Ελενίτσα, θα την πούνε, λέει ο χαζοπατέρας της, που δεν τόχει συνειδητοποιήσει, ότι έχει μωρό το σπίτι...
Αλλά εγώ Πιπιτσάκι, την πρωτοείπα, όχι μπουμπου, και έτσι θα την λέω, ως να κλείσω τα μάτια μου. Την γιαγιά της που ήξερα (Θεό 'σχωρέστην) Πιπίτσα την έλεγαν. Μ' αυτήν μεγάλωσα δίπλα. Αυτήν αγαπούσα και μ' αγαπούσε ! Ελενη η άλλη γιαγιά. Τουλάχιστον ζει, να την καμαρώνει! Ε, τι να κάνουμε, ο κόσμος έχει συνήθως δυο γιαγιάδες! Πιπιτσάκι, έχω άποψη! χα χαχα !!
Ποση χαρά δεν φέρνει ένα μωρό τελικά. Ο,τι και αν είναι δικό σου ή ξένο, ή των αγαπημένων σου! Πιπιτσάκι μου, δεν θα μοιάζεις στους γονείς, δεν θα ψάχνουμε να βρούμε αν έχεις τα μάτια του μπαμπά, ή της μαμάς, τα μακρυά μαλλιά της θείας, ή τα δάχτυλα της εξαδέλφης, αλλά όμως μ' αυτούς θα μεγαλώσεις ! Τις χάρες του μπαμπά σου να πάρεις, φτάνει!
Πιπιτσάκι μου, εμείς ετοιμαζόμαστε να γιορτάσουμε μισό αιώνα ζωής, κι εσύ γεννήθηκες! Καλοτυχη νάσαι. Εστω κι αν ήρθες "αργά" στις ζωές όλων μας. Φτάνει που ήρθες!
Δεν σε ξέρω, δεν ξέρω πως είσαι. θάρθω να σε δώ, να γνωριστούμε. Να σου πω, τραγουδάκι, νανούρισμα, να σε γαργαλίσω, να σου πω, ό,τι είναι εδώ η "θειά Βασίλω", να σε φιλήσω να φωνάξω τις μοίρες να σε μοιράνουν μ' όλου του κόσμου τα καλά!Πιπιτσάκι μου, καλότυχη κι ευτυχισμένη.
την θειά Βασίλω την παίρνουν τα ζουμιά κάθε τόσο απο την χαρά της, δεν μπορεί να σου γράψει όλα όσα θα ήθελε!!! Θα στα πει, παραμύθια εν καιρώ!
