Δώρα Κaveiro - υ

O Kaveiros, πέρασε να παραλάβει ο ίδιος τα βραβεία του και επ' ευκαιρία, στάθηκε να τον φωτογραφήσω στο στούντιό μου με αυτά!!
Μας χαρίζει την πόζα λοιπόν και εύχεται Καλή Αποκριά!!

Κι όποιος δεν κατάλαβε...ε, αυτά είναι υψηλή διανόηση!!!

Skouliko-Δώρο

Το δώρο του Skouliki-ου, για την συμμετοχή του στο μασκέ!

εντάξει μεροληπτώ. Δικό μου είναι το μπλόγκ οτι θέλω κάνω... χα χα χα !!!

Τα Δώρα,

Ενας μασκαράς !!

Ενας που δεν πρόλαβε να μασκερευτεί!

και μερικοί που τρέχουν για το καρναβάλι της Πάτρας,

μιας και δεν πρόλαβαν το Ρίο.

Τσίμπα "φέτες" νάχεις !

Και του χρόνου!!!

Ζουζούνα Μασκέ!

Η σχέση μου με τους μασκαράδες απο "παλαιοτάτων" χρόνων είναι μάλλον ότι ήθελε η μανούλα και ράβανε με την γιαγιά Βασιλικούλα! Να το στολίσουν το κοριτσάκι τους!
Να πάει στο πάρκο με τους άλλους μασκαράδες, να πάει στην πλατεία, να πάει να παρακολουθήσει τις παρελάσεις μασκαράδων. ...Στο Καρναβάλι, τέλος πάντων.
Μια πασχαλίτσα, κοντά τριών ετών, απο την οποία έχει μείνει η κάπα.
Μια κοκκινοσκουφίτσα, που δεν θυμάμαι σαν στολή, μπορεί να ήμουν μικρότερη, απο την οποία έχει μείνει η κόκκινη μπέρτα.
Μια φωτογραφία με εμένα βασίλισα με ένα σιέλ φόρεμα.... και στέμα πιά, κάπου "βόσκει".
Αμαζόνα για πολλά χρόνια μεταξύ 5 και 9 ετών, που κάθε χρόνο χρειαζόταν καπέλο και μαστίγιο.
Μια Ινδιάνα, στην έκτη δημοτικού κι αυτή την έχω στην ντουλάπα (μετά λέμε γιατί δεν χωράω εγώ και τα πράγματά μου), έχει μείνει, απο το μοναδικό μασκέ πάρτι του σχολειου που θυμάμαι στο Ακροπόλ Παλλάς. Το ξενοδοχείο, στην οδό Πατησίων, απέναντι μεταξύ των Πολυτεχνείου και Μουσείου. Είχαμε περάσει καλά? Ποιός θυμάται πιά, τι έγινε το 72.

Πάρτυ στο σπίτι δεν κάναμε. Ούτε θυμάμαι να πήγαινα σε παιδάκια. Κι αν κάποτε πήγα δεν έχω μνήμες. Γενικά η σχέση μου με το μασκέ δεν ήταν η καλύτερη. Με μεγάλη βαρεμάρα ντυνόμουν, άσε που φοβόμουν τους μασκαράδες, στις παρελάσεις που μας πήγαινε η μαμά, σε Αθήνα και Πειραιά, καθόμουν στο πεζοδρόμιο, και όταν πλησίαζαν να μας δώσουν σοκολάτες και καραμέλες, έτρεμα. Μασκαράδες που έρχονταν κοντά για να μας χαϊδέψουν, ξεκόβοντας απο την παρέλαση, δεν με πλησίαζαν, γιατί μαζευόμουν στην άκρη.

Αργότερα μεγάλη πιά, στο Γυμνάσιο, δεν μας έκανε την χάρη ο συγχωρεμένος ο Καραίνδρος για πάρτυ μασκέ. Επι Μαλεφάκη (που έφερε νεωτερισμούς και καλά), στην τελευταία τάξη του Λυκείου, ντύθηκαν μερικές, εγώ ούτε να το δω. Φωτορεπόρτερ της εποχής μόνο.

Φαντασία είχα για το σπίτι. Εβγαιναν ρούχα απο τα μπαούλα και ντυνόμουν, κοιταζόμουν στον καθρέπτη, αλλά μόνο ως εκεί. Υπάρχουν και φωτός. Κάτι μεγάλα μεξικάνικα καπέλα, που είχε φέρει ο μπαμπάς, μονίμως δανείζονταν σε άλλους. Εχουμε και κάποιες φωτό με τα νυχτικά τάχα μου, απο την Χεϋδεν με τον Χρίστο και την Ντία. Κατά τα άλλα, εγώ μακριά. Ακουγα μασκέ και όπου φύγει φύγει.

Το κορυφαίο μου.
Κάποτε σε μάζωξη φίλων, βράδυ Αποκριάς, θεώρησε κάποιος καλό να ερθει ντυμένος κάτι.
Με μάσκα στο πρόσωπο. Χα, ποιός είδε την Βασίλω και δεν την φοβήθηκε! Με πλησίασε κι ενώ ήξερα ποιός ήταν, έφυγα και οχυρώθηκα πίσω απο το τραπέζι. Του φώναζαν "φοβάται φύγε απο κοντά της" και δεν άκουσε.... Σήκωσα το τραπέζι στον αέρα και του το προσγείωσα. Μαζί με όποια καρέκλα, ήταν γύρω. Δεν ξέρω αν ξαναντύθηκε. Ο γιατρός της παρέας, έτρεχε και δεν έφτανε και οι άλλοι πάνω κάτω πανικόβλητοι να τον συνεφέρουν! Εγώ πήρα το παλτό μου κι έφυγα... Κυρία...

Κάποτε, πήγαμε (προσφάτως το 79 νομίζω ή το 80), πήγαμε Σάββατο βράδυ, στην Πλάκα, κρατούσα κάποιον απο το χέρι και δεν μ' άρεσε καθόλου... Κάτι φωτογραφίες, μέσα στην γκριμάτσα αποδοκιμασίας είμαι. Είναι και μαυρόασπρες!! μες την γρουσουζιά!!!

Κάποτε άλλοτε, έφτιαξα μια στολή με κόκκινα τούλια, "φωτιά" η κυρία, πήγα σε φίλους, συμφωνημένα πως κανείς δεν θα φόραγε μάσκα.
Τσεκάρισα τους πάντες μπαίνοντας, εντάξει, μ' είχαν πάρει είδηση, αλλά αν και η ατμόσφαιρα ήταν καλή, δεν μ' άρεσε το θέαμα.... κάποιοι τρείς είχαν φορέσει "τούτου" και έκαναν την Λίμνη των Κυκνων. Ολοι γέλαγαν, γελώ δύσκολα. Βαρέθηκα πολύ γρήγορα, έκανα μεταβολή και έφυγα.... Α, δεν σηκώνω και πολλά. Είναι του ζωδίου μου!
Ευτυχώς και δεν έχω παιδιά, δυστυχισμένα θα ήταν. Ποτέ δεν θα τα μασκάρευα... Ασε που δεν θα τα πήγαινα στο Ζάππειο ... με πιάνει ενθουσιασμός, αλλά βαριέμαι γρηγορότερα απο την ανάσα μου!
Η αδελφή μου, μέσα σε μεγάλα κέφια, έντυσε τα παιδιά και ζωγράφισε και τα μουτράκια τους. Τα ρωτώ απο συνήθεια τι θα ντυθείτε και ως εκεί.
Κι αυτή την τρέλλα για την μασκαράτα της Πάτρας και όχι μόνο, δεν την καταλαβαίνω. Μες τη χαρά, μές το κέφι, μήπως τελικά, έχουμε μεγάλη ανάγκη απο ξεφάντωμα? Μήπως ο κόσμος δεν περνά καλά? Προς τι τέτοιος πανικός και "ξεσάλωμα"? θα μου πείτε, πάντα υπήρχε καρναβάλι. Αυτός είναι ο σκοπός. Το ξεφάντωμα γιατί μετά έχουμε νηστεία και προσευχή ως το Πάσχα. Εμείς τελικά τα έχουμε καταλήσει όλα. ή τουλάχιστον οι περισσότεροι. Μόνο τα ξεφαντώματα έχουμε αφήσει.....

Να περάσετε καλά, να μασκαρευτείτε και να διασκεδάσετε! Μια χαρά θα περάσω κι εγώ! Θ' ανοίξω την τηλεόραση να δω το καρναβάλι της Πάτρας και θα κοιμηθώ 3-4 ώρες στον καναπέ!!! Αυτό μου χρειάζεται !!!

Oι απονομές στο εξοχικό ! Εδώ Κάβειρος

Τα δώρα σας για την (τις) συμμετοχή στη μασκαράτα, αναρτώνται
στο εξοχικό.

Περιπεράστε, περικαλώ !!! ένας ένας μην ζμπρώχνεστε. Ολοι θα πάρετε!

Κι όποιος θέλει να στείλει κι άλλα, εδώ είμαστε ως την Κυριακή το βράδυ. Υστερις, θα αμολύσουμε αητό...

Ενάς αητόοοοοος καθόοοοτανεεεεε, μωρέ καθόοοοοτααανέ.

Οχι, αυτό είναι απο άλλη εορτή. Με συνεπήρε ο αητός.

Ορίστε κι ένας εξωγίηνος σκυλάκος που μασκαρεύτηκε.

Ο Κάβειρος μας τον έστειλε ως συμμετοχή.

Μα, δεν μας έδωσες πληροφορίες αγαπητέ μου.

Δικό σου, ξένο, της γειτόνισσας...

γιατί καλέ γειτόνισσαααααααα...

άντε πάλι με συνεπήρε το άσμα....!

Ποιηματάκια παιδικά !

Στα παλιά ξαναγυρνάμε, πάντα και όλοι ! Βρήκα ένα ποιηματάκι απο τα παιδικά μας βιβλιαράκια. Το είχα αναρτήσει πέρισυ. Ορίστε το και εφέτος γιατί μ' αρέσει πολύ.

Αποκριά

Η Νίνα, ο Φώτης κι ο Τοτός,
φίλοι κι οι τρεις αχώριστοι,
μασκαρευτήκανε προχθές
και γίνηκαν αγνώριστοι.

Φόρεσαν ρούχα παρδαλά,
χάρτινα καπελίνα,
οι δυο πιερότοι γίνηκαν
κι η Νίνα κολομπίνα.

Τι γέλια, τι πανζουρλισμός !
Έχασαν το μυαλό τους,
κι όσοι τους ‘βλέπαν φώναζαν:-
Καλώς τους, τους πιερότους !

Μα σαν τους είδε κι ο Αζόρ,
από τη μέση εχάθη
και φοβισμένος τρύπωσε
βαθιά σ’ ένα καλάθι !

Δυό - δυό !!!

Χάλια, περνάμε τις Αποκριές, βρε παιδί μου !!!

Του Skouliki-ού

Χρειάζεται να σχολιάσω?

Φαραώνα !!

H κυρά του Ιονίου, για μας Φαραώνα, έστειλε μια μασκαράτα απο την κοσμοπολίτικη Βενετιά!
Για περάστε για ορίστε, για ψηφίστεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε!

Το εξοχικό, μονοπωλεί ο Mad, σήμερις !!!

Διαγωνισμός Μασκέ !

Ενα μεγάλο ευχαριστώ για την συμμετοχή σας, πρώτα απο όλα!

Θα βρείτε την πρώτη συμμετοχή, της Ακτίδας κάτω απο ετούτο το ποστ, επιτρέψτε μου να έχω σήμερα την ανάρτηση που αναφέρει για τον "διαγωνισμό" πρώτη.

Α, και περιμένω τις συμμετοχές σας για κριτική επιτροπή. Αν δεν τις έχω, θα ορίσω εγώ... μην σκάτε...

Στο εξοχικό η συμμετοχή του κυρίου καπετάν koulpa!

Για να χωρέσουμε όοοοοοολοι θα αναρτώ και στο εξοχικό !

και είστε όοοοοοοοοοολοι προσκεκλημένοι !!!

Τρέχει απο σήμερα και ως τις 25/2, διαγωνισμός Μασκαράτας.

Στείλτε μου φωτογραφίες ή σκίτσα,

με την πιο ευφάνταστη στολή,

να δημοσιευθούν,

να ψηφίσετε,

να δώσουμε βραβείο!!!

Συμμετέχετε όσες φορές θέλετε, με δικές σας ή στολές άλλων.

Με παιδικές σας ή τωρινές,

με σκίτσα, με φαντασία μεγάλη,

με ότι θέλετε τος πάντων.

Τα περιμένω στο e-mail μου για να τα αναρτήσω.

Κριτική επιτροπή : Οι πρώτοι 3 που θα το δηλώσουν στα σχόλια! Καθαρά πράγματα !

υ.γ. όοοχι, δεν είμαι εγώ στην φωτό. Μια μακρινή συγγενής είναι, σε μεγάλα κέφια !!!!

Αχτίδα!

H αγαπημένη Αχτίδα, παρόλο ότι η σκέψη της είναι στον εγγονό της, που ταλαιπωρείται το χρυσό μου, αυτές τις ημέρες και του ευχόμαστε περαστικά, μας στέλνει αχτίδες χαμόγελου απο τον βορρά.
Παίρνει μέρος πρώτη και καλύτερη στον διαγωνισμό, όχι με την Κλώντη της, ντυμένη μασκέ, αλλά μακρινούς συγγενείς της ! (της Κλωντη καλέ! συγκεντρωθείτε!!).

Απολαύστε και ψηφίστεεεεεεεεεε!!

Hawai 2009

Χαβάϊ? Οχι, όχι αλλού. Εκεί πάει το boat. Το δικό μου. Επιβεβαστείτε.... και φύγαμε.
Βαλιτσούλα έτοιμη? Λίγα μακώ μπλουζάκια, λίγες βερμούδες, πολύ αντιηλιακό, γυαλιά ηλίου, μαγιώ, πετσέτες.... σαλπάραμε. Δεν ξεχνώ δυο τρείς μακριές τουαλετίτσες, για τις δεξιώσεις στο boat. Αντε και κανένα αντιανεμικό για το βράδυ. Μια ζακετούλα για την ψύχρα της θάλασσας. Μια εσάρπα, κάτι τις !
"Ελα, έλα, μην στριμώχνεστε περικαλώ στην σκάλα, όλοι θα μπείτε." "Κυρά μου, πάρε το σκύλο σου, απο τα πόδια μου!!! " "Sinior, το πούρο σας θα το ανάψετε στο κατάστρωμα". Ρε, ένας συνοστισμός. Στην Ελλάδα, είστε? Κοίτα ένας ωριμος παχούλης με πλατύγυρο καπέλο και λουλουδέ πουκάμισο. Κρατάει μια 25άρα ή δεν γλιέπω καλά! Ωραία θα περάσει!!! Κι εμείς κι εμείς!!!!
Ω, ρε μάνα μου, τι είναι τούτος? Για να δω σαρδελίτσες...χμ.. Μικρός καπετάνιος !!! Εμείς απο captain κι επάνω! Δεν είναι του επιπέδου μας, αλλά νοστιμούτσικος. Μμμμ, προς τέρψιν των οφθαλμών μας. θα σε διούμε στην πισίνα.
"α, όχι ευχαριστώ, δεν θα πάρω δείπνο με τον μηχανικό. Οχι, όχι να με βάλετε αλλού.
Είπαμε απο captain κι επάνω". Με τον Θεό μόνο. Ποιά νομίζετε πως είμαι !


Τι κάνουμε εδώ? Εμπρός λοιπόν, κάντε την εικόνα desktop και απλωθείτε... Καφέ έχετε δίπλα? Κι εγώ. Ταξιδεύω ήδη. Ευρίσκομαι μεταξύ καζίνο και πισίνας.

Κι άσε τους γύρω να χτυπιούνται. Ολα ίδια θα είναι μέχρι το απόγευμα που θα φύγουμε. Στην ίδια κατάσταση, όσο κι αν έχουμε δουλέψει.
Ο πεζός/η πεζή, που διαβάζει, θα μου πει, "στα ίδια θα γυρίσουμε". Ε, βέβαια δεν έχει κανείς τα κότσια να τα τινάξει και να φύγει να πουλάει μπανάνες ! Μην παραπονείστε λοιπόν Δευτεριάτικο και απολαύστε μια μίνι κρουαζιερούλα με το μυαλό σας!

Καλό ταξίδι

Happy Valentine's day ! και γεννέθλια πολλά

Προηγούνται τα γεννέθλια φίλων ! Στου Τονίνο και στου Μad έχουν γιορτές! Ευχές εκεί και γρήγορα!
Κι όσους ξέχασα αυτές τις μέρες... να μου συγχωρούν και να χαίρονται !

Να χαίρεστε όποιον αγαπάτε. Και να μην ακούω γλακείες, περι "καθολικού αγίου", "η αγάπη εορτάζεται κάθε μέρα" και άλλα...

Κι εσείς εορτάζετε μια μέρα την ονομαστική σας ! Αντε !

Να περάσετε καλά όσοι έχετε μισό (ή έτσι νομίζετε) και να έρθει μέσα στο χρόνο το μισό σας, όσων δεν έχετε!

και οι ευχές μου πάνω σ' αυτό πιάνουν! Καρατσεκαρισμένο !!!!

La Paysanne Vassilo!

Λαχτάρισα φράουλα εχθές το απόγευμα. Οχι πως την πολυτρώω ωμή με ένα κιλό ζαχαρη επάνω, γλυκό του κουταλιού κι άν. Ούτε μαρμελάδα! Να την φτιάχνω μια χαρά μόνο!

Τις είδα στον ΑΒ και γύρισα να ξανακοιτάξω την τιμή, πριν πέσω ξερή απο την πρώτη ματιά.

"ρε τις άτιμες" μονολόγησα όταν κάθισε στο μυαλό μου το 6,98 ή 6.99 θα σας γελάσω. Σκέφτηκα στρογγυλά 7 και απέστρεψα το βλέμμα.

Μα είναι σκέτη πρόκληση, η άτιμη, έτσι στητή, και κατακόκκινη αλλά 7 ευρώ.... θα δίναμε ποτέ 2.300 ΄δραχμές για ένα κιλό φράουλες? Μπά! Θα μου πεις μην συγκρίνεις. Ε, κάθε πράγμα στον καιρό του κι ο κολιός τον Αύγουστο, πιά!

Εγραφε και τον παραγωγό και τον τόπο παραγωγής, αλλά δεν έδωσα σημασία....

Μόνο σκέφτηκα πως το 78 όταν πρωτοείδα μία φέτα καρπούζι στο σούπερ μάρκετ, στην Αμβέρσα, μου είχε φανεί απίστευτο και είχα ρωτήσει γιατί δεν το πουλάνε ολόκληρο. Παιδί ήμουν βέβαια.

Αγοράζω τα φρούτα για μαρμελάδα όχι ώριμα, αλλά όχι να δώσω και 7 ευρώ το κιλό!

Οι επιδοτήσεις που πάνε οι π.... νες! δεν ξέρω, γιατί εκείνο που ξέρω είναι πως στην Σουηδία η φιλενάδα μου, πήραν επιδότηση, κάνανε θερμοκήπιο, φύτεψαν, κανάκεψαν και πούλησαν στα σουπερ μάρκετ του νομού του, βιολογικά αγγουράκια και ντοματούλες και έβγαλαν και λεφτούλια!

Να μην έχω κατάλληλες συνθήκες να καλλιεργήσω φράουλα γμτ.... στην βεράντα!

Διότι μην περιμένετε να με δείτε στο χωράφι, ε, όχι! Τα είπαμε αυτά τα συμφωνήσαμε!

Να σας ζήσω.....!

Γλυκό σερβίρουμε στο εξοχικό !!!!!!

Να με χαίρεστε, να με χαίρεστε,

Να ζήσω η Ζουζούνα

και χρόνια μου πολλά

μεγάλη να με δείτε

μ' ολόασπρα μαλλιά

παντού να σκορπίζω

και γέλιο και φως

και όλοι να είστε

καλά, γενικώς !!!!

Η χοντρέλλω

Στο σπίτι μας, δεν χρησιμοποιούμε λέξεις όπως "γέροι", "χοντρός", "κούτσαυλος" ... και δεν μου έρχεται τι άλλο.

Δεν τις χρησιμοποιήσαμε ποτέ, είμαστε ευγενικοί τέλος πάντων. Θα μου πεις τι σ' έπιασε και καβάλησες στην σκούπα πάλι... Μ' έπιασε τ' ότι όπως μεγαλώνω, καταλαβαίνω πως παραείμαι ευγενική με τους αγενείς. Δεν μιλώ, δεν μιλώ, αλλά....

Θα ζητήσω συγνώμη μόνο απο την γιαγιά μου την Βασιλικούλα, Θεός' χωρέστην και θα συνεχίσω. Αντε και απο τις καθηγήτριες που με επαινούσαν.

Ηρθε μια εύσωμη κυρία, λοιπόν, να αναλάβει θέση Διευθυντική (είδατε πως το έθεσα?). Με τουπέ στυλ και αέρα γαμώ και δέρνω... Τόπιασα εγώ απο τον τόνο της στο τηλέφωνο, όταν ακόμη στο πρώτο ραντεβού, είπε "είναι επείγον" ζητώντας τον μεγάλο. Ποιόν ζητάς μωρή "επειγόντως", που τον έχεις δει μια φορά.. Ναι σιγά μην πέρναγε απο εμένα.... Ούτε απο αυτόν δεν πέρασε...

Αυτή είναι αγαμήτου, απάρτου και ανοργάσμου γωνία, με στάμπα και ένδειξη, όπως οι γαλοπούλες. Στύλ "γυναίκα αγάμητη ψάχνει οτιδήποτε...". Αυτό. Κραυγαλέα.

Συστηθήκαμε, είπε ο μεγάλος "πες της τις συνήθειές μας" της είπα αλλά φαίνεται δεν τόπιασε καλά... Εχει έρθει συστημένη..... και νομίζει πως ο πάπας έχει αρχίδια. Στην ηλικία του να μην σας πω τι έχει καλύτερα ο πάπς! (πάπς, έγραψα, δεν είναι λάθος).

Αστειάκια τύπου "κάνε μου καφέ, μωρέ" τηλεφωνικά κιόλας, τρίτη μέρα στο γραφείο, σ' εμένα δεν πιάνουν γενικώς.... Είχα πει πως ζουμε, όφειλε να θυμάται. Ξανάπα τα ίδια.... Τα εμπέδωσε (λέμε τώρα!!).

Εγώ δεν σηκώνω δεύτερη. Για τρίτη δεν συζητώ. Εχω νόμους, κανόνες και τάξη. Αμα σ' αρέσει . Επειδή βρίσκεται στον ίδιο όροφο, δεν θα πει πως έχει υποτακτικούς.

Για να δεις οι άλλοι που ζούν, πως "υπακούνε"... Κάτσε να βάλω μια φωνή του άλλου ηλίθιου, να φτιάξει το καζανάκι, γιατί δεν μου είπε πως εχει χαλάσει και δεν έχω διάθεση να του το φτιάξω...

Η επόμενη ατάκα, ήταν "εγώ δεν ήμουν έτσι", μιλώντας για τα κυβικά της. Ποιός την ρώτησε θα μου πείς!! Κανείς. Προσπαθεί να κάνει σχέσεις. Σιγά και τις κάνει... μαζί μου....

Πρώτη φορά είδα προσωπικό να μην "σέβεται" τους παλαιότερους και μάλιστα την γραμματέα Διευθύνσεως... γιατί τους άλλους, γραμμένους ντίπ. Αλλά εγώ δεν είμαι κοριτσάκι.... Και το ξέρουν όλοι.. και η συστημένη, το ήξερε αλλά νόμιζε...

Γιατί οι τετράγωνες χοντρές και ατσούμπαλες που στην Ulla Poppken, φοράνε νούμερο 64, επιμένουν να λένε πως πήραν 20 κιλά τον τελευταίο καιρό, δεν ξέρω. Δικαιολογούνται στον εαυτό τους ή προσπαθούν να πείσουν εμάς που χανόμαστε δίπλα τους πως θα ξαναγίνουν νούμερο 38. Αμ' δεν θα ξαναγίνεις ούτε 48, όταν κατεβάζεις την μισή βιτρίνα του Κατσέλη για πρωϊνό. Στο μεσημεριανό δεν αναφερόμαστε.... Για μπουφέ, χρειάζεται περίπου τρία πιάτα. Τα μετρήσαμε. Ασε που κοντέψαμε να χάσουμε τα κομμάτια των απόντων απο την πίττα. Ηθελε να τα κρατήσει. Χα, ποιός μου το εγγυόταν!!!

Το ευγενικο μπούκωμα είναι στρογγυλεμένα μάγουλα και εν ριπή οφθαλμού, κατεβαίνουν τα πάντα. Μάτια γουρλωτά και μασούλημα με θόρυβο.

Ακούς το περπάτημα και την βλέπεις απο την γωνία να στρίβει, λες και η νταλίκα έρχεται κατεπάνω σου. Αν προλάβεις γιατί τρέχει κιόλας, ένα βήμα πέρα, δεν θα βλάψει...

Τις πρώτες ημέρες, δύο φορές την εβδομάδα κομμωτήριο. υστερα.. μαζεμένο άλουστο και απεριποίητο...

Το σούπερ ντούπερ ντύσιμο, αποτελείται απο κοντά σακάκια που εβαζάρουν στη μέση ακριβώς. Οτι η μέση είναι περίπου ενάμιση μέτρο και η περιφέρεια κάπου 2, δεν το βλέπουμε. Το κοντό σακάκι, έχει πεισθεί πως κόβει, καθώς επίσης και οι σούρες, στην περιφέρεια, της φούστας τουλίπας!!! Φαρδιά περίεργα ριχτάρια απο πάνω το παίζουν μπλούζες με ασύμετρα τελειώματα... Χρώματα όπως περτικαλί, κόκκινο, και μωβ, κάνουν το θηρίο, θηριότερο...

Τελείωμα στο γοβάκι με τακουνάκι, στο οποίο δεν περνάμε και ένα λαστιχάκι...αντιλαλεί στα πλακάκια. "Αντιλαλούνε ταααα βουνάαααα"... κάτι είχε ο στοιχουργός στο μυαλό του...

Συν η απότομη συμπεριφορά και το άγριο βλέμμα της αντρογυναίκας, απο την μια, σε συνδιασμό με το αγαμήτου απο την άλλη.. Ρε πούστη μου, τι είναι τούτο!!!

ΑΑΑΑΑ, είναι και χρυσοχέρα. Την δεύτερη ημέρα, έφερε κέικ. Επρεπε να φάμε. Ρε δεν τρώω, όχι θα φας, το έκανα εγώ... so? ποιά είναι αυτή. Είχε πάρει φόρα. Είπα "εδώ έχει ζάχαρο, δεν κάνει να τρώει γλυκά τούτο τον καιρό", δεν κατάλαβε τίποτα. Πήγε και του είπε "έφερα κορμό σοκολάτας". Oσο ευγενικός και αν είσαι, κάπου θα στραβώσεις. Στράβωσε ο χριστιανός και κρατά τις αποστάσεις που απο την αρχή είχε, αλλά αυτή ορμούσε κατεπάνω..

Ενας στούμπος που βρώμαγε κάτι απροσδιόριστο, στρώθηκε στο ψυγείο, ως που το πήρε να το αποτελειώσει μιας και δεν βρήκε supporters. Ο κορμος. Θα το πήγαινε στο ανηψάκι της.

Αν υποψιασθώ δε πως το πράμα έχει ήδη στραβώσει, θα μας πάρει καιρό να το αποφασίσουμε, αλλά θα ζήσουμε σκηνές απείρου κάλλους,

Εχει αρχίσει και μ' αρέσει το θέμα. Ζω για την στιγμή που θα της πούμε αντίο... Το υπολογίζω ως τα Χριστούγεννα.... Μετά θα πάω ταξίδι....! Αν τραβήξει, θα έχουμε άλλα κάλη. Το υπόσχομαι στον εαυτό μου. Μέχρι τότε θα το απολαμβάνω, θα την λέω "χοντρέλω" και θα σας γράφω τα νέα.

Δεν σας είπα τι επαγγέλεται.... ναι, σ' εσάς μιλάω που πληρώνετε λεπτά σους ψυχολόγους.. Τώρα αυτή για άλλη θέση ήρθε, να οργανώσει... Καλά...

Ενα δίστιχο που λέει

Χοντρέλλω , βαρέλω,

γεμάτη κρασί

ελάτε να πιούμε

όλοι μαζί

το ξέρετε????? και το παρακάτω....?

Ογκλάν Ογκλάν Ογλάν

σταμάτησ' ένα τράμ

και βγαίνει μια χοντρή

και σπάει η μηχανή

έλα δω κυρά χοντρή

πλήρωσε την μηχανή.......

και δεν θυμάμαι τι άλλο λέει, γιατί είναι κατοχικό και δεν ήμουν τότε.....

... να μας πάει μακριά !!!!

Είναι λίγο θολό, είναι λίγη ζαβό (ως φωτογραφία) , αλλά αφιερωμένο εξαιρετικά στην φίλη Artanis, η οποία ξενιτεύτηκε !
Που? εκεί που γράφει πάνω απο τα ζωάκια! Ονειρεμένος τόπος.

φιλιά πολλά καλή μου και να περνάς όμορφα.
Είναι μια πρόχειρη φωτογραφία απο ενα χάρακα που μου έχει φέρει μια άλλη φίλη που είχε "πεταχτεί" εκεί μακριά.

Savoir vivre

Εξαίρετος άνθρωπος, αγαπημένη ηθοποιός, γνωστότερη στις παλιότερες γενιές και αξιολάτρευτη μιας και είχα την χαρά να την γνωρίσω απο κοντά.
Οταν απέκτησα το βιβλίο της "Καλοί τρόποι, savoir vivre (ή faire)", ήταν ήδη πια αργά για να μου το υπογράψει. Eίχε φύγει ήσυχα όπως ζούσε.
Αποφάσισα αποσπάσματα απο αυτό να σας αντιγράφω για να δείτε πως τα έχουμε καταλήσει όλα και δεν έχει μείνει τίποτα όρθιο πιά.
Πως οι "νεόπλουτοι" "επέβαλαν" έναν άλλο τρόπο ζωής και γιατί τους αφήσαμε να το κάνουν δεν ξέρω...
Είμαι σίγουρη πως οι περισσότεροι διαβάζοντας θα βρείτε αρχές της οικογενείας σας, που τείνουν να εξαφανιστούν ίσως βέβαια και απο τους ρυθμούς ζωής!

Δεν θα άλλαζα ποτέ όμως ένα Κυριακάτικο μεσημεριανό με την οικογένεια, με ένα brunch σε μεγάλο ξενοδοχείο. Οχι πως δεν μου αρέσει. Ομως μια φορά στο τόσο, μια χαρά το βρίσκω....Η συνάντηση με την οικογένεια κρίνεται αναγκαιότερη.

Ευχαρίστησή μου θα ήταν να τρώει όλη η οικογένεια μαζί και όχι να "πετώ" στα παιδιά ένα πιάτο όλο κι όλο να φάνε κι εγώ να κάνω δουλειές ή να τηλεφωνώ στην φιλενάδα !

Θα ήμουν καλοντυμένη και θα περίμενα τον σύζυγο, αν δεν εργαζόμουν με το φαγητό ζεστό, ενώ θα τον είχα απαλλάξει απο "ευθύνες" τύπου ¨πλήρωσε λογαριασμούς, μιας και περνάς" και λοιπά θέματα σπιτιού.

Eπίσης το πως θα στρώσω το τραπέζι είναι κάτι που έμαθα απο παιδί, και δεν περιμένω κανέναν χωριάτη νεόπλουτο να μου δείξει, διαβάζοντας Αμερικανιές την τάδε ή τον δείνα, που δείνουν συμβουλές.

Δεν είναι "καλοί τρόποι" είναι συνήθεια ζωής.

Φτυάριιιιιαααααααα !!!

Τα καλάμια τα καλλιεργώ στην βεράντα !

Τις σκούπες τις έχω στην αυλή για εύκολες πτήσεις (ala Μadam Mim), κι ότι δεν μ' αρέσει το βάζω στο καζάνι....

Τα φτυάρια είναι χρυσά, σπαστά και τα κουβαλώ μαζί !!!

Ε, τι στέκεστε, εδω είναι σοβαρό blog, να πάτε στο εξοχικό!!!

Ετοιμο το εξοχικό !

Το εξοχικό άνοιξε και σας περιμένει !!! Ξεσκονίσαμε, ξεβρωμίσαμε, ετοιμάσαμε και δεχόμαστε !!!

ο Εϋδάπιος Θεός

Πως λέμε "το πηγάδι των ευχών", "μαγγανοπήγαδο", "στο πηγάδι κατούρησες", και άλλα χαριτωμένα με βάση ένα πηγάδι πάντα?
Χάσαμε τα πηγάδια απο την ζωή μας. Οχι πως έχω δει απο κοντά... Δεν έχω την εμπειρία. Σε φωτό και πολύ μου είναι.
"Κουνούπια έχουμε γιατί πίσω έχει πηγάδι" έλεγε η γιαγιά μου για το σπίτι της Φερρών 34. Για τα χωράφια του Παπαχελά, εννοούσε, που υπήρχε νερό και πηγάδι. Κεντρικότατα! Διότι όταν έχτιζαν το σπίτι, τα γύρω ήταν οικόπεδα...το 187 κάτι.

Νερά τριγύρω στην Αθήνα και τα προάστια. Τα βουλώσαμε όλα. Κάτι ψιλά έχουν μείνει να θυμίζουν τις πηγές και τις απολήξεις των ρεμάτων. Πότε πότε όταν περνώ απο την διπλανή Φωκίωνος, και Σποράδων χαζολογώ την ροή του νερού στο συντριβάνι. Στο άλλο πεζοδρόμιο, με ρώτησε φίλος, "τι είναι τούτο το κελάρισμα". Μικρός ών που να ξέρει. "Υπόγεια ρεύματα" απάντησα, άντε να του εξηγείς.

Για το Χαλάνδρι η γιαγιά, είχε άποψη. Σαφώς περί το 1830. "Προβατάδες" και "Γαλατάδες". Πολύ σωστά την είχε αφού ένα γύρω υπήρχαν μαντριά. Μια χαρά το χτίσανε πάνω στα νερά, βουλώσανε τον ρέμα αλλά τα νερά τρέχουν ακόμη. Πηγαίνετε μια βόλτα ν' ακούσετε το κελάρισμα του Ρέματος εκεί και στην κοντινή Φιλοθέη... κι ελάτε να μου πείτε. Τοπίο μαγικό.

Και πολλά απο τα σπίτια στο Χαλάνδρι έχουν πηγάδια. Χρησιμοποιούν το νερό για δουλειές του σπιτιού. Η βλακεία του μηχανολόγου που το πέρασε μέσα στα κλιματιστικά, πληρώθηκε. Δεν σου είπαν καημένε, "γμτ το πτυχίο σου?" Παγώνουν με τα πρώτα κρύα και χιόνια τα νερά, κόντεψαν να σπάσουν τα μηχανήματα.
Ετσι και αυτό που ευρίσκεται στο συγγενές οικόπεδο απο το γραφείο. Επεκτείναμε τις σωλήνες ή τους σωλήνες --- εεεε κόλλησα, για το πότισμα.
Πολύ ωραίο προάστειο το Χαλάνδρι. Χωρίς ρειθρα, με τα όμβρια απο πιο ψηλά να πνίγουν τους πιο χαμηλά δρόμους και να καλάρουμε νερά στο άψε σβήσε! Ενα "ή του ύψους ή του βάθους είμαστε". Χωρίς ειδοποίηση η ΕΥΔΑΠ, έκοψε το νερό εχθές το πρωί... "εργα που θα περατωθούν αργά το μεσημέρι", έλεγε ο αυτόματος τηλεφωνητής.


Σιγά μην σου απαντούσε άνθρωπος. Που νομίζεις πως βρίσκεσαι. Στην Ελλάδα.
Μάλιστα. Και τι κάνει το γραφείο χωρίς νερό? Βρίσκεται σε πανικό. Καλείται λοιπόν η γραμματέας με το μολύβι και το τακούνι να λύσει τα θέματα.
Προβλέπει, νερό για το καζανάκι για την έγκυο, πρώτα απο όλα, βάζει χαρτιά να ενημερώσει, φωνάζει κιόλας να το ακούσουν όλοι σε κάθε όροφο, γιατι ως να διαβάσουν τα mail τους, ξημερώσαμε.
Αστράφτει απο ιδέες, κλείνει τα κλιματιστικά, και προσπαθεί να φροντίσει οι τουαλέττες, να έχουν νερό απο το πηγάδι. Ενημερώνει πως κουβάδες υπάρχουν και γεμίζει μερικους - κι έλεγα γιατί πονάει το δεξί μου χέρι απο τον ώμο..... τώρα το θυμήθηκα. Είχα κόσμο και κουβάλησα νερό να εξοπλίσω την τουαλέττα. Θα ερχόταν ο ξένος και θα του έλεγες "δέστο κόμπο"? Προτιμότερο ήταν το κουβαδάκι με το νερό.
Μήπως κουβάλησε νερό κανένας άλλος ?
Την αηδία και την ανατριχίλα που ένοιωσα να πατώ στο χορτάρι, ως να φτάσω στην βρύση του πηγαδιού δεν την υπολογίζω. Αλλη ώρα.
Χάζευα μόνο τις αντιδράσεις. Η μλκ των αντιδράσεων, σε όλο της το μεγαλείο!
"Να προνοήσει η εταιρία να πάρει εμφιαλωμένο νερό για καφέ"
"Να προνοήσει η εταιρία να φέρει εμφιαλωμένο νερό για το καζανάκι"
Της μιανής πονούσε η μέση, που να σηκώσει ένα κουβαδάκι νερό, της αλληνής το τακούνι, δεν έμπαινε στο χορτάρι και η άλλη βρύση ήταν μακριά.... η άλλη ντρεπόταν, ο άλλος φορούσε γραβάτα πως να κυκλοφορήσει με το κουβαδάκι...
Γιατί ρε μλκ, σπίτι σου τι θα έκανες? Αλλά βέβαια, ξέχασα, θα έστελναν το υπηρετικό προσωπικό!!!
Τα γαϊδούρια χρησιμοποίησαν τις τουαλέττες χωρίς νερό την προηγούμενη φορά, που είχαμε ένα προβληματάκι. Τo τι θα πει υγειηνή.... . Ηξεραν απο καζανάκι στο χωριό τους? Μπάάάά! Κάπου διάβασα στο τελευταίο βιβλίο του Ζάχου Χατζηφωτίου, για τους νεόπλουτους. "Κάνουν το ψιλό τους και δεν τραβούν καζανάκι", γράφει χαριτωμένα...
Σε κοιτάνε λες και έχεις έρθει απο άλλον πλανήτη, όταν ακούνε για πηγάδι και βρύσες έξω... Το γιατί δεν έχω αντιληφθεί. Είχαν και στο σπίτι τους στο χωριό τουαλέτα όπως του γραφείου... αχ !
Μ' άκουσε ο Ποσειδώνας, και μου έστειλε νερό νωρίτερα απο ότι περίμενα..... O Ποσειδώνας? Πως μούρθε. Ξέρω γω, ποιός είναι ο Θεός της ΕΥΔΑΠ? ο Εϋδάπιος ίσως?

Πολλαπλασιασμός και διαίρεση - Παραγγελιά !

Πολλαπλασιασμό και διαίρεση, ρώτησε ο κος Ράδιο Μαρκόνι, δεν θα μάθουμε, αφού στην προηγούμενη ανάρτηση, μάθαμε πρόσθεση και αφαίρεση.
Στάς διαταγάς σας και χατήρια δεν "χαλνάω", που λένε. Ομως αγαπητέ μου, πως μπορώ να μιλήσω για πολλαπλασιασμό όταν δεν τον βλέπω στην ζωή μου, δεν ήθελα να δω, δεν είναι της ηλικίας μου, πλέον.
Η Σάρα γέννησε στα δεν θυμάμαι πόσα και μια συμμαθήτριά μου στα 49!!!! και υποβοηθούμενη η δεύτερη γιατί για την πρώτη δεν κόβω φλέβες πως τόκανε.
Αμα αρχίσουμε απο την Σάρα και φθάσουμε στην Παναγίτσα με τους κρίνους, μάλλον φιόγκο θα δεθούμε. Ας, το όπως το βρήκαμε....

Πολλαπλασιασμό δεν βλέπω λοιπόν. Αντε κανένα ρήμα "πολλαπλασιαστικό" να μου έρθει να εκτοξεύσω αλλά και πάλι, γιατί να σκορπάω ευχές? Πρίτς! Σιγά. Ενα "να μην σου κάτσει θηλυκό", "να μην σου ξανακάτσει γκόμενος" και άλλα "απειλητικότερα" πάει στο καλό τα λέω. Ευχές γιατί? Εμ, θα του/της σύρω τον αναβαλόμενο, εμ, θα δίνω και ευχές.... Χάρες δεν κάνουμε, παρα μόνο όπου αγαπάμε! Εμείς οι Ζουζούνες, γι αυτό και ο πληθυντικός (της ευγενείας και της μαρίας και της λελένης και της λελούδως!!! αμ πως).

Οσο για την διαίρεση... μμμ, τι να σου λέω φίλε Μαρκόνι.
"Τ' αγγέλου μου νερό" δεν δίνω...περί ποιάς διαιρέσεως να μιλήσω. Παιδιά δεν έχω (φτού και καλύτερα - επ αυτού κάποια έξυπνη είχε πει "ευτυχώς και οι γονείς σου, δεν είχαν την ίδια άποψη. θα αναρτήσω άλλη ώρα γιατί το κρατώ καιρό ως κακεντρέχια !!! που κάνατε ένα παιδί και νομίζετε ότι κάτι κάνατε.... ), να μοιραστώ τίποτα μαζί τους! Απ το πιάτο μου, δεν επιτρέπω σε κανεναν να τρώει... να μου κάνει την χάρη, ούτε απο τον καφέ μου ούτε απο το ποτήρι μου. Είναι θέμα αρχής, δεν είναι θέμα σιχασιάς! Αυτά τα "φτιάξε καφέ να τον πιούμε μαζί" σε μένα δεν περνάνε!
Εις σάρκαν μίαν δεν (δόξα τω Θεώ), οπότε κρατώ τις αρχές και παράπονο δεν έχω... Οταν σέβεσαι τον άλλον και βάζεις "όρια" σε σέβεται κι αυτός! Το έζησα, το ζω και το χαίρομαι κι ευχαριστώ τον εκάστοτε που καταλαβαίνει και περνάμε καλά!

Περί δυο γαϊδουριών άχυρα, δεν μπορώ να μιλήσω αφού δεν μπορώ να τα διαιρέσω.... διότι γαϊδούρι είδα σε ηλικία 9 ετών και δεν ξανάδα! Αχυρο? Τι είναι ετούτο? Απο αυτό κι αν δεν έχω δει, παρά μόνο απο μακριά, σαν εικόνα! Και αμπαλλαρισμένα μάλιστα γιατί ήταν χειμώνας στην Σουδία (να μην τα τρώει το χιόνι!). Θάμουν 30 και....

Οπως καταλαβαίνεις αγαπητέ μου, το μόνο σε πολλαπλασιαστικό που μου βρίσκεται, είναι καμμιά συνταγή με κουλουράκια που γίνονται πάμπολλα άντε και να "διαιρέσω" την φραντζόλα του ψωμιού να φάμε όλοι την κυριακή! Ελα και ξέχασα. Το φαγητό στα πιάτα, σκαμπάζω να το μοιράσω για να φάμε όλοι !!!!!

Αυτά γνωρίζω, αυτά παρέθεσα. Ελπίζω σε κάλυψα!
Για περισσότερες λεπτομέρειες θα σε συμβούλευα να απευθυνθείς σε ένα δεκάχρονο που καταλαβαίνει καλύτερα... !!!

Πρόσθεση και αφαίρεση....!

Καλο μας μήνα.
Μήνας γεννεθλίων, όχι δεν είναι ακόμη, θα σας ειδοποιήσω.

Με απασχολει όμως κάτι .

Αποφάσισα να κάνω δύο πάρτυ για τα γεννέθλια μου. Ασε που πέφτουν και μέσα στις απόκριές και τι καλά...

Δύο μαζώξεις φίλων για να χωρέσουμε όλοι, δύο τούρτες, δύο μενού....

Και κόλλησα.

Μπλόκαρα σας λέω.

Πόσα κεριά θα σβήσω? 48. Δικά μου κι ευχαριστώ.

Αν όμως ανάψω δύο φορές την τούρτα 48+48=96 που πολύ σωστά μέτρησε κάποιος νωρίτερα που τον ρώτησα (η ξανθιά δεν κάνει πράξεις βεβαίως).

Τι 96, αναφώνησα. Σιγά μην σας κάνω τέτοια χάρη.

Μα, γιορτή γεννεθλίων χωρίς τούρτα?

σκέφτηκα πως δεν "μου πάει".

24 +24 τότε, αποφάσισα κατόπιν ωρίμου σκέψεως. Απο την πολυ ωριμότητα θα πέσω κάτω στο τέλος...

Μπά, ποιόν θα κοροϊδέψω. Ως 36 δείχνω. άντε ως 38 αλλά 24, ρε γμτ! δεν γίνεται...Ασε το μυαλό κότας που κυκλοφορούν τα 24άρια... ε, δεν λέει. Είδαμε και πάθαμε να ωριμάσουμε ... πεφτωωωωωωωωωωωωω!

Οπότε δεν γιορτή, δεν τούρτες...

Μία τούρτα στις 11 με φωτογραφία τους πυροσβέστες που θα έρθουν για κάθε ενδεχόμενο και πολυ μου είναι....

Τουλάχιστον να το ευχαριστηθώ... πόσοι πυροσβέστες είναι σε κάθε πλήρωμα? 2-3 γιατί είναι και οι κοπέλες... Ωραία μια χαρά γεννέθλια θα κάνω... με το Σώμα...!!! Και τον Δήμαρχο! Διότι κάτι επαφές άλλων ετών μπορεί να αποδώσουν εφέτος. Ζητούν επίμονα τα κεριά μου για κάθε ενδεχόμενο να φωτίσουν την πλ. Συντάγματος, εν όψει μπλάκ άουτ.... οπότε...

Ασε το άλλο, που μπορεί να συμβεί μόνο σ' εμένα.

Μέχρι προχθές έλεγα θα κλείσω τα 49. Τι βιασύνη με είχε πιάσει. Είμαι η μικρότερη της τάξης. Οπότε μετρώντας πόσα κλέινουν εφέτος οι συμμαθητές και συμμαθήτριες, μπερδεύτηκα... δεν θέλει πολύ ο άνθρωπος....

και κάτι ακόμα. Αυτό το έργο με τον Μπράντ Πιτ, που ξεκινά ανάποδα την ζωή το είδατε? Να πάτε να το δείτε. Εμπειρία μοναδική....!