Τα παππούτσια σου μέσα.

Ενα κεράκι για τον παππού Μιχάλη.

και χρόνια πολλά του θείου Σταμάτη και του Μίκη.
Τα λοιπά κάτι ψιλά... δεν με αγγίζουν, δεν με αφορούν.

Να είμαστε καλά, να μην περάσει ο Γαβρίλης ή ο Μιχάλης και πάρει ψυχές. Διότι τον μύθο, ιστορία, δοξασία....πως να στο πω το ξέρεις? Λένε πως αν απο βραδύς της γιορτής του, βγάλεις τα παππούτσια έξω.. γιατί ματια μου, στα χωριά εξω τα αφήνανε... και φοράγανε πατίκια, ο περιπλανώμενος, θα σε πάρει μες το χρόνο..

Πως την είχαν δει έτσι οι αγράμματοι? δεν γνωρίζω. Δεν είχαμε τέτοια σπίτι μας. Κάποτε, το έμαθα μεγάλοι, απο χωριάτες. ε, κάτι μαθαίνεις κι απο αυτούς!

Χρόνια πολλά θείε Σταμάτη. Χρόνια πολλά Μίκη να σας χαιρόμαστε !