Χρόνια μου πολλά, μέρος γ!

Απο δω και κάτω φίλοι μου, αδυνατώ να κρατήσω σειρά γνωριμιών.

Πότε ήρθε το Μαράκι Αναλόγου και Φουαγιέ γωνία, με το αστείρευτο χιούμορ και τα ίσα αυστηρά της σχόλια όταν χρειάζεται,
πότε ήρθαν τόσοι άλλοι στην ζωή μου, ούτε και ξέρω.
Ο Χρ. Βαρδάκας, που τόσο ευγενικά μιλά απο το "καφενείο του",
Η Road artist με τα πολιτιστικά της,
η Αχτίδα, απο την όμορφη Θεσσαλονίκη με τις συνταγές της,
η Χελώνα, με τους χαμηλούς τόνους της,
η Κυρά κι Αρχόντισα Φαραώνα, απο την Κέρκυρα, με την μεγάλη καρδιά και την ακόμη μεγαλύτερη αγκαλιά και τα γλυκά της λόγια, για κάθε περίπτωση. Είδατε τις καλλιτεχνιες της? στην άκρη κάτω απο τα δώρα, κάτω απο το μαγαζί του Μελωμένουμας.
Θα σε βάλω σε καλύτερη θέση μόλις τα καταφέρω η μεγαλοκοπέλα.....
o fresco απο την θεσσαλονίκη,
η φεγγαραγκαλιασμένη κι αυτή απο το βορρά, που με βρήκε στο Facebook, άλλο μπέρδεμα, τι να σας λέω,
ο Ράδιο Μαρκόνι.... ελήφθη over, ήρεμη δύναμη - βοηθα με καλέ την γυναίκα, πως λένε την φίλη μας στον Καναδά, που μου θύμισε έντονα το ταξίδι μου και συζήτησα τόσα μαζί της..... α, ρε Μαρκόνι, παρέα με την θείτσα κάνεις κόλλησες κι εσύ....., κατόπιν τριήμερης σκέψης. Μου ήρθε.
Ιουστίνη την λένε την γλυκύτατη δημοσιογράφο που περνά την ζωή της μεταξύ Ιθάκης ή Παξών μμμμ κόλλησα, Καναδά Αθήνας και μας στελνει ανταποκρίσεις.
η An-lu..., η γλυκύτατη παρουσία στην πρώτη μας συνάντηση με το απίθανο χαμόγελο,
ο Κάβειρος, που βαριόταν να σχοληθεί μαζί μου..... τι θες τώρα? πίττα και τούρτα? σε φωτογραφία και πολύ σου είναι... και δεν έχεις και πισί τούτες τις ημέρες........
Ο Κούλπα, με τον οποίο έμαθα τι σημαίνει να έχεις 2 και 3 μπλογκς. Είχα κολλήσει σε ένα που δεν έγραφε απο καιρό και αναρωτιόμουν
το ίδιο είχα πάθει και με την Ραλλού και μυαλό δεν είχα βάλει.
Οταν κατάλαβα την βλακεία μου.....ακόμα γελάμε....
ο Αλέξης Β ( και Γ και Δ και Ε - δεν μας πειράζει) με τις ατελείωτες ιστορίες του., ....Τύπωσον, διάβασον....
η Artanis απο τον βορρά, με τις ιστορίες της.
η Μαρία μυρωδάτη, με συγχωρείτε Λεμονάτη, απο το εξωτερικό.
η Αναμελλα, η αδελφή του Μελωμένου, που στάζει μέλι κι εκείνη,
η Μερόπη, Κύπρια, μαχόμενη δικηγόρος, γειά σου "πολεμιστή" μου εσύ.
ο Τσοπάνης και το μαντρί του,
το Firaki μου, το μικρό γλυκό νεραϊδάκι που μας μιλά στον πληθυντικό....
To patsiouri, που δεν μπορεί να καρφώσει ένα καρφί στον τοίχο, χωρίς να ρίξει το σπίτι,
η Νιόβη, που το έργο που επιτελεί ως ανάδοχος μητέρα με συγκινεί και την τιμά ιδιαιτέρως,
ο Μετεωρίτης (εγκυμονεί δίδυμα και περιμένουμε μωρά πάλι - τι χαρά),
το αστροπελεκάκι μου, που περιμένω πότε θα το γνωρίσω. Ενας εκπληκτικός και χαρισματικός άνθρωπος και παιδαγωγός.
ο Νίκος Κ, (και Λ και Μ και Ν),
η bluesmartoula και η γκάφα της, που με έκανε να γελώ μέρες ολόκληρες. Αχ γλυκειά μου, όταν όμως ο άνθρωπος έχει χιούμορ.......
η fevis, που με τα κατεβατά της, για όοοοοοοολα τα θεματα, μου κράταγε παρέα. Εστω και ξενητεμένη, φαντάζομαι θα τριγυρνά εδώ.
η Ελενίτσα το Ελαφίνι, που γνώρισα και περιμένω να την ακούσω να πιανίζει,
η Ιf-ιγένεια και η Ιφιγένεια που ξεχωρίζουν η κάθε μία με τα γραπτά τους.
το σκουλικάκι (ντοϊνγκ, ντόϊνγκ, που πηδολογά),
οι δίδυμοι Κίτσος και Μήτσος, γνωριμία τελευταία μα όχι "τελευταία". Με χιούμορ που σκίζει και μάτι που τριγυρίζει και καταγράφει, άψογος !!!
e-Diva (συλλαβίστε περικαλώ να μάθετε το όνομά της σωστά), που μας ήρθε απο το βορρά, και καταγράφει κατεβατά επι κατεβατών.......
ο Αντώνη, που μου τάχωσε γιατί δεν τον κάλεσα στην συνάντηση
ο geokalp, που κι αυτός με το παράπονο έμεινε.....
ρε παιδιά, ρε παιδιά. πόσα να θυμηθώ η μεγαλοκοπέλα - επαναλαμβάνω και γίνομαι κουραστική !

κι άλλοι κι άλλοι, που πέρασαν κι έφυγαν και άλλοι που πέρασαν κι άφησαν το αποτύπωμά τους.

ήρθατε όλοι έτσι ξαφνικά, όπως ο έρωτας. Οπως το τσουνάμι
Ολοι μαζί και ο καθένας ξεχωριστά, ήρθαν και έφεραν τα πάνω κάτω στην bloggo-ζωή μου.

Και αν παρέλειψα καποιον, να με βαρέσει, την μεγαλοκοπέλα. Του επιτρέπω. Γιατί ποιόν να πρωτοθυμηθώ. Στην πρώτη συνάντηση είχα ξεχάσει το Λαχανάκι. Ελπίζω γλυκό μου, πολύφυλλο, πως σε αποζημίωσα πιά.......(τα καλύτερα έρχονται).

Ξέκλεβα ώρες να διαβάσω, τύπωνα ότι δεν προλάβαινα, παρακολουθούσα απλά άλλους, περνώ καλά μαζί σας κι εσείς νομίζω καλά περνάτε.
Γίναμε φίλοι, εμείς οι άγνωστοι και κάνουμε παρέα, ανησυχούμε, αν χαθεί λίγες ημέρες ο άλλος, αν δεν δούμε ανάρτησή του, λες και είμαστε κολλητοί.
Μιλάμε με τέτοια χαρά και άνεση στους κολλητούς μας για τους bloggers, και ζηλεύουν.
Εμαθα εδώ μέσα, πράγματα που είχα .... "ξεχάσει", άλλα που αγνοούσα, και πιο πολύ έμαθα την αλληλεγγύη. Οταν χρειάστηκε είσαστε πάντα εδώ. Γι αυτό ιδιαίτερα ευχαριστώ.

Τα σχόλιά σας θα τα διαβάζω το σάββατο. Οι απαντήσεις μου θα έρθουν όλες μαζί γιατί θα λείπω πολλες ώρες..

σας φιλώ για σήμερα και σας επιφυλάσσω τα καλύτερα για την Κυριακή που είναι η επέτειος.

Δωράκι, δωράκι. Ο Κulpa, μου έφτιαξε αυτό. Λέει, πως δεν μου πολυμοιάζει. Η μαμά μου, είπε πως μου μοιάζει. Ο ζωγράφος πατέρας είπε δεν μου μοιάζει, του θύμισε την θείτσα Μάρθα. Χμ..... Η μάνα ξέρει το παιδί της καλύτερα.

Οπως και να έχει, το έφτιαξε για μένα με αγάπη κι αυτό μετράει.

ευχαριστώ για τα δωράκια σας, Γλαρένια, Μαρίνα και Πάνο !

Χρόνια μου πολλά β' μέρος

είναι δώρο του Μελωμένου και μπαίνει πρώτη φάτσα μούρη.

... σας προειδοποίησα πως τριήμερο είναι το γλέντι εδώ.
πρώτα απο όοοοοολα, πατήστε το εικονίδιο, κάτω απο την λέξη δώρο για την επέτειο, που μου έστειλε η Γλαρένια και συνοδέψτε το κείμενο με μουσική. Σχόλια δεν θέλω. Αν ήξερα να βάζω μουσική στο μπλόγκ μου θα το είχα ήδη κάνει..... ξανθιά είμαι, ότι θέλω κάνω.

η συνέχεια λοιπόν. .... που είχαμε μείνει........ στο μπέρδεμα που είχα, να θυμάμαι ονόματα, μπλόγκς και αναρτήσεις.


..... δεν μπορείτε να φανταστείτε. Ούτε περιγράφεται. Προσπαθούσα να θυμάμαι. Εις μάτην, όσες προσπάθειες και αν έκανα.

Το φθινόπωρο προχωρεί και ανακαλύπτω έναν κύριο (που άργησα να ξεκαθαρίσω αν τελικά είναι κύριος ή κυρία), που έγραφε για τις νεραϊδες. Ωρεεεεε, πράμα! Εγώ τις φοβόμουν, εδώ που τα λέμε, μεταξύ μας. Αυτά τα μυτερά αυτιά δεν μου καλάρεσαν. Δεν έχω ζήσει και σε χωριό, γιατί να πιστεύω μύθους, θρύλους και παραδόσεις. Μια βόλτα στην Σουηδία στην φίλη μου που ζει σε δάσος, γεμάτο με δοξασίες, δεν με είχε πείσει, απλά έμαθα και άκουγα........Ο Μελωμένος καλέ, τι ποιός !!!

Εκείνο τον καιρό παράλληλα, άρχισα να σκαρώνω παιγνίδια. Γέμισα τον τόπο με παιδικά παιγνίδια και άλλα.
Νάσου και η Μαρινένα, με τις κόρες της και το καθημερινό της ημερολόγιο, που ώρες ώρες, κάνει τον ψυχοθεραπευτή. Φτάνει να διαβάσεις τι ακριβώς είπε η μικρή νεραϊδίτσα Ραφαηλία και να κρατάς για ώρες την κοιλιά σου απο τα γέλια. Δεν φτάνει αυτό. Η μαμά, με την ωραιότατη πένα της, κάνει τέτοια περιγραφή που βρίσκομαι μές τη μέση στο γραφείο να γελώ τρανταχτά.

Ο τρελλοί τουρίστες (crayzy tourists) ήρθα σαν τους Χιώτες 2-2 για να μου χαρίζουν ταξίδια δω κι εκεί μέσα κι έξω απο την Ελλάδα. Μαζί τους έφεραν και την γνωριμία μου με την φάβα με κρεμμύδι.
Α, η φαβουλοκρεμμυδούλα. Ανακάλυψα πως δεν θάπρεπε να συγχίζομαι με τις φοβίες που με είχαν καταβάλει, γιατί και τα πολύ νέα κορίτσια, σε ηλικία που θα μπορούσα να είχα κόρη, τα ταλαιπωρούσαν κι αυτά. Με δειλά βηματάκια, κατάφερε τόσο καιρό που την ξέρω η φαβούλα να γίνει καλύτερα. Τώρα την περιμένω σε επόμενη συνάντηση bloggers. Ξέρετε, απο αυτές που διοργανώνω και σας "γανώνω" τα αυτιά μετά.....
Τότε έρχεται και ο ηλιογράφος, με την αχτένιστη φραντζούλα, ταξιδεύει και μας ταξιδεύει με τις υπέροχες φωτογραφίες του.
Η Ναταλία με τις δίδυμες κόρες και η Ρίτσα Μασούρα, άξια δημοσιογράφος, εμφανίζονται στις γνωριμίες μου εκείνο τον καιρό.

Περιδιαβαίνοντας, πέφτω πάνω στον Αθεόφοβο, του οποίου η πένα άξια και στηβαρή, παίρνει επαίνους και δημοσιεύεται στο αφιέρωμα της Ελευθεροτυπίας. Μάλλον ιατρός το επάγγελμα, μας έχει χαρίσει "άπαιχτες" αναρτήσεις. Ακόμα και τις ώρες που δεν "καταλαβαίνω" απο την κούραση, τυπώνω Αθεόφοβο και διαβάζω αργότερα.
Ο Γιώργος, ως εραστής της ζωής, με γραφή και σκέψεις που νομίζω πως κάνω εγώ, ανοίγει νέο παράθυρο στις γνωριμίες μου. Λιτός και μετρημένος ο λόγος του, εεεε, η γραφή του ήθελα να πω, και.... χωρίς σχόλια απαντήσεις πολλές φορές και καλά κάνει, σ' όποιον αρέσει.

Κάθε τόσο γλυκά, ξεχυλίζουν απο το μπλογκ μου, μα με τις 100 αναρτήσεις μου, μα, με γεννέθλια άλλων, μα με ... γλυκατζού δεν είμαι. Γλυκειά είμαι να το παινευτώ. βούρ για τουρτες λοιπόν και νάσου μια Γλαρένια αγκαλιά για μένα. Πόσο την περίμενα. Περιδιάβαινα και έλεγα πως έχει για όλους μια Γλαρένια αγκαλιά.... για μένα.......

Η Ρενάτα, με τις "συγχίσεις' τις "χαρές" και τις "αντάρες" έρχεται να μου δώσει πολλές φορές μαθήματα όπως στους μαθητές της. Αχ, οι νέες κοπέλες, πόσο κουράγιο έχουν για αγώνα και μάθηση. Και τα παιδιά που είναι στα χέρια τους, πόσο τυχερά είναι......

Ο Ζακυνθινός καρδιοκλειδωμένος, άλλοτε με "σοβαρά" θέματα και άλλοτε με την ζεστή καλημέρα απο την Ζάκυνθο μου κεντρίζει το ενδιαφέρον. Αντε, πότε θα έρθεις να σε δούμε.

Η Βασιλική με την Αστροφυσική της, γεμίζει τον τόπο ραδίο και εισηγήσεις και συζητήσεις και Πλανητάρια. Ολα αυτά στην Θεσσαλονίκη, όπου δεν μπορεί κανείς εύκολα να παρακολουθήσει.

Στις 26/9 τριπλή χαρά. Η μπουμπού του Μάνου, γεννιέται, η Θεία Λένα, κάνει εγχείρηση καρδιάς, το μωρό γατί της Ραλλούς πηγαίνει σπίτι του.

Το Μουκελάκι, νομίζω πως εμφανίζεται εκείνη την εποχή. Εγώ το βλέπω πυγολαμπιδάκι κι εκείνη λέγεται Μούκου, με πρίγκηπα τον γελαστρονι!! Μετά απο επικοινωνία μηνών, ξεμπερδεύτηλα.
Και σας επαναλαμβάνω. Μεγάλη γυναίκα είμαι.... με προσοχή τις πληροφορίες.

Ενας χαρεμιτζής εμφανίζεται και ψάχνει χανουμάκι την ζουζούνα να την προσθέσει στο χαρέμι του. Σκληρή η γραφή του και ασύμφωνη μ' εμενα, πολλές φορές, κάνει επισκέψεις ο Στρατάρχης και ανταποδίδω.

Ενα λαχανικό φυτρώνει στην πέρα αυλή, δεν με επισκέπτεται, αλλά βρίσκω εξαιρετικό τον μπαξέ του και πηγαίνω συχνά. Πρέπει να δίνω προσοχή στο αν είναι αγόρι ή κορίτσι, πράγμα που πολλές φορές δεν καταλαβαίνω με την πρώτη και συγχίζομαι γράφοντας ουδέτερα σχόλια.

και βέβαια συνεχίζεται η αναφορά μου, στα πρόσωπά σας. Θέλω όοοοοολους να σας αναφέρω. Οοοοοοολους να σας ευχαριστήσω που περνάτε απο δω κατά καιρούς.