Να σου στείλω και δεύτερο, να σου πω εγώ!

τι μ' ένα γράμμα θα σ' αφήσω? πριτς... νόμιζες.

Τόσα μ' άφησες.. δεν μπορούσες να γράψεις και μερικά ακόμη....
εγραψες για το σχολείο,
εγραψες για τον παππού και τους Εβραίους στην Κατοχή,
έγραψες για τον Εύριπο και τα τρία P το Μαρκετινγκ.
έγραψες, έγραψες, έγραψες. και? και τι?
δεν άφησες οδηγίες πλέυσεως. Μόνο καθάρισες το σπίτι και περίμενες.
Και ρώταγες, αν θέλουν ψωμί οι Χαρικλέοι.
ναι το πιάσαμε το υπονοούμενο. Καλά είπε ο Δημητράκης. Το είχες προγραμματίσει και ήθελες να τους δεις. Ε, ας πήγαινες επισκεψη. δεν σου πήγαινε. δεν σε ξέρω εγώ..

οσο περνά ο καιρός, τόσο μου κάθεται στο νου αυτό. Τόσα ταβόρ... στο συρτάρι. δεν είχες πάρει ποτέ. τι τα φύλαγες? ήξερες εσύ. στα ποσα αποδημείς?

Ναι μωρέ, δεν ζητάω τα ρέστα. Ηξερα που ειναι τα λεπτά. Ηξερα που ειναι τα πάντα. (τη φωτό δεν βρήκα χαμένο).

Και καλά, δεν σκέφτηκες πως θα τρόμαζε ο Μανωλάκης. Αντε να μου χαθείς. Του το είχες φυλαγμένο. Ασε εκεινο το βήχα που τον έπιασε που μας άκουσε η περιφέρεια τέως διοικήσεως πρωτευουσης.
Ασε την Σοφία... γέλαγα απο μέσα μου και έλεγα "καλά να πάθεις ήρθες να κλείσεις τα μάτια του Μίμη"... ναι ρε χα χα χα αυτή στάκλεισε...ουτε στα πιο τρελλά σου όνειρα.... χιιιιι άσε με να γελάσω....
τώρα ο κόσμος που διαβάζει θα λεέι πως ειμαι βλαμένο. καταλαβαίνεις εσύ.. χιιιιιιιιιι!

Ασε την Αννούλα. βλαμένο... το τι βρισίδι σουχει ρίξει. Και δώς του ένα ακόμα κάθε φορά που λέμε Μίμης. Εχουμε φθάσει στο σημείο να μην λέμε Μίμης, παρά να φωνάζουμε "δώσε Αννούλα" και ξεθυμαίνει.

τος παν, εδώ μένουν όλα. Κι εγώ για τιμωρία, ρώταγα, "τι να του βάλω μαζί" και απαντούσε η Αννούλα "μια πέτρα" ήξερε. Αφού δεν στην κοπάνησε στο κεφάλι.. πάρε την μαζί.

ωραία τα σεμεδάκια βρε, που μας παράτησες. ναρθείς να τα πλύνεις τώρα, που θέλουν μπουγάδα. αααα και κολλάρισμα.. εντάξει μου άφησες την κόλλα. σιγά μη κολλάρω.
ααα, και τον καναπέ να τινάξω... με το τιναχτήρι.
εχω να πάω 3 μήνες. εστελνα ανταποκριτή.. ελπίζω να το βρω στη θέση του. δεν προλαβαίνω ρε!

Βρήκα το βάζο του αλπακά. και είδα πως το σχέδιο ειναι ίδιο με το σχέδιο στα έπιπλα. να φωνάξω θα ακούσει η γιαγιά βασιλικούλα ή δεν το ήξερες ούτε εσύ. ρώτα σε παρακαλώ να μου πεις.

Και καλά. εμείς λέγαμε πως στο μνημόσυνο, θα βαρέσουμε τα φυλτζανάκια.
Να σου πω ρε βλαμένο, το ξέχασες?
Οχι να μου αρχίσεις να βαράς, άντε αέρα πατέρα όποτε σούρθει. Κομμένη.
Πέρασαν τα 40, το ξέχασες, τέρμα. μην αρχίσουμε τα μακάβρια...ε?
ναι θα σου βάλω λουλούδια... να σε καλοπιάσω. κάτι ξεραίδια εβαλα για καλοκαίρι.

ναι ναι να μην ξεχάσω. τα γαρύφαλλα τι να τα κάνω? θα ξεματιάζουμε για τα επόμενα 150 χρόνια.

μ' αρέσει που ολη η παρέα, πήρε ποτηράκια, φυλτζανάκια και ότι άλλο περίσσευε. βρήκαμε όσα εργαλεια και άλλα αντικείμενα του εργοστασίου, προσφάτως. Αλλα δεν κάθισες να πας την Μαριάννα στον βασιλικό κήπο να της πεις ιστορίες. Δεν είσαι εντάξει.

Ρώταγε ο Νίξ, προχθές κάτι για τους κήπους, δεν έπιασα, "λείπει κι ο μπάρμπας" σκέφτηκα... αντε τώρα. Αγράμματα ρε θα μείνουν τα παιδιά μας.
καλα καλα, κάνω ότι μπορώ. προσπαθώωωωωωωωωωω ρε φίλε, αλλα Μίμης δεν γίνομαι.

πάει το γατάαααακι.....

οχι δεν το πάτησε το τρένο. Η τζιπάρα το πάτησε. κραααααααακ κρααααααακ και ο επόμενος.

μα που φυτρώνουν τα χαμένα μες τη μέση, να περάσει το δρόμο. ναι ναι αδέσποτο. τόσο δά. οταν το είδα, ήταν πολύ αργά. Εγώ το αυτοκίνητό μου, ο απέναντι του διπλού δρόμου, ο πίσω, οι αποπίσω.
χέσε με... να μην φύτρωνε !
Ημουν πολύ κουρασμένη για να λειτουργήσει σωστά ολο το σύστημα. Εγώ. πρώτα.

Ναι δεν θα συγχιστώ, μπορείτε εσείς του φιλοζωικού τρομάρα σας, να σκοτωθείτε. εγώ μ' αγαπώ, σε σχέση με το γατακι.

οταν ενα κοριτσάκι, πετάχτηκε σε ενα δρόμο, στην στροφή που είχα κόψει και έστριβα με μηδενική ταχύτητα, ακούμπησε τα χεράκια του στο φτερό.
φρέναρα, κατέβηκα και βούτηξα την μάνα που δεν το κράταγε, απο τον λαιμό. Και της φώναζα και την ταρακούναγα. πως δεν την πλάκωσα στα χαστούκια. και πάλι δίκιο μου είπε ότι είχα. να το σκοτώσω να με τρέχουνε. στο διάλο.

το γατάκι, ποιός το κράταγε? κανείς. άσε με ήσυχη.

κραααααααααακ

πλύνε μου τις ρόδες, σε παρακαλώ, γιατί πάτησα ενα γατί. ολο το αυτοκίνητο μου έπλυνε. Λουστραρε και γυάλισε.
χέσε με με το γατί σου κυρία φιλοζώου.
υπάρχουνε παιδάκια που πεινάνε.... για ένα γατί κάνεις έτσι. να ήσουν εκεί να το μάζευες.
στο διάλο,
και το ξέχασα βέβαια. το θυμήθηκα μόνο για να το γράψω ποστ. και η επιλεκτική μου μνήμη θα το θάψει.

Ελα μόνο τα καλά μπροστά και αυτά που μ' αρέσουν.
αντε κι αρκετά ασχοληθηκα. αλλά ηθελα να νοιώσεις το κραααααααααααακ!