Λείπω, (σκοτίστηκες),
δεν εργάζεται το μπλόγκ, (κι είχες μια έννοια)
θα διαβάζω αλλά μην περιμένεις αναρτήσεις, απαντήσεις και τα σχετικά ε? (εναι!)
με την καλή σου ευχή (δεν θέλω γκριμάτσες, γκρίνιες, μουρμούρες και τα συναφή )
και καλά να περάσω.
Οχι δεν θα πάω με αεροπλάνο, οοοοοχι, δεν θα πάω με καράβι....
Με τα πόδια θα πάω, αλλά είπαμε, εργαλεία δεν έχουμι να πάρουμι μαζί.
πιρίμινί μι πίσω κατά την Τετάρτη.
Δεν σου λέω, που θα πάω. κι εσύ που ξέρεις, σκάσε ! μην αρχίσω τις κατάρες απο το καζάνι μέσα και σου καεί, η καμπαρντίνα !
με νέα κι αναρτήσεις. οχι νομιζες θα γλύτωνες.
το κινητούλι μου, η μαρμελάδα, δεν μπαίνει σε διαδικασία λόγκ στο μπλόγκ! τι να σου πω... στην απόξω μ΄έχει... πιρίμινι σ' λέω. Δεν είναι μακριά η Τετάρτη. θάχει και φωτογραφίες (μπας και σε δελεάσω).
Ναι ναι ναι, ευχαριστώ πολύ πολύ και καλά να περνάς (δεν περνάς κυρά μαρία, δεν περνάαας δεν περνάς, δεν περνάς κυρά μαρία, δεν περνάς, περνααααάς! !)
μούρλες, άσε με!
ασε με και να σου πω να γελάσεις. Το χρειαζόμαστε όλοι.
η μητέρα, ξύπνησε ενα πρωί, με το δαχτυλο του ποδιού, πρησμένο.
είπαμε κάπου χτύπησες, είπαμε η ουρία... είπαμε πολλές βλακείες.
του βάλαμε πάγο, του βάλαμε αλοιφή, το στείλαμε στο φαρμακείο.
Ολα καλά. είχαμε κάνει και πεντικιούρι...ολα καλά, όλα ανθηρά.
την επόμενη μέρα, τηλεφωνώ κατά τις 11.... ο πατέρας, σε ιατρικό ανακοινωθέν. Οπως το πολεμικό ενα πράμα.
Πρησμένο πόδι ελαφρώς μπροστά.......μαυρισμένο δάχτυλο απο κάτω...
θα πάμε στον ορθοπεδικό (που ξέρει απο όλα).... πανικός, αλλά τα κουμαντάρουν μόνοι τους.
Γυρνάω βράδυ, ανακοινωθέν, "τίποτα δεν έχει".... παίρνω ενα βρεγμένο μαντηλάκι, για τα μωρά, πάω κοντά, πιάνω το πόδι, το σηκώνω, το καθαρίζω το δαχτύλι απο την μαυρίλα.....
ηταν το σολ τσόκαρο, το δερμάτινο που τοχω πληρώσει 70 ευρώ, που ξεβάφει.
μην γελάς. μην γελάς λέω.
αει καλά να περνάς.
δεν εργάζεται το μπλόγκ, (κι είχες μια έννοια)
θα διαβάζω αλλά μην περιμένεις αναρτήσεις, απαντήσεις και τα σχετικά ε? (εναι!)
με την καλή σου ευχή (δεν θέλω γκριμάτσες, γκρίνιες, μουρμούρες και τα συναφή )
και καλά να περάσω.
Οχι δεν θα πάω με αεροπλάνο, οοοοοχι, δεν θα πάω με καράβι....
Με τα πόδια θα πάω, αλλά είπαμε, εργαλεία δεν έχουμι να πάρουμι μαζί.
πιρίμινί μι πίσω κατά την Τετάρτη.
Δεν σου λέω, που θα πάω. κι εσύ που ξέρεις, σκάσε ! μην αρχίσω τις κατάρες απο το καζάνι μέσα και σου καεί, η καμπαρντίνα !
με νέα κι αναρτήσεις. οχι νομιζες θα γλύτωνες.
το κινητούλι μου, η μαρμελάδα, δεν μπαίνει σε διαδικασία λόγκ στο μπλόγκ! τι να σου πω... στην απόξω μ΄έχει... πιρίμινι σ' λέω. Δεν είναι μακριά η Τετάρτη. θάχει και φωτογραφίες (μπας και σε δελεάσω).
Ναι ναι ναι, ευχαριστώ πολύ πολύ και καλά να περνάς (δεν περνάς κυρά μαρία, δεν περνάαας δεν περνάς, δεν περνάς κυρά μαρία, δεν περνάς, περνααααάς! !)
μούρλες, άσε με!
ασε με και να σου πω να γελάσεις. Το χρειαζόμαστε όλοι.
η μητέρα, ξύπνησε ενα πρωί, με το δαχτυλο του ποδιού, πρησμένο.
είπαμε κάπου χτύπησες, είπαμε η ουρία... είπαμε πολλές βλακείες.
του βάλαμε πάγο, του βάλαμε αλοιφή, το στείλαμε στο φαρμακείο.
Ολα καλά. είχαμε κάνει και πεντικιούρι...ολα καλά, όλα ανθηρά.
την επόμενη μέρα, τηλεφωνώ κατά τις 11.... ο πατέρας, σε ιατρικό ανακοινωθέν. Οπως το πολεμικό ενα πράμα.
Πρησμένο πόδι ελαφρώς μπροστά.......μαυρισμένο δάχτυλο απο κάτω...
θα πάμε στον ορθοπεδικό (που ξέρει απο όλα).... πανικός, αλλά τα κουμαντάρουν μόνοι τους.
Γυρνάω βράδυ, ανακοινωθέν, "τίποτα δεν έχει".... παίρνω ενα βρεγμένο μαντηλάκι, για τα μωρά, πάω κοντά, πιάνω το πόδι, το σηκώνω, το καθαρίζω το δαχτύλι απο την μαυρίλα.....
ηταν το σολ τσόκαρο, το δερμάτινο που τοχω πληρώσει 70 ευρώ, που ξεβάφει.
μην γελάς. μην γελάς λέω.
αει καλά να περνάς.
