Η που θέλει να την λέμε γιαγιά ! H Αντιγόνη μας, τέλος πάντωνε, ανάρτησε για τα μπουζουκλερί του 80 φεύγα. Και μούδωσε πάσα! Πάσα γερή.
Είμαστε και μεγαλοκοπέλες και έχουμε ζήσει το κατι τίς μας παραπάν! Παραπάν έγραψα, σωστά διάβασες.
Στας αρχάς της 10ετίας του 90, βάτες ακόμη και μαλλί αφρο, στο ΡΕΞ (πανεπιστημίου ναι παιδί μου, ένα είναι το ΡΕΞ), έκαναν εμφάνιση κάτι στρίπερ. Ελληνικά στο γράφω να το καταλάβεις καλά. Στρίπερ. Ανδρες. Σόου για κυιιρίες. Μόνο κυιιρίες!
Τσιμπημένο το εισιτήριο. Αλλά η αφίσες κολλημένες παντού, μην θυμηθώ και στο τρόλλευ. Μέρες πριν διαφήμιζαν. Πρωτόγνωρο για μας εδώ. early 30 η χάρις μου τότενες και άλλες συνομιλίκου και κάτι λίγο παραπάν!
Συνεννοήσεις επι συνεννοήσεων, συζητήσεις επι συζητήσεων, πόσες θάμάστε, που θα βρεθουμε, ποιά θα βγάλει τα εισιτήρια (ουρά να δεις εσύ...), ναι ναι στο παλιό Σινεάκ. Α, ρε όταν βλέπαμε Χοντρό Λιγνό, ούτε στα πιο τρελλά μας όνειρα δεν μπορούσαμε να σκεφτούμε ότι θα βλέπαμε στριπ σοου. Ναι ναι ελληνικά σου το γράφω. Αυτοί ήταν Αμερικάνοι.
Κάτι κορμιά!!! απαπαπαπαπα! μάνα μου και παναγιά μου. Κάτι μουσκ'λια, κάτι κοιλιακοί, κάτι... κολαζαν και ηγούμενο!!!! Κατι φέται... φέεεεετα να δεις εσύ.
Είδανε και πάθανε να με πείσουνε. Απο το μαλλί με τραβουσανε... Οχι, δεν ήθελα, εγώ μια του παρθεναγωγείου.. α, παπαπα.
τέλος πάντωνε για να μην μακρυγορώ, εγώ τις ξεσήκωσα, εγώ εβγαλα τα εισιτήρια και όλες είμαστε "τραβάτε μας κι ας κλαίω".
Ο ανδρικός πληθυσμός, μας κοιταξε, μας ξανακοίταξε και έκανε μόκο.... Οχι ας τους έπερνε να πούνε κατιτιςε!!!
Σινιαριστήκαμε, μπογιατιστήκαμε, φτιαχτήκαμε, κοιταχτήκαμε στον καθρέπτη και ειπαμε "φτού σου κοηκλάρα μου" καβαλήσαμε ότι είχε η κάθε μία και Πανεπιστημίου ντουγρού.
Εμένα ο καλός μου τότε, με πήγε με την μηχανή. Αγριο νιάτο. Εγώ καλέ, όχι αυτός... αυτός, έκανε το "μεταφοραί ο Πιότρ".
Δεν πίστευαν στα μάτια τους, οι συνοδοί, που μας μετέφεραν. Ηθελαν ιδίοις όμμασι να σιγουρευτούνε που παμε.
Που θα πηγαίναμε μανούλα μου? Που? Ισαμε την Πανεπιστημίου. Τι να δούμε. κάτι παιδαράδες, αδρά πληρωμένους! Γι άλλα δεν ξέρω. Τότε ήμουν μικρή.
Στριμωχτήκαμε χαιρετήσαμε την Ειρήνη, την Μαιρούλα, την Κικίτσα και άλλες γνωστές κι άλλες άγνωστες, σε όλες τις ηλικίες, σε όλα τα ταγιέρια στριμωγμένες, σε όλα τα ξώπλατα. Ολες εκεί είμαστε... στρωθήκαμε επι τέλους.
Γύρω ο χαμός. Χαμός άμα λέω.. της πουτάνας να το καταλάβετε. Ναι τώρα σας έπιασαν οι ντροπές.
Θείτσες (που εσείς οι νέες τώρα αποκαλειτε τις 45-55 και βάλε), θείτσες λέω...Γελάσαμε με κάποιες που φόραγαν μαύρα γυαλιά νυχτιάτικο... - μην τις δει ποιός?, αφού όλες την ίδια τρέλλα κουβαλούσαμε... πήραμε τα ποτάκια μας και
Στόρμ, όπως στο λέω. Οπως το γράφει. Πουτσοστόρμ, για την ακρίβεια να παραφράσω ότι λένε οι άνδρες για μάς. ε, τι μόνο εκείνοι έχουν στόμα... και φτιάρ΄!
ντζούμ, ταρατατζούμ, παράμ παμ!!!! Φώτααα σβηστά και αιαιαιαιαιαιιιιι!
απογείωση ΤΩΡΑ...μουσική στη διαπασών προβολείς χρωματιστοί, τα κορμιά όλα στην πίστα να λικνίζονται. γελάκια μεταξύ μας,
storm μάνα μου, όπως το λέει. STORM, που να σ' αρπάξει να σε πετάξει στα πατώματα το storm, να σ' αλλάξει τον αδόξαστο....
Η ατιμόσφαιρα ζεσταινόταν, καθώς οι νταγκλαράδες, έκαναν σοου πάνω και κάτω απο την πίστα ανάμεσά μας. να δεις εσύ θείτσες, να απλώνουν χέράκια... Να δεις εσύ... μωρέ καλά έκαναν. Το είχαν πληρώσει και το απολάμβαναν.
Οι πιο νέες, περίμεναν τι? δεν ξέρω παιδιά, εγώ δεν περίμενα τίποτα. Ούτε καν το τρόλλευ. ηθελα να δω που θα το πήγαιναν. Θα τόβγαζαν το πανταλονάκι? Κόλλησε το δερματινάκι στο κωλαράκι τους ...
Και το πήγαν μανίτσα μ' το πήγαν μακριά. Η μουσική πάθιαζε, όσο πέρναγε η ώρα, τα κορμιά εναλλάσσονταν στην πίστα, τα κουνήματα, γινόντουσαν όλο και πιο προκλητικά, ήξεραν να το δουλεύουν το εργαλείο παιδί μου σου λέω...
Ηξεραν πολύ καλά.
Κάτι τολμηρές, άπλωναν τα χεράκια με λεπτάκια, (χιλιαρικάκια τότενες, ε, μην ξεχνιόμαστε), κάποιοι αποδαναύτους, τους φετάτους, ναι ναι, κατέβαιναν ως τα τραπέζια, ξεχνιόταν καμμια θείτσα και ακουμπούσε τελειως τυχαία πάνω τους...
αχ κόλαση !
Κόλαση σου λέω, ποιός Δάντης και ποια συγγράματα, εδώ να δεις μανίτσα μ' ΚΟΛΑΣΗ.
Οτι και να πω είναι λίγο. Οτι και να περιγράψω είναι φτωχό. Το σόου μίλαγε απο μόνο του. Θαρρώ πως και οι φωτός μιλάνε.
Οταν δε, πεταξαν τα παντελονάκια κι άρχισαν ν' ακουμπάνε, δω κι εκεί...Ουιιιιι!!!! ουιιιιιιιιιιιιι! πετάχτηκαν σουτιέν στον αγέρα, όπως σας το λέω.
Ξεσάλωμα? Οχι, τι καταλαβαίνετε. Αφού γι αυτό είχαμε πάει όλαι.
Και όσο μπλιό μεγάλη είσαι, τόσο χειρότερα. Σας το λέω εγώ η πενηντάρα ! και το υπογράφ....
** να σας πω, δεν σας πείραξε ο τίτλος. Μια κουβέντα είπα. Δεν την ήξερα, κι απο το Παρθεναγωγείο... στην βίου πορεία την έμαθα!!!
* επίσης εμενα το μαυρο δεν μ' αρέσει να το πάρει όποια θέλει. Εγώ θέλω τα ξανθά. ξαναπέναθεν. !
Και να άμα ξανάρθουν θα ξαναπάω... !
