον ήλιο!!!!

Ομοίως λένε πως ανθίζουν πάσης φύσεως, μυγδαλιες, κερασιές και λοιπές "σιές.

Καλό μας όμορφο μήνα, χωρίς απρόοπτα!!!