Εδω σ' αυτή τη γειτονιά, στην παρακάτω ρούγα, την φωλιά της έχτισε μια πέρδικα μικρούλα.
Οχι δεν τόχασα, ακόμη. Σε λίγο. Προς το παρόν, τραγουδώ και χορεύω. Κάνω πρόβα για τον γάμο.
Είμαι καλεσμένη σε γάμο το Σ, σε νησί και τρέχω. Μοδίστρα, μανικιούρ, πεντικιούρ, κουάφ... μουάφ, σουάφ....
με τον χορό τι θα κανω δεν ξέρω. Εμενα οι γνωσεις μου, συναντούν το γυμνασιολύκειο και τέλος. που να θυμαμαι ! Και σικ χοροί... ευτυχώς που ενας μπάλος, θα μπεί, φαντάζομαι, γιατι ο πατέρας του γαμβρού ειναι και Κυκλαδίτης. λέμε τώρα. Γιατί η βλαχιά υπερισχύει.
Δεν είμαι του χορού, γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε. Η γιαγιά Βασιλικούλα, ως νεανίς, χόρευε καντρίλια και.... δεν μουρχεται.
Τι να κάνομεν. Και τον αντικριστό. αυτά΄τα πεταχτά τα όμορφα.
Δεν ειμαι για τσαμπούνα και τάβλα... δεν τα μπορώ. Αν εσυ εχεις μεγαλώσει με δαύτα, πάει καλά. Εγώ σκοτίστηκα.
Και την βλέπω εγώ την μαλακία να έρχεται.... κατεπάνω μου. Το τι βλάχικο εχει να πέσει...
Ωραία μην αρνείσαι την καταγωγή σου, αλλά ασε μου τα αυτιά ήσυχα.
Μου έστειλε κάποιος μπλόγγερ, παλαιότερα, ενα βιντεάκι για το μοναστήρι .στα Τρομάρχια στην ανδρο, όπου είπα ότι θέλω να κάνω Πάσχα. Ηταν η γιαγιά Βασιλικούλα φαν του μοναστηρίου, με ιστορίες μέσα απο την οικογένεια, βαθύτερα. Και ανοίγω και βλέπω την τσαμπούνα... Μονο μοναστηρι δεν είχε... Δεν το θέλω έτσι. Γιατί δεν έχω ακούσματα.
Η μανα μου τραγουδα ολη μέρα και η εγγονή είχε να πάρει. Με τον Μίμη, πιάναμε κανα "ελα βρε χαραλάμπη να σε παντρέψουμε" και το τσακίζαμε. Παλιά...
Τώρα... "και στα δικά σου, ειπε η μάνα του γαμπρού" και είπα "θα σου πω άλλη ώρα".... ξέρει τι έχει να ακούσει.
Οχι δεν τόχασα, ακόμη. Σε λίγο. Προς το παρόν, τραγουδώ και χορεύω. Κάνω πρόβα για τον γάμο.
Είμαι καλεσμένη σε γάμο το Σ, σε νησί και τρέχω. Μοδίστρα, μανικιούρ, πεντικιούρ, κουάφ... μουάφ, σουάφ....
με τον χορό τι θα κανω δεν ξέρω. Εμενα οι γνωσεις μου, συναντούν το γυμνασιολύκειο και τέλος. που να θυμαμαι ! Και σικ χοροί... ευτυχώς που ενας μπάλος, θα μπεί, φαντάζομαι, γιατι ο πατέρας του γαμβρού ειναι και Κυκλαδίτης. λέμε τώρα. Γιατί η βλαχιά υπερισχύει.
Δεν είμαι του χορού, γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε. Η γιαγιά Βασιλικούλα, ως νεανίς, χόρευε καντρίλια και.... δεν μουρχεται.
Τι να κάνομεν. Και τον αντικριστό. αυτά΄τα πεταχτά τα όμορφα.
Δεν ειμαι για τσαμπούνα και τάβλα... δεν τα μπορώ. Αν εσυ εχεις μεγαλώσει με δαύτα, πάει καλά. Εγώ σκοτίστηκα.
Και την βλέπω εγώ την μαλακία να έρχεται.... κατεπάνω μου. Το τι βλάχικο εχει να πέσει...
Ωραία μην αρνείσαι την καταγωγή σου, αλλά ασε μου τα αυτιά ήσυχα.
Μου έστειλε κάποιος μπλόγγερ, παλαιότερα, ενα βιντεάκι για το μοναστήρι .στα Τρομάρχια στην ανδρο, όπου είπα ότι θέλω να κάνω Πάσχα. Ηταν η γιαγιά Βασιλικούλα φαν του μοναστηρίου, με ιστορίες μέσα απο την οικογένεια, βαθύτερα. Και ανοίγω και βλέπω την τσαμπούνα... Μονο μοναστηρι δεν είχε... Δεν το θέλω έτσι. Γιατί δεν έχω ακούσματα.
Η μανα μου τραγουδα ολη μέρα και η εγγονή είχε να πάρει. Με τον Μίμη, πιάναμε κανα "ελα βρε χαραλάμπη να σε παντρέψουμε" και το τσακίζαμε. Παλιά...
Τώρα... "και στα δικά σου, ειπε η μάνα του γαμπρού" και είπα "θα σου πω άλλη ώρα".... ξέρει τι έχει να ακούσει.